14/08/2026
Nú er handritið að *Bláu sólinni* komið á nokkuð nýjan stað.
Þegar ég skrifaði bókina skipti ég henni í þrjá meginhluta: skólagöngu, áhugamál og starfsferil. Það hjálpaði mér að halda utan um minningarnar og minnkaði líkurnar á að eitthvað mikilvægt gleymdist. Gallinn var hins vegar sá að lífið virðir sjaldnast svona snyrtilega flokkun. Skólinn, vinirnir, íþróttirnar, stelpurnar og sumarvinnan áttu það nefnilega til að gerast öll á sama tíma. Ótrúleg ósvífni af lífinu.
Ritstjórinn minn lagði því til að sagan yrði öll sögð í tímaröð. Nú hef ég unnið meginhluta handritsins upp á nýtt með þeim hætti, frá leikskólaárunum og fram til ársins 2002, þegar ég hóf störf hjá Fjármálaeftirlitinu.
Þessi breyting hefur reynst stærri en að færa bara textabúta til. Atvik sem áður tilheyrðu ólíkum köflum tengjast nú betur saman. Íþróttaáhuginn verður til dæmis ekki bara áhugamál heldur leið inn í félagslífið. Sumarstörfin verða hluti af námsárunum og þroskasögunni. Og þegar Sía kemur inn í söguna sést mun skýrar hvernig kynni okkar breyttu því hvert lífið stefndi.
Handritið er þó ekki alveg komið í mark. Enn þarf að fjarlægja nokkra drauga úr gamla skipulaginu, laga tilvísanir í kafla sem eru ekki lengur til, fínstilla kaflaskiptinguna, finpússa og mögulega skýra hluti betur á nokkrum stöðum og gera eftirmálann að almennilegum lokapunkti.
En mér finnst sagan nú flæða betur og vera orðin líkari einni ævisögu en þremur skýrslum um sama manninn. Það hlýtur að teljast framför — jafnvel þótt tryggingastærðfræðingurinn í mér hafi vissulega ákveðna samúð með skýrsluforminu.