Sripalee College Media Unit

ප්‍රේමණීය ඨාකුර්...

රබීන්ද්‍රනාත් ඨාකුරයන් ඇතමුන් ඉසිවර ඩලගුවේ සැඟවීමට උත්සහ කලද ඔහුගේ ඇතැම් නිර්මාණ තුළින් උද්දීපනය වනුයේ ඔහු ලෞකික හැඟීම්වලින් පිරුණු හදවතක් ඇති
ප්‍රේමණීය කවියකුු බවය.

පාඨක රසික හදවතේ රිද්මයානු කූලව ලැගුම් ගත් ඨාකුරයන්ගේ ගීතාංජලියේ ආරම්භක
පද්‍ය වුවද එයට නිදසුනකි.

"යුගනන් ගෙවී ගියත්
යළි යලිදු පුරවයි ඔබ
ම දිවි බඳුන.
එනමුත් එහි ඇත තව ඉඩ...."

ඨාකුරයන්ගේ කෙට් නිර්මාණ මුතු පොටෙහි බැඳි ලිපියක් වූ වළාකුළු දවස් (A Cloudy Days) නැමති හසුනෙහි අවසන් කෙළවර ඇති වචන මාත්‍රය තුළින්ද ඔහු තුළ වූ සදාතනික ප්‍රේමණීය හැඟීම් පිළිබඳ
ප්‍රදීපය දල්වනු ලබයි.

"මිහිරියාවේ ප්‍රදීපය ගෙන මගේ බාධා ඉනි මගෙහි පියෙන් පිය ඉහළට නගින මා සමග ඒකාත්මික වනු මැන.."
මේ ලිපිය පුරාවට ඔහුගේ තනිකම හා පාළුවෙන් ගෙවෙන ප්‍රේමණීය හදවත ගැන මුමුණයි.

ඉන්දියානු දර්ශනය නැමැති කෘතියට ලිපියක් සපයමින් ලාඩ්ලී
මුඛොප්පාධයය (චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරයා) මෙවැනි සටහනක් තබා ඇත.

"රබීන්ද්‍ර සංගීතයේ වචන
සදාකාලිකවම ප්‍රමෝදජනකය සිත් ගන්නා සුළුය. ඒවා මිනිස් ජීවිතයේ සහ අත්දැකීම් වල සිතුවම් විදහා පායි ඒවා තුළ සැප දුක ප්‍රේමය හා සන්තෘෂ්ටිය හා වේදනාව හමුවීම් හා වියුක්තිය මෙන්ම බාහිර දැක්මක් ද අසුරා ඇත.."

මෙම අර්ථ නිරූපණයෙන් හැඟීම් දනවන නිර්මාණ තුළින් දිස්වන්නේ ඔහු සදාකාලික ප්‍රේමණීය චරිතයක් වූ බවයි.

උද්වේගකර හැඟීම්වලටට වඩා රස දහරාව උතුරා ගලන ප්‍රේමණීය චින්තනය තම නිර්මාණ තුළට කිඳාබැස්සවීමට ඨාකුර් හැමවිටම උත්සාහ කළ බව ඔහුගේ නිර්මාණ තුළින් පසක් වනු ඇත. කවියා හැම විටම තම හද තුළ කිති කැවුණු ප්‍රේමණීය හැඟීම් සමග පොර බදමින් තම ජීවිත කාලච්ඡේදයන් පසු කළ බව ඔහුගේ නිර්මාණ තුළින් ඔහුව දැකීමෙන් අපට ගම්‍ය වනු ඇත.

T.L.D එරික් ජයවික්‍රම,

පරිසරවේදී ජනශ්‍රැති ගවේෂක ( ශ්‍රීපාලි ආදි ශිෂ්‍ය)

නොනිමෙන සෙනෙහස
(රාබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර්)
ගෙවී ගිය හැම යුගයකම, හැම ජීවිතයකම,
අසංකීය හැඩවලින් මම ඔබට ආදරය කළෙමි.
සදාසරණව, සදාකාලිකව,
කාලය ගෙවී යද්දී මගේ ආදරය ඉගැඹුරුවෙයි.

ඔබේ ඇසෙහි දිදුලන ආලෝකය,
දුටුවෙමි මම බොහෝ ජන්මයන් තුළ.
ඔබගේ ස්වරය මට සන්සුන් සංධ්වනියක් ම විය,
මගේ ආත්මය තුළට නදියක් සේ ගලා ගිය.

ලෝකයෙහි හැම පූජනීය තැනෙක ම රැඳී සිටියේ ඔබය.
දහස්වර මට ඔබ හිමි විය..
එපමණ ම වර ඔබ අහිමි වූ ගින්නෙන් දැවුනෙමි..
නමුත් හැම විටම, ඔබ මවෙත ආවෙහිය
සඳැසින් පිරුණු ආදරය ම රැගෙන...

රාබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් ගේ කවි, නවකතා, ගීත සහ නාට්‍ය මඟින් විශ්ව මනුෂ්‍යත්වය, දාර්ශනිකත්වය හා ආදරය ගැඹුරු ලෙස විවරණය වේ.
තාගෝර්ගේ ප්‍රේමය සාමාන්‍ය ආදර සංකල්පයකට වඩා ඉහළ ය. එය කියවිය යුත්තේ හෘදයාංගම සන්ධානයක් ලෙසය — සන්සුන්ව හැඟෙන, නිතර ආත්මය දිගහැරෙන සන්සුන් ආදරය නිවන කි.
ඔහුගේ කවිවලින් පෙනී යන්නේ, ආදරය යනු අයෙකුට පමණක් සීමා වන්නක් නොවන බවය. ජීවිතයම ආදරයට පාත්‍ර කරගන්නා ආකාරයකි. ආදරය යනු ඔහුට ගීතයක, පූජාවක, නිවෙන්නැති සන්සුන් සෙරෙන් ගලා යන්නක් බවය. ජන්ම ජන්මන්තර සබඳතාවක් බවය. එය සරලව, නිරායාසව දේවත්වය හා පරිත්‍යාගය සමඟ ත් මනුෂ්‍යයා සහ සොබා දහම අතරත් ඇති නොනිවෙන පුළිඟුවක් ලෙසය.
ඔහු ලියූ Unending Love යන පද පෙළ ඔහුගේ ආදර සංකල්පයේ මේ ධර්මතාවය පෙන්වයි.
තාගෝර්ගේ ප්‍රේමය කියවීම යනු, ආදරය තුළ සදා නොනිවෙන ආලෝකය සෙවීමකි.
----------------
සුධර්මා සුභාෂිණි.

～ආදරණීය ගුරුදේවයාණෙනි～

වර්ෂ 1861ක් වූ වෙසක් මස 7වන දින භාරත මව් තම ඉතිහාස පොතේ අලුත් පරිච්ඡේදයක් ලිවීම ඇරඹුවේ නුඹ නිසාවෙනි. මෙදින ජොරසන්කෝ මන්දිරය කිරි සුවඳින් සුවඳවත් වූයේ නුඹ මෙලොව එළිය දුටු හෙයිනි.

කාලය නැමැති මන්ද මාරුතයේ පියාසල නුඹ ළමා වියේ අසිරිය විඳ, තරුණ වියට පා තබා ම්‍රිනාලිනී දේවියගේ අතගෙන දරු දැරියන් පස් දෙනෙකුට පියතුමන් වුවේය.

කපුකුල පාමුල මිහිමත තුසිතය වූ ශ්‍රීපාලි මව්ගේ උත්පත්තිය සිදුවන අවස්ථාවට පැමිණ, ඇගේ දිවි ගමනට මුල්ගල තබන නුඹ, ඇගේ දරුවන්ට නැටුමෙහි, රැගුමෙහි, ගැයුමෙහි අසිරි මල්වැසි පතිත කළ අයුරු, ඇයට අද මෙන් මතක ඇතුවා නිසැක ය. අදටත් ශ්‍රීපාලි දූ පුතුන්, ඒ මහා සියඹලා රුක් රජු පාමුල සිට නුඹේ මතක අතර පියඹමින් නුඹේ ගුණ සුවඳ විඳිති. අව් රැසින් බැටකන මොහොතක හෝ වැසි පොදක් පතිත වන මොහොතක උන් ඒ විසල් රුක වෙත දුව එති. එවන් අවස්ථාවන්හි දී ඒ විසල් රුක තුළින් මා දකිනුයේ නුඹයි. නුඹ වෙත දුවවිත්, නුඹ වටා දැවටෙමින්, පුංචි එවුන් උන්ගේ හිත්වල සතුට, දුක් දොම්නස් නුඹව වැළඳගෙන කියාපාන අයුරු මසිත සිත්තම් වෙයි. එලෙසින් මගේ ආදරණීය මව් හට දෙවිවරම දුන් ඔබ ඇගේ විශ්මකර්ම දූ පුතුන්ගේ සුසුම් පොදයි

මිහිඳුම් සළුපොටින් එහා වූ අපේ ම ලොවක් තැනීමට කළ හැකි සියල්ල ඉටුකළ නුඹ, කවි පබදින විට වරදින වාරයක් වාරයක් පාසා, බිමට පතිත වන කටු ගෑ කොළ කැබලි කෙතරම් ප්‍රමාණයක් ඔබේ නොපසුබස්නා වීර්යයේ සාක්ෂිකරුවන් විය යුතුද? ගීතාංජලියට පමණක් නොව, අපූගේ ලෝකය ලෝකයාට පෙන්වමින්, දිළිඳු බව අහිංසක දරුවන්ගේ දිවියේ කරණම් ගසන ආකාරය සහ ඔවුන්ගේ කටුක දිවියේ අඳුරු හිස්තැන් හරි අපූරුවට මවා දක්වන නුඹේ තෙලිතුඩ මාණික්‍යයන්ට සම කළ නොහැකිය

1941ක් වූ නිකිණි මස 07 වැනි දින නුඹේ අවසන් සුසුම් පොද වා තලයට මුසුවූයේ භාරතීයයන් පමණක් නොව ශ්‍රී පාලියන් ද හඬවමිනි. අවිහිංසාවාදය හා ප්‍රේමයේ සංගීතය ලෝ තලයට මුසු කළ ආදරණීය රබින්ද්‍රයාණෙනි, ඔබ නූතන භාරතයේ ආත්මය පමණක් නොව මහීතලයේ ජීවනාලීය හඬයි. ආදරණීය ශ්‍රීපාලියන්ට ද ජීවය බඳු වූ නුඹ, අප හදවත් තුළ සදා අමරණීයි!

-ෂෙනාරා සෙනෙවිරත්න-

අනුහස් පිං බිමක 91 වසරක්...........

අභිමානනීය ගමන් මඟක 91 වන වසරද පසුකරන අප ශ්‍රීපාලී මවුන්ට සමස්ත මාධ්‍ය ඒකකයේ ගෞරවනිය සුබ පැතුම් මෙලෙසින් එකතු කරමි.

සදා ශ්‍රීපාලී
අපේ ශ්‍රීපාලී
දිනේ ශ්‍රීපාලී
අභිමනය ශ්‍රීපාලී