សម្លេងឥស្លាម • Voice of Islam • صوت الإسلام

រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖
“អ្នកណាដែលធ្វើហាជ្ជីដោយទ្រព្យសម្បត្តិហារ៉ាម ហើយគេសូត្រថា:
"لبّيك أللّهمّ لبّيك"
នោះអល់ឡោះមានបន្ទូលទៅកាន់គេថា៖
" لا لبّيك ولا سعديك، حجّك مردود عليك"
‘គ្មានការឆ្លើយតបសម្រាប់អ្នកឡើយ ហើយក៏គ្មានសុភមង្គលសម្រាប់អ្នកដែរ។ ហាជ្ជីរបស់អ្នកត្រូវបានបដិសេធវិញទៅលើអ្នក’”។

អត្ថបទនេះនិយាយអំពី “មុសៃលីម៉ាស់ កាស់ហ្សាប” (មនុស្សដែលអះអាងខ្លួនជាព្យាការីក្លែងក្លាយ) និងព្យាយាមតែង “គម្ពីរ” ប្រកួតនឹងអាល់គួរអាន។ ខាងក្រោមជាការបកប្រែសម្រួលជាភាសាខ្មែរ៖

⸻

الفيل وما أدراك ما الفيل….
«ដំរី… តើអ្នកដឹងទេថា ដំរីជាអ្វី? វាមានកន្ទុយអាក្រក់ ហើយមានប្រមោយវែង…»

يا ضفدع بنت الضفدعين….
«ឱ កង្កែប កូនកង្កែបពីរក្បាល! ចូរអ្នកក្រហឹមតាមដែលអ្នកចង់ក្រហឹមទៅ អ្នកមិនធ្វើឲ្យទឹកកខ្វក់ទេ ហើយក៏មិនអាចរារាំងអ្នកផឹកទឹកបានដែរ។ ក្បាលអ្នកនៅក្នុងទឹក កន្ទុយអ្នកនៅក្នុងភក់…»

«ស្បថនឹងយប់ងងឹត សត្វចចកខ្មៅ ដើមឈើស្ងួត…»

«ស្បថនឹងអ្នកកិនម្សៅ អ្នកច្របល់ម្សៅ អ្នកដុតនំប៉័ង អ្នកបរិភោគ…»

ទាំងនេះគឺជាផ្នែកខ្លះនៃអ្វីដែលគេហៅថា “គម្ពីររបស់មុសៃលីម៉ាស់” បុរសម្នាក់ដែលអះអាងខ្លួនជាព្យាការី ហើយព្យាយាមបង្កើតពាក្យសម្តីស្រដៀងនឹងអាល់គួរអាន។ ប៉ុន្តែពាក្យរបស់គាត់មានត្រឹមតែសូរសព្ទស្រដៀងៗគ្នា អត្ថន័យទាប និងសម្តីគ្មានតម្លៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា ក៏នៅតែមានមនុស្សស្តាប់ និងដើរតាមគាត់ ដល់ថ្នាក់សុខចិត្តលះបង់ជីវិតដើម្បីគាត់ផងដែរ។

មិនមែនជារឿងចម្លែកទេដែលមនុស្សមួយចំនួនតែងតែទាក់ទាញដោយវោហារសាស្ត្រ និងសម្តីពិរោះ ព្រោះព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖
«ពិតណាស់ សម្តីខ្លះមានឥទ្ធិពលដូចមន្តអាគម»។

ប៉ុន្តែអ្វីដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលពិតប្រាកដនោះ គឺមនុស្សជាច្រើនដើរតាមអ្នកដែលសូម្បីតែគ្មានហេតុផល និងគ្មានវោហារសិល្ប៍សមរម្យ។ ជាពិសេស មុសៃលីម៉ាស់ ដែលពាក្យរបស់គាត់មើលទៅគួរឲ្យអស់សំណើច ហើយមនុស្សមានប្រាជ្ញាមិនគួរត្រូវបានបោកបញ្ឆោតឡើយ។ អ្នកដែលស្តាប់ “គម្ពីរ” របស់គាត់ នឹងមានអារម្មណ៍ថា អល់ឡោះបានធ្វើឲ្យអណ្ដាតរបស់គាត់និយាយអ្វីដែលបង្ហាញពីភាពកុហក និងភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ខ្លួនឯង។

វាត្រូវបានរាយការណ៍ថា Amr ibn al-As មុនពេលទទួលអ៊ីស្លាម បានជួបមុសៃលីម៉ស់។ មុសៃលីម៉ាស់ បានអានពាក្យចម្លែកមួយឲ្យគាត់ស្តាប់៖

«ឱ សត្វកណ្ដុរ! អ្នកគ្រាន់តែមានត្រចៀកពីរ និងទ្រូងមួយ ប៉ុន្តែសាច់ដុំដែលនៅសល់គ្មានតម្លៃ…»

បន្ទាប់មកគាត់សួរ៖ “តើអ្នកយល់យ៉ាងដូចម្តេច ឱ អាំរូ?”

អាំរូបានឆ្លើយថា៖
“ខ្ញុំស្បថនឹងអល់ឡោះ! អ្នកដឹងហើយថា ខ្ញុំក៏ដឹងដែរថា អ្នកកំពុងកុហក!”

មនុស្សជាច្រើនបានដឹងថា មុសៃលីម៉ាស់ជាមនុស្សកុហក ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែដើរតាមគាត់ ដោយសារតែ “តណ្ហា និងអារម្មណ៍លំអៀង”។ អារម្មណ៍លំអៀងនេះអាចបិទភ្នែកមនុស្សមិនឲ្យឃើញការពិត ហើយបង្កើតការគាំទ្រតាមពូជសាសន៍ ក្រុម ឬផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

ដល់ថ្នាក់ពួកគេនិយាយយ៉ាងច្បាស់ថា៖
“អ្នកកុហកពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់យើង គឺប្រសើរជាងអ្នកសច្ចៈពីកុលសម្ព័ន្ធផ្សេង!”

មានន័យថា៖
“ទោះយើងដឹងថាគាត់កុហកក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែគាំទ្រគាត់!”

ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេក៏បានទទួលស្គាល់ថា ព្យាការី មូហាំម៉ាត់ ជាមនុស្សសច្ចៈ ហើយអាល់គួរអានមានភាពអស្ចារ្យខាងវោហារសាស្ត្រ។ សូម្បីតែមនុស្សមិនទាន់ទទួលអ៊ីស្លាម ក៏បាននិយាយអំពីអាល់គួរអានថា៖

“វាមានភាពផ្អែមល្ហែម មានសោភ័ណភាព ផ្នែកខាងលើរបស់វាផ្ដល់ផ្លែផ្កា ហើយផ្នែកខាងក្រោមរបស់វាហូរហៀរដោយពរជ័យ។ វាខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយគ្មានអ្វីអាចលើសវាបានឡើយ”។

ទោះដឹងការពិតក៏ដោយ មនុស្សមួយចំនួននៅតែបដិសេធ ដោយសារតែអំណួត និងការលំអៀង ដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលអំពីប្រជាជនរបស់ហ្វៀរអ៊ូនថា៖

“ពួកគេបានបដិសេធវា ទោះបីចិត្តរបស់ពួកគេជឿជាក់ថាវាជាការពិតក៏ដោយ ដោយសារភាពអយុត្តិធម៌ និងអំណួតរបស់ពួកគេ”។

ដូច្នេះ មនុស្សមួយចំនួនបានដើរតាមមុសៃលីម៉ាស់ និងអ្នកកុហកដទៃទៀត មិនមែនព្រោះពួកគេមានសច្ចៈទេ ប៉ុន្តែដោយសារតណ្ហា ផលប្រយោជន៍ និងការលំអៀងរបស់ខ្លួន ទោះបីពាក្យស្លោករបស់ពួកគេមានត្រឹមតែ៖
“ដំរី… តើអ្នកដឹងទេថា ដំរីជាអ្វី?” ក៏ដោយ។

لا تَباغَضوا، ولا تَحاسَدوا، ولا تَدابَروا، وكونوا عِبادَ اللهِ إخوانًا، ولا يَحِلُّ لمُسلِمٍ أن يَهجُرَ أخاه فوقَ ثَلاثةِ أيَّامٍ

“កុំស្អប់គ្នា កុំច្រណែនគ្នា កុំបែរខ្នងដាក់គ្នា ហើយចូររស់នៅជាបងប្អូនរួមសាសនារបស់អល់ឡោះ។ មិនអនុញ្ញាតឲ្យមូស្លីមម្នាក់ ផ្តាច់ទំនាក់ទំនង ឬមិននិយាយរកបងប្អូនរបស់ខ្លួន លើសពីបីថ្ងៃឡើយ”។
_________
ហាឌីសនេះបង្រៀនឲ្យមូស្លីមមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ សាមគ្គីភាព អភ័យទោស និងរក្សាទំនាក់ទំនងល្អជាមួយគ្នា។
ប្រភព៖ Sahih al-Bukhari និង Sahih Muslim

