Harpreet Kour

Harpreet Kour Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Harpreet Kour, Chandigarh.

ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਗੁਰਬਾਣੀ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪੇਜ। ਇੱਥੇ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਫੋਟੋ, ਰੀਲ, ਪੋਸਟ, ਵੀਡਿਓ ਮਿਲੇਗੀ। ਹਰ ਪੋਸਟ ਗੁਰੂ ਮਰਯਾਦਾ ਤੇ ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ।

ਅਮਰ ਸ਼ਹੀਦ ਜਥੇਦਾਰ ਬਾਬਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ (ਅਕਾਲੀ) ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੂਰਬੀਰ ਜਰਨੈਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 90 ਸਾਲ ਦੀ ਬਿਰਧ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ...
17/08/2026

ਅਮਰ ਸ਼ਹੀਦ ਜਥੇਦਾਰ ਬਾਬਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ (ਅਕਾਲੀ) ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੂਰਬੀਰ ਜਰਨੈਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 90 ਸਾਲ ਦੀ ਬਿਰਧ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਤੋਪਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਲੜਾਈ ਲੜ ਕੇ ਸਰਵਉੱਚ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਪੰਥ ਅਕਾਲੀ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਦੇ 7ਵੇਂ ਜਥੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਸਨ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਜਥੇਦਾਰੀ

ਜਨਮ: ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਨਵੰਬਰ 1755 ਈ. (ਮੱਘਰ 18) ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਨੌਰੰਗ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ/ਜ਼ੀਰਾ ਨੇੜੇ) ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਸ. ਗਰਜਾ ਸਿੰਘ (ਬਾਠ) ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਹਰਨਾਮ ਕੌਰ ਜੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ।

ਤਿਆਰ-ਬਰ-ਤਿਆਰ ਜੀਵਨ: ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ, ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਪਰਪੱਕ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਆਪ ਤਰਨਾ ਦਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।

ਸਰਬਉੱਚ ਅਗਵਾਈ (1823 ਈ.): ਨੌਸ਼ਹਿਰੇ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲੀ ਫੂਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਉਪਰੰਤ ਸਮੁੱਚੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੇ ਬਾਬਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਪੰਥ ਅਕਾਲੀ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਦਾ 7ਵਾਂ ਜਥੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੇਵਾਦਾਰ ਥਾਪਿਆ।

ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਰੋਲ (1845–1846 ਈ.)
ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਉਪਰੰਤ ਲਾਹੌਰ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਡੋਗਰਾ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੱਦਾਰ ਵਜ਼ੀਰਾਂ (ਤੇਜ ਸਿੰਘ ਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਘ) ਕਾਰਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਹੜੱਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵੱਲ ਕੂਚ: ਮਹਾਰਾਣੀ ਜਿੰਦ ਕੌਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ 'ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਲੈ ਕੇ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੇ।

ਮੁਦਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ੇਰੂਸ਼ਹਿਰ: ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਸਤਰਾਂ (ਤਲਵਾਰਾਂ, ਨੇਜ਼ਿਆਂ, ਬੰਦੂਕਾਂ) ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਤੋਪਖਾਨੇ ਅੱਗੇ ਅਦੁੱਤੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ੌਜ ਦਾ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ।

ਪਟਿਆਲਾ ਰਿਆਸਤ ਦਾ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸੋਹਾਣਾ ਵਿਖੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਾਦਤ
ਸਤਲੁਜ ਕੰਢੇ ