16/08/2022
මම ඉගෙන ගත්තේ ජපුර කැම්පස් එකේ. Campus වල ඉතින් වෙන සාහිත්ය සංස්කෘතික වැඩ ගැන මම අමුතුවෙන් ඔයාලට කියන්න ඕනේ නෑනේ. දවසක් ජපුරට ගෙන්නුවා "ලා කොළ පාට හදවතක්" තියෙන පුද්ගලයෙක්.
ඉතින් හරබර දේශනයක් කරපු ඒ හැන්දෑවේ අන්තිමට කෙල්ලෝ කොල්ලො නැගිටලා ප්රශ්න අදහස් ආදරය මේ පුද්ගලයාට ඉදිරිපත් කරනවා තරඟෙට, අන්තිමට නැගිට්ට art faculty එකේ කෙල්ලෙක්. කෙල්ල කතාව පටන් ගත්තා., කතාව ටිකකින් හැඟුම්බර වුනා. ඒ කතාවේ තිබුණේ චෝදනාවක්. ආරාධිතයා විසින් ලියපු පොතක් අතින් අරගෙන කෙල්ල හඬා වැටුණු කඳුළින් කරනවා චෝදනාවක්. මුළු සභාවම තුෂ්නිම්භූතයි. පොතේ තියෙන සිද්ධියක් උපුටා දක්වමින් ඇය කියනවා මෙහෙම,
"අපි අහලා තියෙන්නේ කලාවේ නවනළු රසය ගැන, ඒත් ඔයා, ඔයා මේකේ ගේනවා ඊට එහා ගිය රසයක්. කොහොමද මෙහෙම කුරිරු විදිහට ඔයා ලිව්වේ මේක. මේකෙන් ඔයා බලාපොරොත්තු වුණේ මොකක්ද? පාඨකයා මේ තරම් අසරණ කරන්නේ ඇයි? . මේ පොතේ මේ සිද්ධියේදී ඔයා ගෙන්නේ නවනළු රසයන් ඉක්මවා ගිය සාහසික රසයක්.."
හිතවතුනි, කෙල්ල අඬනවා, mobile phone එකක vibration එක වුණත් ඇහෙන තරමට සභාව නිහඬයි, ආරාධිතයා නිරුත්තරයි.
ඒ කෙල්ල අතේ තිබුණ පොත තමයි කවදා හෝ ලංකාවේ වැඩිම වාර ගණනක් මුද්රණය වන පොත වෙන්නේ, වැඩිම පිටපත් ගානක් විකිණුන පොත වෙන්නේ. ඒ පොත මුලින් විකිණුනේ අතින් අතට අරන් යමින් හිතවතුන් අතරේ, අහල පහල ගෙයක් දොරකඩක් ගානේ මිනිසුන් අතරින්, පොත් කඩයක ඉඳහිට වෙන් වුන පොඩි ඉඩකින්. ඒ පොත ලංකාවේ මිනිස්සු පොත පතට නැඹුරු කළා. පොත් සල්පිල් වල වෙනම trending වුණා, පාඨක සමාජයේ වෙනම cult එකක් ඇති කරා. මුලදී මේ පොතට ලංකාවේ හැම පොතකටම අත්වෙන ඉරණම හිමි වුණත් ඒ ප්රතික්ෂේප කරපු "වෙළෙන්දන්" හිතුවේ නෑ කිසිලෙසකිනවත් තමන් පොත් රාක්කයේ ඉඩ මදි කියලා ඤුරු ඤුරු ගාන මේ පොතම තමයි තමන්ගේ bookshop එකේ අලෙවි වාර්තා තබන පොත කියලා.
කොහොමින් හරි ඒ පොතට අත්විය යුතු ඉරණම අත්වුණා. ඒ පොත විසින් ලංකාවට අග්රගන්ය ලේඛකයෙක් බිහිකලා. ඒ ලේඛකයාගේ හදවත් ලා කොළ පාටයි.
කවදා හරි මේ "නොමියෙන නවකතාව" විසින් බිහිකරපු මේ ලේඛකයාගේ නම තමයි සාහිත්ය වංශකථාවේ ඉහළින්ම ලියැවෙන්නේ.
කවදා හරි අපේ දරු පරම්පරාවල් අමරණීය කරාවි "ඒ අපූරු වූ සුවඳේ කතන්දරය"
ඒ සුවඳට දැන් අවුරුදු දහයක්...💚
සටහන 🖋️
භාෂණ අමරකෝන්