“ស៊ុណ្ណះដែលត្រូវបានមនុស្សភាគច្រើនមើលរំលង”

👉 គឺ៖ ការពន្យារពេលចុះស៊ូជ៊ូដបន្តិច
រហូតដល់អ៊ីម៊ាំដាក់ក្បាលលើដីសិន

ពី អាល់-បរ៉ា អិបនូ អាហ្សិប បាននិយាយថា៖
“ពួកគេធ្លាប់សឡាតនៅពីក្រោយ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ។
នៅពេលដែលគាត់លើកក្បាលពីរូក៊ូអ៍,
គ្មាននរណាម្នាក់ចុះស៊ុជ៊ូដភ្លាមៗ ទេ
រហូតដល់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ដាក់ក្បាលរបស់គាត់លើដីជាមុនសិន(ស៊ូជ៊ូដ)
បន្ទាប់មកទើបពួកគេចុះស៊ូជ៊ូដតាមក្រោយ”។

📚 (រាយការណ៍ដោយ សហ៊ីហ៍ មុស្លឹម លេខ 474)

រ៉ស៊ូលុលឡោះ (ស.អ.វ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖
«អ្នកណាដែលសុំអភ័យទោស (អ៉ីស្ទិគហ្វើរ) សម្រាប់អ្នកឥស្លាមប្រុស និងអ្នកឥស្លាមស្រី អល់ឡោះនឹងសរសេរឲ្យគាត់បានប៉ះឡាមួយ (ហាសាណៈ) សម្រាប់រាល់ៗ បុរស និងស្ត្រីអ្នកមានអ៉ីម៉ានម្នាក់»។

(ហាឌីសនេះត្រូវបានចាត់ទុកថា “ល្អ” ហើយមានក្នុង សហ៊ីហ៊ុលចាមៀក លេខ 6026)

اللهم اغفر للمؤمنين والمؤمنات والمسلمين والمسلمات الاحياء منهم والاموات 🤎

“ទ្រព្យសម្បត្តិល្អ គឺសាកសមនឹងមនុស្សល្អ”

អាល់គួរអានដ៏ពិសិដ្ឋ គឺជាខ្សែរយៈផ្សាផ្ជាប់យើងជាមួយអល់ឡោះដ៏រឹងមាំ។ អ្នកណាដែលអានវា ឬចងចាំវា ហើយអនុវត្តតាមវាដោយចិត្តស្មោះត្រង់ និងជំនឿដ៏មុតមាំ ព្រមទាំងយកវាជាអ្នកដឹកនាំក្នុងជីវិត នោះគាត់នឹងទទួលបានប៉ះឡាដ៏អស្ចារ្យ និងមានកិត្តិយសដ៏ពិសេសនៅចំពោះអល់ឡោះ។

ក្នុងហាឌីសនេះ អាណាស់ ប៊ិន ម៉ាលិក បានរាយការណ៍ថា ណាពី មូហាំម៉ាត់ បានមានប្រសាសន៍ថា៖
«ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមានមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ»។
សហាពះ បានសួរថា: «ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើពួកគេជានរណា?»
លោកបានឆ្លើយថា៖ «ពួកគេគឺជាអ្នកអះលី អាល់គួរអាន»។

មានន័យថា ពួកគេគឺជាអ្នកដែលចងចាំ និងអនុវត្តតាមអាល់គួរអានទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ មិនមែនគ្រាន់តែអានប៉ុណ្ណោះគ្រប់គ្រាន់ទេ ត្រូវតែអនុវត្តតាមច្បាប់របស់វា គោរពព្រំដែនរបស់វា និងមានសីលធម៌តាមអាល់គួរអានផងដែរ។ ដូចដែលអល់ឡោះបានមានហ្វៀរម៉ានថា៖
«អ្នកដែលយើងបានផ្ដល់គម្ពីរឲ្យ ពួកគេអានវាដោយត្រឹមត្រូវ នោះពួកគេជាអ្នកជឿពិតប្រាកដ»។

