29/03/2026
ආදරය!
වසර 63ක් වූ විවාහ ජීවිතයේ, එක ම නිවසෙහි, එක බත්පත බෙදා හදාගෙන, දරුවන් සිව් දෙනෙකුට දෙමාපියන් වී, මුණුබුරු මිණිබිරියන් සය දෙනෙකුට සීයා සහ අත්තම්මා වූ මගේ පියාණන්ගේ දෙමාපියන් එකට ගත කළ අවසාන තත්පර කිහිපය මෙසේ සටහන් කරගතිමි. හිත නොදුන්නත් දුරකතනය ඔසවා මෙය ලබාගන්නට, පසු කලෙක අයකුට ආදරය යනු කුමක්දැයි මගෙන් ඇසූ විට මෙය පෙන්වීමට මෙම වීඩීයෝපටය සිහිවටනයක් කරගතිමි!
හේමා ලොකුගමගේ නම් ඇය මාර්තු 25 වැනිදා 95 වැනි වියට පා තැබූවා ය. තම ආදරණීය ස්වාමි පුරුෂයා පසුගිය පෙබරවාරි මස 15 වැනිදා 96 වැනි වියට පා තැබී ය. නමුත් ඇගේ උපන්දිනය සමරන්නට ඇයට නොහැකි වූයේ සහ සිහියක් නොවූයේ ඔහු තරමක් රෝගී වූ නිසාවෙනි. කෑගල්ලේ සිට මමත්, මගේ දෙමාපියනුත් ඔහුගේ සුවදුක් විමසන්නට එහි ළඟා වූයේ මෙම වීඩියෝ පටය ලබාගන්නට විනාඩි 10කට පමණ පෙර ය. ඔහු නමින් ටියුඩර් කරුණානායක නම් වෛද්යවරයා ය, කතුවරයා ය, කවියා ය, උගතා ය, ජ්යොතිර්වේදියා ය, මගේ සීයා ය. වසර 96ක් වන තෙක්, ඇවිදිමින්, වත්ත පිටියේ කුඩා හෝ කාර්යයක් කරමින්, ග්රන්ථාරූඪ කාර්යයන් කරමින්, මාතර මහා නගරයේ, ඉසදීන් නගරයේ, කුරුඳුවත්ත ප්රදේශයේ සිටි වයස්ගත ම සහ ගෞරවනීය ම පුද්ගලයා ලෙස ඔහු බොහෝ සුව වින්දේ ය. රෝගීන් දහස් ගණනක් සුව කළ පිනින් දිගාසිරි ලැබ, නිදුක් නීරෝගීව, පිරිසිදු සිතින් වාසය කලේ ය. ඔහුගේ ජානමය නැණ, ප්රඥා, බුද්ධි ආදි සාධක පවුලේ සියලු දූ පුතුණට උරුම වූයේ නිරායාසයෙනි.
අවසාන වශයෙන් ලියූ පොත මා වෙනුවෙන් ලියූ බව මා පවසන්නේ ආඩම්බරයෙනි, එය හැකි ඉක්මණින් ඔහුගේ නමින් පළ කරන්නටත් අදිටන් කරගනිමි. මෙහි මේ දකින්නේ ඇය ඔහුට සීතලයැයි සිතා පොරෝනාව සකසන අයුරු යි. ඇයගේ විශ්වාසය නම් ඔහු අද මේ දැන් සුව වේ යැයි යන්නයි. එපමණ ආදරණීය විශ්වාසයක් ඔහු කෙරෙහි ඇය තැබුවා ය. දූදරු මුණුබුරන් පැමිණි පසු, අනේ අම්මේ යැයි අරඹා ඇය පවසන්නේ ඔහුට සුව විය යුතු බවත්, කිසිවක් නොවී ඔහු ජීවත් විය යුතු බවත් ය. ධර්මය බොහෝ කියවා ඇතත්, තමන්ගේ සිත එකලස් කරගත නොහැකි බව තේරුම් ගන්නට බැරි තරමින් ඇයගේ ආදරය හිසටත් උඩින් ය. ඇගේ වදන් නිතර ඇසීමෙන් ඔහු නිතර දෑස් අරින්නේ ය. දරුවන් පැමිණ තාත්තේ යැයි අමතන විට යාන්තමින් දෑස් ඇරියේ ය.
වෘත්තියෙන් හෙදියක වන මාගේ ලොකු පුංචිඅම්මා සහ මගේ ලොකු බාප්පා දෙදෙනාත්, එම දරු දෙදෙනාත් ඉතා දයාවෙන්, ආදරයෙන් මෙම වසර 63ක් පැරණි ආදර කතාව සුරකින්නට මුල් වුණ හ. පුංචි දහවල් නිවසට පැමිණ සුපුරුදු පරිදි ඔහුට කතා කොට, ඇද රෙදි සාදා අප සියලු දෙනා ඔහුට නිදන්නට හැර ඉස්තෝප්පුවට පැමිණියෙමු.
මා නිවසට පැමිණි විට ම කළ පළමු දේ නම් සීයාගේ කකුල් දෙක මත සුරත තැබීම යි, මන් ද මට හැඟෙන දේ සත්යයක් ම ද යන්න තහවුරු කරගන්නට අවශ්ය නිසාවෙනි. පුංචිගේ වෘත්තිය අනුව ඇය හඳුනන දේ නොකියා අත්තම්මාගේ සිත් නොරිදන්නට වග බලාගත්තී ය. එළියේ සිටි අප සැම කතාවක් ආරම්භ කරන්නට සූදානම් වුණා පමණි, මගේ පය ඉක්මන් වී ගෙතුළට ඇදී ගියේ සිතට දැනුණු සංවේදනයක් නිසා ය. මම "අම්මේ!" යැයි මවට කතා කළ පසු නිවසෙන් එළියේ සිට සියලු දෙනා කාමරයට දිව ආවේ ඉච්ඡා රහිත මුහුණු සමඟ ය.
