Słońce nad Pacyfikiem

13/07/2026

Czasem człowiek przechodzi koło miejsca, gdzie po prostu musi zrobić zdjęcie 🙏👌💪

11/07/2026

Szukajcie a znajdziecie! 😍 przede wszystkim dziękuję Wam za cierpliwość - na razie mnóstwo pracy oraz delikatnie pochłonęło mnie nowe hobby 🤭 ale pamiętam i jak tylko znajdę chwilę to wrócę do kontynuacji historii znad Pacyfiku

A tymczasem: właśnie wpadła mi w oko rolka, na którą czekałam https://www.instagram.com/reel/DaXkdprpVuv/?igsh=eXBhczNtOGhvZjh1

I moment w historii świata, który fascynująco połączył losy obywateli krajów z odległych zakątków globu. Jeśli jeszcze nie odsłuchaliście - zapraszam do obejrzenia https://youtu.be/NhYyulepraw?si=zmuI6ewEupJggGPx

26/06/2026

Brama prowadząca do zamku - jedno z najbardziej spektakularnych dzieł architektury barokowej okresu Edo i zarazem oficjalny Skarb Narodowy Japonii.
To manifestacja potęgi, bogactwa i statusu siogunatu Tokugawów - miała zrobić odpowiednie wrażenie na tych, którzy ją przekraczali.
Brama ma wewnątrz konstrukcji dachu inskrypcję datowaną na 1625 rok - co sugeruje, że została zbudowana w ramach serii projektów zbiegających się z wizytą cesarza Go-Mizuno w 1626 roku (obecnie ze względu na 400 rocznicę tej wizyty można obejrzeć przeciekawy film na ten temat)
Oprócz falistego łuku karahafu pokrytego korą cyprysową wzrok przykuwają przebogate zdobienia, a każde z nich niesie ze sobą ukryty przekaz- lwy karashishi mają chronić zamek przed złymi mocami, smoki - symbole władzy, mądrości i kontroli nad żywiołami. Żurawie - symbole długowieczności i dobrobytu miały oznaczać, że rządy Tokugawow będą trwały wiecznie, a kwiaty piwonii (azjatyckie królowe kwiatów) są symbolem szlachetności, bogactwa a także wskazują na wysoki status społeczny.

26/06/2026

Brama prowadząca do zamku - jedno z najbardziej spektakularnych dzieł architektury barokowej okresu Edo i zarazem oficjalny Skarb Narodowy Japonii.

To manifestacja potęgi, bogactwa i statusu siogunatu Tokugawów - miała zrobić odpowiednie wrażenie na tych, którzy ją przekraczali.

Brama ma wewnątrz konstrukcji dachu inskrypcję datowaną na 1625 rok - co sugeruje, że została zbudowana w ramach serii projektów zbiegających się z wizytą cesarza Go-Mizuno w 1626 roku (obecnie ze względu na 400 rocznicę tej wizyty można obejrzeć przeciekawy film na ten temat)

Oprócz falistego łuku karahafu pokrytego korą cyprysową wzrok przykuwają przebogate zdobienia, a każde z nich niesie ze sobą ukryty przekaz- lwy karashishi mają chronić zamek przed złymi mocami, smoki - symbole władzy, mądrości i kontroli nad żywiołami. Żurawie - symbole długowieczności i dobrobytu miały oznaczać, że rządy Tokugawow będą trwały wiecznie, a kwiaty piwonii (azjatyckie królowe kwiatów) są symbolem szlachetności, bogactwa a także wskazują na wysoki status społeczny.

Nad drzwiami głównego wejścia (obecnie wejście dla turystów indywidualnych) wspaniale rzeźbiona plakieta z pięcioma ptakami Luan - to jeden z niebiańskich ptaków z mitologii chińskiej, spokrewniony z innym ptakiem - Feng (feniksem). W bestiariuszach i poezji opisywany jest pod postacią bażanta o pięciobarwnym umaszczeniu (konkretnie bażanta królewskiego), a ten, kto go zobaczy może być pewnien, że niedługo przyjdą do niego szczęście i dobrobyt. Można go spotkać śpiącego na gałęziach paulowni, a śpiew ma dźwięczny i harmonijny, przypominający dzwonek.

24/06/2026

Miałam szczęście do mnichów - oprócz krzątających się po świątyniach czy wizytujących trafił się jeszcze mnich takuhatsu (托鉢 - dosłownie powierzona misa), czyli zbierający do tejże misy jałmużnę. Dawniej faktycznie zbierano datki lub ofiary na utrzymanie czy jedzenie, obecnie jest to raczej rodzaj praktyki duchowej, która ma na celu naukę pokory i wdzięczności- przez mnicha; a świeckim - dać okazje do praktykowania hojności.
Mnisi noszą dawne szaty (kimono wyraźnie różni się od współczesnego choćby długością czy fasonem rękawów), na głowach noszą charakterystyczne plecione kapelusze.

17/06/2026

17/06/2026

Czasem trafia się taki mistyczny, klimatyczny widok który łączy w sobie mnóstwo różnych wątków historyczno - kulturowych.
Miejsce pewnie rozpoznajecie - jest to las bambusowy w Arashiyamie, zwykle pełny ludzi, którzy patrząc z zachwytem na zieleń świeżych bambusów próbują złapać TEN moment w obiektywach.

I w tym wszystkim znalazł się na siebie miejsce mnich komuso - 虚無僧 - mnich nicości lub pustki.

Kim byli ci mnisi? Otóż wbrew nazwie nie zawsze mnichami.

Początkowo komuso byli faktycznie mnichami, należącymi do szkoły fuke 普化宗, będącej odłamem buddyzmu zen. Słynęli z noszenia obszernych słomianych kapeluszy w kształcie kosza zwanych tengai i grania na bambusowym flecie shakuhachi , obecnie zwanym suizen (吹禅, „Zen dmuchania (w flet)”). Charakterystyczny pleciony kosz na ich głowach (tengai 天蓋) miał całkowicie skrywać ich tożsamość. Chodziło o to, by ego grającego zniknęło, a pozostał jedynie sam czysty dźwięk, ułatwiający osiągnięcie oświecenia.

Wiadomo natomiast, że na początku epoki Edo wielu samurajów straciło "posady" i niestety po drodze mogło się trafić, że popełniali różne przestępstwa. Wielu z nich trafiało do tej sekty również w celu uniknięcia kary za te wykroczenia. Uważa się rownież, że połączenie wędrownego trybu życia, samurajskich korzeni (ale bez pana! - ronin), zasłonięcie twarzy, anonimowość, były świetnym tłem dla działalności różnych szpiegów, informatorów i innych osób zaangażowanych w różne nie do końca jawne działania na rzecz siogunatu.

Jeden mnich, a tyle interesujących faktów z nim zwiazanych!

15/06/2026

15/06/2026

w chramie Fushimi Inari Shrine - poslannicy bogini Inari, czyli bóstwa ryżu.

Ryż = bogactwo, w ryżu liczono wynagrodzenie- dniówki czy pensje roczne. Lisy mają w pyskach klucze od spiżarni / skarbców albo kłosy ryżowe 🌾

05/06/2026

Nad Morzem Żółtym