ពាក្យ «អ្នកអះលីអល់ឡោះ និងអ្នកជិតស្និទ្ធរបស់អល់ឡោះ» មានន័យថា ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលអល់ឡោះស្រឡាញ់ និងថែរក្សាពិសេស។ ពួកគេត្រូវបានហៅបែបនេះ ដើម្បីលើកតម្លៃពួកគេ ដូចជាការហៅថា «ផ្ទះរបស់អល់ឡោះ»។ អល់ឡោះជ្រើសរើសមនុស្សខ្លះ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចអនុវត្តបានល្អបំផុត ហើយលើកកម្ពស់ពួកគេលើសពីមនុស្សដទៃផ្សេងទៀត។

ហាឌីសនេះបង្ហាញពី៖
• គុណតម្លៃនៃការចងចាំអាល់គួរអាន និងអនុវត្តតាមវា
• ការលើកទឹកចិត្តឲ្យក្លាយជាអះលីអាល់គួរអាន

វាក៏បញ្ជាក់ផងដែរថា អ្នកដែលបោះបង់អាល់គួរអាន គឺជារឿងអាក្រក់យ៉ាងខ្លាំង ទាំងក្នុងទុនយ៉ា និងថ្ងៃអាឃីរ៉ាត់ ការបោះបង់អាល់គួរអាន មិនត្រឹមតែបោះបង់ការអាន ឬការចងចាំទេ ប៉ុន្តែរួមមានការមិនពិចារណា មិនអនុវត្តតាម មិនយកវាជាគោលការណ៍ក្នុងជីវិត និងមិនស្វែងរកការព្យាបាលផ្លូវចិត្តពីវាផងដែរ។

إنَّ للَّهِ أَهْلينَ منَ النَّاسِ قالوا: يا رسولَ اللَّهِ ، من هُم ؟ قالَ: هم أَهْلُ القرآنِ ، أَهْلُ اللَّهِ وخاصَّتُهُ

រ៉សូលុលឡោះ (ស.អ.វ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖
“មិនបានចូលឋានសួគ៌ទេ អ្នកដែលផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងគ្នា”

រ៉សូលុលឡោះ (ស.អ.វ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖
“មិនមែនជាអ្នកភ្ជាប់សាច់ញាតិពិតប្រាកដនោះទេ
អ្នកដែលភ្ជាប់តែអ្នកដែលភ្ជាប់ជាមួយគាត់
ប៉ុន្តែអ្នកភ្ជាប់សាច់ញាតិពិតប្រាកដ គឺអ្នកដែល
នៅពេលដែលសាច់ញាតិបានផ្តាច់ទំនាក់ទំនងពីគាត់
គាត់នៅតែភ្ជាប់ជាមួយពួកគេវិញ”

(សង្ខេប):
ការភ្ជាប់សាច់ញាតិមិនមែនគ្រាន់តែជាការឆ្លើយតបថា (អ្នកល្អមកខ្ញុំ ខ្ញុំល្អទៅអ្នកវិញ)
ប៉ុន្តែវាជាការធ្វើល្អ ទោះបីជាអ្នកដទៃបានផ្តាច់ ឬមិនល្អជាមួយយើងក៏ដោយ
ដូចជា៖
• រក្សាទំនាក់ទំនងជានិច្ច
• ធ្វើល្អចំពោះពួកគេ
• សួរសុខទុក្ខ និងទូអាឱ្យពួកគេ

ណាពី ស.អ.វ បានមានប្រសាសន៍ថា៖

«ថ្ងៃគីយ៉ាម៉ាត់ នឹងមិនមកដល់ទេ រហូតដល់ពួកអ្នកឥស្លាមនឹងប្រយុទ្ធជាមួយពួកយ៉ាហ៊ូទី។ ពួកអ្នកឥស្លាមនឹងសម្លាប់ពួកគេ រហូតដល់មនុស្សយ៉ាហ៊ូទីម្នាក់លាក់ខ្លួននៅពីក្រោយថ្ម ឬដើមឈើ។ បន្ទាប់មកថ្ម ឬដើមឈើនឹងនិយាយថា៖ “ឱ អ្នកអ្នកឥស្លាម! ឱអ្នកបម្រើរបស់អល់ឡោះ! មានមនុស្សយ៉ាហ៊ូទីម្នាក់នៅខាងក្រោយខ្ញុំ សូមមកសម្លាប់គាត់ទៅ” លើកលែងតែដើមឈើ ‘ហ្គោរកដ’ ព្រោះវាជាដើមឈើរបស់ពួកយ៉ាហ៊ូទី។»

អ្នករាយការណ៍៖ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉យរ៉ោះ
ប្រភព៖ រាយការណ៍ដោយ មូស្លឹម (លេខ 2922)