Sahiandishمرکز مشاوره سهی اندیش

پرورش تحمل شكست در كودكان

وقتی با فرزندتان بازی می کنید، بیش از اندازه ی لازم مراقب او نباشید و اجازه ندهید که همیشه برنده شود.
باختن در دایره ی امن محیط خانواده، باعث می شود تا کودک دریابد که حتی وقتی برنده نیست، مورد علاقۀ شما و برایتان ارزشمند است.

مژده پور حسين
روان درمانگر كودك و نوجوان

صداي دروني كودك بدبين:

مشکل اینجاست که شاید پدر و مادر از این که یاد بگیرند که به فرزند خود کمک کنند، تا این مسیرهای جدید را بسازد دچار هراس می شوند .
واکنش های آنها تاکنون این بوده است که یا به وسط بپرند و به کودک اطمینان خاطر بدهند و یا با نارحتی بگویند :

(( بس کن ! )) و دچار این احساس می شوند که پدر یا مادری وحشتناک و بی عاطفه هستند . این واکنشها همگی بی تاثیرند .
ناراحتی و بی ثباتی پدر و مادر در شیوه برخورد با فرزند از دید کودک پنهان نمی ماند و فقط موجب تکان بیشتر قایقی می شود که به هر حال دستخوش امواج بوده است .

خانم مژده پورحسين
درمانگر كودك و نوجوان

كودك خوشبين و بدبين:
📍صدای درونی کودک بدبین و مضطرب چگونه است ؟

• اگر این اتفاق بیفتد چه می شود ؟
• اگر آن اتفاق بیفتد چطور ؟
• اگر اشتباه کنم چه می شود ؟
• اگر موفق نشوم چه می شود ؟

همانطور که می بینید همیشه برای این کودکان پرسشی در میان است، آن هم درباره بدترین حالت ممکن.

با گذشت زمان ، از فرزندان مبتلا به تفکر منفی داستان جدیدی را می شنویم . کم کم دیگر سوالات بالا را از خودشان نمی پرسند بلکه همه پاسخ ها را دارند ، پاسخ
هایی که چندان گوش نواز نیستند :

فایده ای ندارد ، تسلیم می شوم ، همیشه همینطور است ، هیچ کاری برای من فایده
ای ندارد ، همه چیز خراب شده .

خانم مژده پورحسين
درمانگر كودك و نوجوان

“The challenge of leadership is to be strong, but not rude; be kind, but not weak; be bold, but not a bully; be thoughtful, but not lazy; be humble, but not timid; be proud, but not arrogant; have humor, but without folly.”

چالش رهبری در این است که قوی باشی، اما نه گستاخ. مهربان باشی، اما نه ضعیف. جسور باشی، اما نه زورگو . متفکر باشی ، اما نه تنبل. افتاده باشی ، اما نه کمرو . سربلند باشی ، اما نه مغرور. شوخ طبع باشی اما بدون سبک سری و بی خردی .

وقتی خودت را پذیرفتی همانطور که هستی، راحت تر دیگران را می پذیری همانطور که هستند...همه انسانها را جزیی از وجود خودت خواهی دید؛ آنگاه در می یابی که تمام افرادی که سابقا دوست یا دشمن خود می پنداشتی همگی در جهت رشد و تعالی تو عمل می کنند...

من تکه ای از پازل خداوندم…
بی هدف آفریده نشده ام که بی هدف زندگی کنم…
میدانم آفریدگاری دارم که همیشه بوده
همیشه هست. ..
رهایم نمی کند…
تنهایم نمی گذارد…
من قطعه ای اززندگانیم…
تکه ای از پازل هستی…
خدایم مرا آفریده تا آینه ی او شوم…
آفریده تا جان ببخشم
امید دهم…
نفس داده تا نفس دهم…
من تکه ای از پازل زندگی هستم…
اگرخود را گم کنم همه چیز وهمه کس ناقص می مانند…
من باید آگاهانه زندگی کنم تا پازلی که خدا چیده بر هم نریزد…

دعواکن… ولی با کاغذت

اگرازکسی ناراحتی؛ یک کاغذبردارو یک مداد

هرچه خواستی به او بگویی,روی کاغذبنویس.خواستی هم داد بکشی

تنهاسایزکلماتت را بزرگ کن نه صدایت را…

آرام که شدی،برگردوکاغذت رانگاه کن.آنوقت خودت قضاوت کن

حالامیتوانی تمام خشم نوشته هایت رابا پاک کن عزیزت پاک کنی

دلی هم نشکانده ای, وجدانت را نیازرده ای.خرجش همان مدادو پاک کن

بود,نه بغض و پشیمانی

"گاهی میتوان از کوره خشم پخته تربیرون آمد"

گرمی تبسم و لبخند، کینه ها را از بین می برد و به روابط انسانی تعادل می بخشد . وقتی می خندیم، همه چیز به نفع جسم و روح ما پیش می رود. هنر شاد بودن، مستلزم توانایی خندیدن به مشکلات در کوتاه ترین زمان ممکن است.

چند توصیه ی روان شناختی:

حرص نخورید. ناراحتی را نبلعید. همانطور که از خوردن غذای مانده و فاسد پرهیز می­کنید از جذب کردن و بلعیدن حرف های مفت و بیهوده پرهیز کنید.

نگذارید حرف­هایی که به نظر خودتان صحیح می آید و چرند است، ذهن تان را خراب کند و باعث شود که دچار تهوع فکری شوید اگر دلخورید بیان کنید.اگرمی ترسید، ترس تان را به زبان بیاورید. اگر عصبانی هستید، عصبانیت تان را نشان دهید. گریه دارید؟ گریه کنید. مفاهیمی مثل خویشتن داری و سکوت و بردباری را بگذارید کنار.
ناراحتی ها را باید ابراز کرد – البته بطور موثر و مسئولانه- و گرنه بعدها می شود کابوس. می شود تیک عصبی، تنگی نفس، خارشِ تن، می شود دسیسه چینی و بهانه­جویی، ناخن و لب جویدن و تند تند پاها را تکان دادن.
نگذارید کسی اعتماد به نفس شما را خدشه دار کند. چه با نگاه، با لبخند معنی دار، با کنایه، و یا با حرف و طعنه. سعی کنید به خودتان ایمان بیاورید. با
خودتان صلح کنید. دوست خودتان باشید و خودتان را همانطور که هستید دوست داشته باشید. چهره تان را، اندام تان را، روابط تان و پی و ریشه و خانواده تان را همانطور که هست بپذیرید و دوست بدارید. صلح کردن با خود آغاز زندگی ست.

برای حقیقت بخشیدن به رویاهایتان راهی ندارید جز اینکه هر لحظه احساس خوبی نسبت به خودتان و زندگی داشته باشید. با احساسات منفی نمی توان فردایی مثبت ساخت...!