සීයාගේ හුස්මෙහි රිද්ම ය වේගවත් වීම සමඟ මගේ අත ඔහුගේ සුරතෙහි නාඩි ස්ථාන මත තබා මම කීවේ තවම නාඩි වැඩ බවත් ය. නමුත් වයසින් මුහුකුරා ගිය ඔවුන් මට වඩා මරණය ගැන දන්නා බව මට තේරුම් ගියේ තත්පර 10ක් පමණ ගොස් සීයා ගැඹුරු හුස්මක් පිට කළ පසු ය. තෙවරක් ඉන් පසුත් කෙටි හුස්ම තුනක් පමණ පිට කරනු දුටු විට මම ආයේමත් පපුවට අත තබා පපුව ගැහෙන බව කිව්වත් කිසිවකු කිසිත් නොකීයේ ය. කතා කරන්නට දෙයක් ඉතුරු නොවුණු බව හැඟුණු නිසා මා කීවේ හිස කෙළින් කරන්නට කියා ය, මන් ද නිවසට පැමිණි විගස මා සීයාගේ දෙපා මත සුරත තැබූ විට දැනුණු සීතල මට මතක් වී, ඔහු කෙමෙන් ප්රාණය අත් හරිමින් සිටි වග මට පැහැදිලි විය. ඔහුගේ සිරුර කෙළින් කරන විට අත්තම්මාට සිහිය එළඹී අනේ කියා අඬන්නට ගත්තා ය. ඇගේ ප්රාණ සම ස්වාමිපුරුෂයා මෙලොව වසර 63ක් තමා සමඟ වාසය කර, තමා තනි කර දමා ගිය නිසා, මේ ලොව මා දැන් ජීවත් වන්නේ කුමකටදැ'යි විමසමින්, ඇය බොහෝ හඬන්නට විය. අපේ දුක් වැඩි වී අපට කඳුළු ඉනුවේ ඇගේ වේදනය අපට දැනෙන්ට ගත් පසුව යි. පෙ.ව. 11.25ට පමණ නිවසට පැමිණි අප සුවදුක් බලමින් හිඳිය දී 11.35ට මා මෙම වීඩියෝ පටයත් ගෙන 11.45ට ප්රාණය සීයාගෙන් නිරුද්ධ වී, ඔහු නිශ්චල වූයේ ය.
ඔහුගේ පීතර මාමා පොත සොයාගෙන කියවන්න. ඔහුගේ ගද්ය රචනා ගැන ඔබට පුදුම හිතේ වි. එක හුස්මට කියවාගෙන යා හැකි පරිදි ඔහු ලියන්නේ කෙසේදැයි මට අදටත් නොතේරෙන්නේ ය. ධම්මපදය සිංහලෙන් පොත සොයාගෙන කියවන්න. ඔහුගේ ධර්ම ඥානය සහ කාව්ය විශාරදත්වය මෙන් ම පාලි භාෂා දැනුම ගැන ඔබට දත හැකි ය. මාතර, ඉසදීන් නගරයේ අයකුගෙන් පැමිණ ටියුඩර් මාමා ගැන විමසන්න, ඔහුගෙන් සුවපත් වූ රෝගීන් පිං දෙන අයුරු ඔබට දැනගත හැකි ය.
පාංශුකූල අනුශාසනාව සිදු කළ අනුරාධපුර භික්ෂු විශ්වවිද්යාලයේ උප කුලපති, ජ්යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය, පුජ්ය, කනත්තේගොඩ සද්ධාරතන අනුනායක ස්වාමීන් වහන්සේගේ කාරුණික වචන හමුවේ, මා සිත උපන් දුක බොහෝ සේ තුනී වූයේ, සීයා කළ කී දෑ නිසා ඔහුගේ භවය ඉතා සුවපත් බව හැඟුන නිසා මෙන් ම, බුද්ධ වචනය රකිමින් සීයා බොහෝ අපූරුවට දිවි ගෙවූ අයුරු උන්වහන්සේ දීර්ඝ ව, මනා කොට පහදා දුන් නිසාවෙනි.
අවමංගල්ය කටයුතු සාර්ථක ව සංවිධානය කරගනිමින්, දින ගණනක් වෙහෙස මහන්සි වූ මාගේ පියාගෙත්, ලොකු බාප්පාගේත්, චූටි බාප්පාගෙත්, නැන්දාගෙත්, සීයා අත්තම්මාගේ සියලු, නෑදෑ හිත මිතුරු අසල්වාසී ගුණ ධර්ම හඳුනන මිනිසුනි, ඔබට පිරිවර ලැබේවා!
සීයාගේ අවමංගල්යය සඳහා පැමිණි 1000කට අධික මිනිසුන් කියා පෑවේ පරලෝ සැපත් සීයාගේ ගුණය සහ පරිවාර සම්පත්තිය ම යි!
මගේ දැනුම වැඩි වෙන්නටත්, මාගේ ජන්මයටත් මූලික හේතුකාරකයක් ව, මා දුටු ප්රඥාවන්ත ම මිනිසුන් අතර ඉහළින් ම සිටි අයකු වූ මගේ දයාබර සීයාට, මෙලොව කරගත් කුශල කර්මයන් සියල්ල සසර ගමනෙහි සුගතිය පිණිසත්, මීළඟ භවයේදී ම නිර්වාණාවබෝධය ලබන්නටත් හේතු වේවා! වාසනා වේවා! පාරමී බල මහිමයක් ම වේවා!
08/05/2026
30/04/2026
24/04/2026
20/04/2026
16/04/2026
12/03/2026