10/08/2026
දේවපූජා ඇතුළු ධාර්මික බලිකර්ම ථෙරවාදි ධර්මය තුල අනුමත කර ඇති අයුරු ( පස්වන කොටස)
කුණ්ඩකපූව ජාතකය
පෙර බරණැස් නුවර බඹදත් රජු රාජ්යය කැරවන කල්හි බෝසත්හු එරඬු ගසක රුක් දෙවියෙක් වී උපන්හ. එකල්හි එගම මිනිස්සු දෙවියන් අදහන්නෝ වෙත්. ඉක්බිති, එක් උත්සවයක් පැමිණි කල්හි මිනිස්සු තමතමන්ගේ රුක් දෙවියන්ට බලිපූජා කළහ. එකල්හි එක්තරා දුගී මිනිසෙක් අනෙක් මිනිසුන් තමතමන්ගේ දෙවියන්ට උපහාර දක්වනු දැක ඔහු ද එරඬු ගසකට උපහාර දැක්වීය. මිනිස්සු තම තමන්ගේ දෙවියන් සඳහා විවිධ මල්, සුවඳ විලවුන්, ආහාරපාන ගෙන ගියහ.
දුගී මිනිසා කුඩු කැවුමක් ද සරථ මෙන් දිය ද ගෙන එරඬු ගස අබියස සිට මෙසේ සිතී. දෙවියෝ වනාහි දිව්ය ආහාරපාන බුදිත්. මගේ දෙවියා ද කුඩු කැවුම් නො බුදියි. මෙය නිකරුණේ විනාශ වීමෙන් ඇති ඵලය කිම? මම ම එය කමි යි එතැනින් ම නැවැත්තේය.
එකෙණෙහි බෝසත්හු රුක් දෙබලක සිට පින්වත, ඉදින්, ඔබ පොහොසත් නම් මට මිහිරි කැවිලි දෙන්නෙහිය. ඔබ වනාහි දුගියෙකි. මම ඔබගේ කැවුම් නො පිළිගෙන වෙන කිනම් දෙයක් බුදින්නෙමි ද? මට වෙන් වූ කොටස නො නසන්නැ යි කියා මේ ගාථාව කීහ.
“යථන්නො පුරිසො හොති තථන්නා තස්ස දෙවතා,
අහරෙතං කණං පූවං මා මෙ භාගං විනාසායාති”
“පුරුෂයා යම්බඳු ආහාරයක් ඇත්තේ වේ ද, ඔහුගේ දෙවියා ද එබඳු ආහාර ඇත්තකු වේ. මේ කුඩු කැවුම ගෙන එව. මගේ කොටස නො නසත්වා.”
එහි, “යථන්නො” යම්බඳු භෝජනයක් ඇත්තේ වේ ද, “තථන්නො” ඒ පුරුෂයාගේ දෙවියා ද එබඳු භෝජන ඇත්තකු ම වේ. “ආහරෙතං කණං පූවං”, මේ (සහල්) කුඩුවලින් පිසූ කැවුම ගෙන එව. මගේ කොටස නො නසව.
ඒ දුගී මිනිසා නැවතී බෝසතුන් දැක බලි පූජාව කළේය. බෝසත්හු ද එහි රසය වළඳා පින්වත පුරුෂය, කුමක් නිසා මට උපහාර දක්වන්නේහිදැ යි විචාළේය. දේවයිනි, මම දුගියෙක් වෙමි. ඔබ පිහිටෙන් දුගී බවෙන් මිදීම සඳහා උපහාර දක්වමි යි කීය. පින්වත් පුරුෂය, ඔබ නො තැවෙනු. ඔබ විසින් පූජා කරනු ලැබුවේ හොඳින් කෙළෙහි ගුණ දන්නා දෙවියකුට ය. මේ එරඬු ගස වටකොට මුවපිටින් මුවවිට හැපෙන සේ නිදන් සැළි ඇත. ඔබ රජුට දන්වා ගැලින් ඒ ධනය ගෙනගොස් රජ මිදුලෙහි එක්රැස් කැරව. රජු ඔබට සතුටු ව සිටු තනතුර දෙන්නේය කියා බෝසත්හු අතුරුදන් වූය. දුගී මිනිසා ද දෙවියා කී ලෙස කළේය. රජ ද ඔහුට සිටු තනතුර දුන්නේය. මෙසේ දුගී මිනිසා බෝසතුන් නිසා මහත් සම්පතට පැමිණ කම් වූ පරිදි ගියේය.
බුදුහු මේ දම් දෙසුම ගෙනැහර දක්වා ජාතකය නිමවූහ. එකල දුගියා මේ දුගියා මය. එරඬු රුක් දෙවියා නම් මම ම වීමි.
(කුණ්ඩකපූවජාතකවණ්ණනා- ජාතක අටුවාව)
මේ ජාතකය අනුව දේවතාවුන් වෙනුවෙන් පුදපූජා පැවැත්වීමෙන් ඔවුන්ගේ අනුකම්පාව ලැබෙන බවත් ඔවුන්ගේ ශක්ති පමණින් උපකාර කරන බවත් පැහැදිලිය.
