ZHYLDYZ ACADEMY
Share
ZHYLDYZ ACADEMY өлкөбүздөгү билим берүүнүн жаңы багытындагы заманбап, онлайн билим берүүчү академия
Click here to claim your Sponsored Listing.
ZHYLDYZ ACADEMY Жылдыз Арыстанбек кызынын заманбап окутуу идеясы
Жылдыз Арыстанбек кызы 19950-жылы Ыссык-Көл облусунун Арал айылында туулган. Ал өзүнүн балалыгы тууралуу LIMON.KG сайтына төмөнкүдөй маек берген:
“Менин балалыгым Ысык-Көл облусунун Арал айылында өттү. Биздин айыл кичинекей болгонуна карабастан, ал жердеги адамдар ачык жана кең пейил, ар бир тургундун кайталангыс жана кызыктуу жашоосу бар. Бала кезимде Чыңгыз Айтматов сыяктуу жазуучу болууну кыялданчумун. Буга апам чоң жардам берди. 5 жашымда, менин ата-энем менин ыр жазууга жана жазууга жөндөмдүү экендигимди байкап калышты, ошол учурдан тартып, алар мени ар кандай адабий чыгармалардын жана жомоктордун жардамы менен үйрөтө башташты. Апам Чыңгыз Айтматовдун дээрлик бардык чыгармаларын окуп, “Бугу эне” сыяктуу оозеки чыгармаларды айтып берди. Мунун бардыгы мага китеп жазууну каалоо сезимин ачты. Чоңойгондо мен ар дайым кыргыз жазуучусунун китептерин өзүм менен алып жүрчүмүн жана "Ак Кеме" поэмасын поэтикалык вариантта жазганмын. Азыр бул үйдө, тилекке каршы эч жакка чыгарыла элек. Келечекте убакыт бар болгондо, текстти кайрадан оңдоп, ар бир адам менин ишим менен таанышып чыгышы үчүн жарыялайм деп ишенем”.
Жылдыз Арыстанбек кызы аты аталган Арал айылындагы № 20 орто мектепти аяктаган. Ал өзүнүн окуучулук күндөрүн төмөнкүчө эскерет:
“Мектеп менин бардык жеңиштеримдин башталышы жана бойго жеткен көпүрө болду. Ошол жерде мен өзүмдү таап, келечекке болгон пландарымды чечип, ишенимдүү жана бекем пайдубалды курдум. Азыр мен мугалимдерибиз биринчи кезекте бизге адамгерчиликти тарбиялап, коомго пайда алып келип, жок дегенде кандайдыр бир жол менен өз иштерибизге жардам бергендигин түшүнүп жатам.
Сабак убактысын эстегенде, эки кызыктуу ой келип түштү. Биринчиси, биз үй-бүлөбүз менен чогуу бир дасторкондо отуруп, үй тапшырмаларын аткардык. Үй-бүлөдө беш бала бар, биз отурган бөлмөдө үй тапшырмаларын аткара баштаганда, бош орун калбады, китептер мейкиндикти ээлеп жатты. Атам мунун бардыгын “Китеп жарманкеси” деп атады (күлүп). Бөлмөдө ар дайым китептер чачырап турчу, ата-энем экөөбүз көп окучубуз. Алар биз менен отурушуп, күндөлүктөрдү текшерип, жардамга муктаж болгон жерлерде жардам беришти. Кээде китепканада отуруп, китеп окуп жүргөндө ошол алыскы күндөрдү эстеп, ушул учурга кайра кайтып келгим келет.