15/08/2026
ខ្វល់ខ្វាយនឹងរបស់ណា កើតទុក្ខព្រោះរបស់ហ្នឹង!
លាភ យស កិត្តិយស ការសរសើរ និងការទទួលស្គាល់ទាំងឡាយ ដែលកើតមានចំពោះយើង ពេលខ្លះគ្រាន់តែជារូបភាពដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលបំភាន់ភ្នែក និងបាំងនូវសេចក្តីពិតដែលស្ថិតនៅពីក្រោយប៉ុណ្ណោះ។
បើមានអ្នកសរសើរថា យើងល្អ យើងពូកែ ឬល្អជាងអ្នកនេះ អ្នកនោះ ចូរទទួលយកដោយសេចក្តីរីករាយ និងអំណរគុណក្នុងចិត្តទៅចុះ។ ប៉ុន្តែ កុំបណ្តោយឱ្យពាក្យសរសើរប៉ុន្មានម៉ាត់នោះ ប្រែក្លាយយើងពីមនុស្សដែលមានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ ទៅជាមនុស្សដែលពោរពេញដោយអំនួត។
ព្រោះនៅពេលយើងចាប់ផ្តើមជឿថា "ខ្លួនឯងល្អជាងគេ" ឬ "អ្នកដទៃមិនអាចប្រៀបធៀបនឹងខ្លួនបាន" នោះហើយជាពេលដែលយើងចាប់ផ្តើមបាត់បង់ការមើលឃើញខ្លួនឯងតាមសេចក្តីពិត។
អំនួតធ្វើឱ្យមនុស្សឈប់ស្តាប់អ្នកដទៃ។
អំនួតធ្វើឱ្យមនុស្សឈប់រៀនពីកំហុស។
អំនួតធ្វើឱ្យមនុស្សមើលរំលងចំណុចខ្វះខាតរបស់ខ្លួន។
ហើយនៅទីបំផុត អំនួតអាចធ្វើឱ្យមនុស្សបាត់បង់ទាំងភាពជាខ្លួនឯង និងឱកាសក្នុងការអភិវឌ្ឍខ្លួន។
ដូច្នេះ ការសរសើរ គួរតែទទួលដោយអំណរ ប៉ុន្តែមិនគួរទទួលដោយអំនួត។
ថ្ងៃនេះ អ្នកអាចត្រូវបានគេសរសើរ។
ថ្ងៃស្អែក អ្នកអាចត្រូវបានគេរិះគន់។
ថ្ងៃនេះ អ្នកអាចឈរនៅកំពូល។
ថ្ងៃស្អែក អ្នកអាចត្រូវចាប់ផ្តើមរៀនអ្វីមួយពីសូន្យ។
ហេតុនេះហើយកុំឱ្យ លាភ ធ្វើឱ្យយើងភ្លេចខ្លួន។ កុំឱ្យ យស ធ្វើឱ្យយើងមើលងាយអ្នកដទៃ។ កុំឱ្យ ការសរសើរ ធ្វើឱ្យយើងឈប់រីកចម្រើន។
ចូររីករាយនៅពេលមានអ្នកសរសើរ ហើយចូររក្សាចិត្តឱ្យទាបនៅពេលមានអ្នកលើកតម្កើង។ ព្រោះអ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាក់មានតម្លៃពិតប្រាកដ មិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកដទៃនិយាយអំពីគេទេ ប៉ុន្តែគឺ របៀបដែលគេរក្សាខ្លួនឯង នៅពេលមានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងដៃ។
ខ្វល់ខ្វាយនឹងរបស់ណា កើតទុក្ខព្រោះរបស់ហ្នឹង។
លង់នឹងការសរសើរ ក៏អាចកើតទុក្ខដោយសារការសរសើរនោះដែរ។
ចូរទទួលអ្វីៗដែលកើតមានដោយចិត្តរីករាយ ប៉ុន្តែរក្សាបេះដូងនិងចិត្តគំនិតឱ្យនៅដដែលជានិច្ច។
កោសលមុនី អឿ កុសល
កាលបរិច្ឆេទ: ១៥.សីហា.២០២៦