موسسه دنیای تصویر پارسیان

حمدو میگه: مَمدو،همه چی از نازکیش پاره می شه آدمیزاد از کلفتیش…
من حرف نمی زنم، فقط تو دلم می گم : مَمدو آدم باش …
مَمدو یکی بلاخره باید دَووم بیاره این زنگوله رو بزنه…
بعد لبخند میزنم و دوباره تو دلم میگم: مَمدو یکی بلاخره باید این زنگوله رو بزنه …

😊

آرام باش چون شمعی در پیه سوز؛ بگذار ارباب نواها آنطور که می خواهد بنوازد.

فامیل ها به خود نگیرین، شما خوبین 🤥😬😁

دقیقا اون چیزی که من از زندگی میخوام ☺️

Everybody Knows
جواد 😉
استقلال و پرسپولیس رو بیخیال شیم. تو هر جای زندگی اگه خودت ایمان داری که حقی، بِدون که کاپ ، جایزه ، پول… همه به تو رسیده حتی اگه یکی دیگه بالاست!
و اون طرف هم خودش می دونه 😊

ولی خب شاید یه روز یه جا بیاد به تو بگه : حالا ما به همه گفتیم زدیم شما هم بگو زده خوبیت نداره 😄
ما هم میگیم بابا ما انقدر بی ظرفیت نیستیم که رفیقمون رو ضایع کنیم و به همه بگیم که حق طرف نبوده …
از ما نترس بابا
ما همین که تو دلمون برده باشیم کافیه برای خودمون.

( این پست درباره حقه دعوای استقلال پرسپولیس نیست)

علی باطنی عکس فرهاد رو گذاشته کنار این پسر خوشکله پایینش نوشته نون دلمون😊🤦‍♂️
کار ندارم به اینکه استقلالی ام ؛ می خوام توجهت رو به حرف علی جلب کنم؛ علی به فوتبال زیبا نگاه میکنه!
علی اول شدن استقلال رو نه از بازیکن های خوبش نه از تعویض رییس فدراسیون نه از شانس نه از تلاش بلکه از دل یک مربی می دونه و از دل هوادارن یک تیم.
از نگاه علی مربی ای امسال اول شده که از همه مربی های لیگ دلش بزرگ تر بوده!
من شاید نگاهم این نباشه شاید هم باشه اما هر چه هست فارغ از رنگ و تیم، اینکه یکی اینجوری به زندگی نگاه می کنه که اگر حتی دلمون بزرگ بشه تیممان هم می بره نگاه جالبیست!
دارم فکر می کنم نکنه علی راست میگه ؟
نکنه همه ما به اندازه دلمون خوشحال و خوشبخت می شیم؟
به اندازه خوشبختی ای که برای این و اون می خواییم بزرگ می شیم ؟
نکند اگر دلمان بزرگ باشد و برای همه خیر بخواهیم تیممان هم می برد؟
حتی اگه در زمین باخته باشد!

#استقلال #فرهادمجیدی

حمدو میگه : ممد شک نکن ترانه و نوید دارن یه چیزو پنهون می کنن
میگم چرا ؟
میگه: ممد نور از صورتشون رفته
میگم: چطور مگه ؟
میگه: ممد لااقل ترانه و نوید می دونستن که اگه الان یه پارچه به دستشون بزنن تو ایران کارشون ندارن اما خیلی اون محبوبیته می ارزید … می دونی یه بازیگر بیشتر از منو تو می دونه که کجا باید همراه مردمش باشه و کجا نقاط طلاییه …
میگم : خب 🤔
میگه: میگه ممد ترانه شبیه روزهای “من ترانه پونزده سال دارم” نیست … نور نداره…اصلا امکان نداره کسی که خودش از سر دسته های جنبش می تو باشه دستش اشتباهی رو یه عکس بخوره …
می گم : نوید چی ؟
میگه : نوید شبیه پیمان معادی تو “ابد و یک روز” شده اونجا که خودش برمی گرده میگه: این دروغ میگه قیافش اینجوری میشه به والله این یه کاری کرده …
اخه می دونی ، ما مردم خودمون بزرگشون کردیم پرورششون دادیم مثل بچه هامونن اینا دروغ میگن ما میفهمیم
میگم: حمدو حالا چرا نمی گن چیز درست درمونی درباره آبادان یا چرا مثلا سیاه نپوشیدن ؟ وقت داشتن که ؟ یا مثلا چرا یک دقیقه سکوت نکر…
حمدو (می پره وسط حرفم ) میگه: ممد …ممد…
صد بار بوسه نوید رو تو کن ببین، ببین توش عشق میبینی یا عصبانیت ؟
وقتی یکی میگه چرا بوسش کردی میترسه!
خوب نگاش کن … می ترسه … داره دروغ میگه
بعد حمدو میگه : ممد می دونی مردم چرا دروغ میگن ؟
میگم: نه
میگه: یکی طمع آدم رو دروغ گو می کنه یکی ترس …
بعد با افسوس و لبخند سر تکون میده میگه : ایشالا ترسیده باشن …
میگم : مگه فرقی هم می کنه برای ما ؟
میگه: برای ما نه ، اما برای خودشون آره
(سکوت می کنه )
بعد میگه :
می دونی ممد من کم تئاتر رفتم تو زندگیم
تئاتر که تموم میشه، وقتی داریم برای تموم شدن تئاتر دست می زنیم ، وقتی پرده میاد پایین وقتی میفهمیم همه اینا یه تئاتر بوده ؛ تو که تماشاچی این تئاتر بودی آدمی که ترسید و دروغ گفت رو هنوز دوسش داری و می بخشیش
اما آدمی که طمع کرد و دروغ گفت رو نه!
(سکوت)

ادامه در عکس نوشته ها


#ممدو

روان شناسی زرد را می توان در دو کلید واژه خلاصه کرد :
۱_ امید داشته باش
۲_ خودت بمال !
روان شناسی به اصلاح زرد عمر بسیار کوتاهی دارد حدود پنجاه شصت سال.
دانشمندان در یک تحقیق بر روی دانشجویان دریافتند که دانشجویانی که نگاه خوشبینانه تر و امیدوارانه تری نسبت به زندگی و آینده دارند دریافتند در یک برآیند کلی میزان رضایت مندی و موفقیت شغلی بیشتری بدست می آورند.
این اتفاق باعث شد که صرف نظر از مسائلی که بر روی زندگی فرد اثر می گذارد عده ای راهکارهایی را ابداع کنند تا در ساده ترین شکل شخص بتواند به توسعه فردی بپردازد.
مفاهیمی چون انضباط فردی، استفاده مفید تر از زمان، و حتی بعضی از مفاهیم اقتصادی بصورت ساندویچ شده برای افراد بازگو میشد و اتفاقا کار می کرد!

در ایران اما شروع این نگرش خیلی پیش از زمانی که جناب قاضی زاده هاشمی تکلیف رابطه فرد با بالادستی ها را رمز گشایی کند، مردم به این تفکر رسیده بودند که خودت بمال احتمالا کلید واژه نجاتشان است.
خودت بمالِ غربی می توانست شامل مالیدن گوش بالادستی ها هم بشود اما خودت بمال ایرانی معنی رادیکالی داشت؛ به این معنی که برای کلیه آموزش های داده نشده در کسب و کار ، توسعه فردی، کمبودهای روانی و کمبود های جنسی ما باید به این نتیجه می رسیدم که باید خودمان خودمان را بمالیم!
حیرت آور نیست که اغلب جوان های ایرانی در اوایل دهه هشتاد ابتدایی ترین تکنیک های کسب و کار و شناخت مفهوم زمان در اقتصاد و ساده ترین اَشکال روابط بینافردی را نه از آموزش و پرورش و دانشگاه های کشور بلکه از گلد کوئست و مای سون دایاموند یاد گرفتند!
ما انقدر در مفاهیم علوم انسانی عقب بودیم و انقدر پایه های فلسفه، جامعه شناسی، روان شناسی و حقوق فردی سست بود که وقتی برای جبران نداشتیم.
چرا که به غیر از معدود خانواده های متمول و یا خیلی روشن فکر، اساسا کسی اجازه رفتن به رشته علوم انسانی مثلا جامعه شناسی فلسفه و روان شناسی را نداشت!

ادامه در کامنت📝

خب بلاخره روزش رسید😊
می خوام عمیقا به سامان حسین پور و آکو زند کریمی تبریک بگم🙏👏
رابطه شما و تحسین برانگیز بوده و می تونه الگوی همه ما باشه. بسیار از این رابطه من یاد می گیرم.
برای دوستانی که اطلاع ندارند آکو و سامان سالهاست که با هم فیلم می سازند و تبدیل به پدیده ای نادر شدند. آخرین نمونه های رو به انقراض از همکاری جونی و خونی برای ساخت اثر هنری در این کشور.
ای کاش یک کمپینی بزنیم و از این انسان های زیبا و این رابطه زیبا مراقبت کنیم. ای کاش انجمن سینمای جوان یک جایزه جدیدی تعریف کند به نام سالها همکاری پر عاطفه و هر سال جایزه را به این دو بدهد. واقعا شوخی نمی کنم ای کاش از این رابطه در جشنواره فیلم کوتاه تهران تقدیر شود؛ تقدیر شود تا تکثیر شود.
سامان و آکو به سبک فیلم های وسترن یک اسم هم برای خودشون انتخاب کردند، “برادران سامکو” به همین زیبایی!
ریاضیات جهان در روابط انسانی کارکرد ندارد.
کی گفته یک به علاوه یک دو می شود؟
در روابط انسانی یک به علاوه یک سه می شود ، پنج می شود ، هزار می شود…
جهان به ستایش در میاد وقتی دو نفر دست به دست هم بدند.
فارغ از ادامه مسیر تا همینجا شما بردین.
دستمریزاد👍

( فیلم مادرزاد ساخته برادران سامکو رو در جشنواره امید ببینید)
( پرویز شجاعی که کنار من نشسته موجود علیحده ایه که بعدا دربارش می نویسم)