Gurbani Katha By Tarsem Singh

ਅਜੇ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਕਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ..

ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਾਹਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਰਾਗੀ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਟੂਰ ਲਗਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਹੋਣ ਦੇ ਖਿਤਾਬ ਲੈ ਅਤੇ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ!!

ਆਹ ਹੁਣ ਤਾਜ਼ਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ਼ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਿਵਲ ਜੱਜ ਦਾ ਪੇਪਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ
ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਰਾਜਸਥਾਨ ਜੈਪੁਰ ਪੇਪਰ ਦੇਣ ਪਹੁੰਚੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਜੈਪੁਰ ਪੇਪਰ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਸਿੱਖ ਕਕਾਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਸੇ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਲੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਿਹਾ।

ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਦਸਤਾਰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਏ ਪਰਨੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਸਿਰ ਢੱਕ ਕੇ ਹੀ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।

ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਹਨ?

ਆਓ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਏ।

ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸਦਾ ਉੱਤਰ ਪਤਾ ਹੈ ਕੰਮੈਂਟ 'ਚ ਜ਼ਰੂਰ ਲਿਖੋ।

ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਛੀਨਾ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸੀਨਾ

ਬਾਬਾ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਜੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੱਖ, ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਕਮਾਂਡਰ ਸੀ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ 37 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰੀ `ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਛੀਨਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਵਾਸੀ ਸੀ। ਛੀਨਾ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਛੀਨਾ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਬਾਬਾ ਦਇਆ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ।

ਬਾਬਾ ਦਇਆ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਇਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ। ਹਰ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ (ਬਾਬਾ ਬਿਧੀ ਚੰਦ) ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਹਾੜੇ 'ਤੇ ਬਾਬਾ ਦਇਆ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬਾਬਾ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਪਿੰਡ ਛੀਨਾ ਬਿਧੀ ਚੰਦ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਿੱਖ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ।

ਸਾਰੇ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ ਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਲਿਖੋ।

ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰੀਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।

ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਕਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਲਿਖੋ।

ਸਲੋਕੁ ॥
सलोकु ॥
Salok.
Shalok:

ਪਵਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਧਰਤਿ ਮਹਤੁ ॥
पवणु गुरू पाणी पिता माता धरति महतु ॥
Pavaṇ gurū pāṇī piṯā māṯā ḏẖaraṯ mahaṯ.
Air is the Guru, Water is the Father, and Earth is the Great Mother of all.

ਦਿਵਸੁ ਰਾਤਿ ਦੁਇ ਦਾਈ ਦਾਇਆ ਖੇਲੈ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥
दिवसु राति दुइ दाई दाइआ खेलै सगल जगतु ॥
Ḏivas rāṯ ḏu▫e ḏā▫ī ḏā▫i▫ā kẖelai sagal jagaṯ.
Day and night are the two nurses, in whose lap all the world is at play.

ਚੰਗਿਆਈਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ਵਾਚੈ ਧਰਮੁ ਹਦੂਰਿ ॥
चंगिआईआ बुरिआईआ वाचै धरमु हदूरि ॥
Cẖang▫ā▫ī▫ā buri▫ā▫ī▫ā vācẖai ḏẖaram haḏūr.
Good deeds and bad deeds-the record is read out in the Presence of the Lord of Dharma.

ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੇ ਨੇੜੈ ਕੇ ਦੂਰਿ ॥
करमी आपो आपणी के नेड़ै के दूरि ॥
Karmī āpo āpṇī ke neṛai ke ḏūr.
According to their own actions, some are drawn closer, and some are driven farther away.

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗਏ ਮਸਕਤਿ ਘਾਲਿ ॥
जिनी नामु धिआइआ गए मसकति घालि ॥
Jinī nām ḏẖi▫ā▫i▫ā ga▫e maskaṯ gẖāl.
Those who have meditated on the Naam, the Name of the Lord, and departed after having worked by the sweat of their brows -

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਕੇਤੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੧॥
नानक ते मुख उजले केती छुटी नालि ॥१॥
Nānak ṯe mukẖ ujle keṯī cẖẖutī nāl. ||1||
O Nanak, their faces are radiant in the Court of the Lord, and many are saved along with them! ||1||

ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਕਿਸ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

1. ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ

2. ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ

3. ਮਹਾਰਾਜਾ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ

4. ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ

ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਡਾਕਟਰ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਿਆਂ ਦਵਾਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ 'ਤੇ ਸੱਚਾ ਯਕੀਨ ਰੱਖ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਪੈਸੇ ਦਾ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਸਬਰ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਅਥਾਹ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।

ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀਉ।

-ਤਰਸੇਮ ਸਿੰਘ ਕਥਾਵਾਚਕ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗਿਆਨ ਹੈ ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਣ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਪਾਵਨ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੁਰਮਾਣ ਹੈ:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਉਪਜੈ ਨਹੀ ਆਸਾ ॥

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸਾ ॥

ਬਰਨ ਸਹਿਤ ਜੋ ਜਾਪੈ ਨਾਮੁ ॥

ਸੋ ਜੋਗੀ ਕੇਵਲ ਨਿਹਕਾਮੁ ॥੧॥

ਪਰਚੈ ਰਾਮੁ ਰਵੈ ਜਉ ਕੋਈ ॥

ਪਾਰਸੁ ਪਰਸੈ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਸੋ ਮੁਨਿ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਖਾਇ ॥

ਬਿਨੁ ਦੁਆਰੇ ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਸਮਾਇ ॥

ਮਨ ਕਾ ਸੁਭਾਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਕਰੈ ॥

ਕਰਤਾ ਹੋਇ ਸੁ ਅਨਭੈ ਰਹੈ ॥੨॥

ਫਲ ਕਾਰਨ ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥

ਫਲੁ ਲਾਗਾ ਤਬ ਫੂਲੁ ਬਿਲਾਇ ॥

ਗਿਆਨੈ ਕਾਰਨ ਕਰਮ ਅਭਿਆਸੁ ॥

ਗਿਆਨੁ ਭਇਆ ਤਹ ਕਰਮਹ ਨਾਸੁ ॥੩॥

ਘ੍ਰਿਤ ਕਾਰਨ ਦਧਿ ਮਥੈ ਸਇਆਨ ॥

ਜੀਵਤ ਮੁਕਤ ਸਦਾ ਨਿਰਬਾਨ ॥

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਮ ਬੈਰਾਗ ॥

ਰਿਦੈ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਜਪਸਿ ਅਭਾਗ ॥੪॥੧॥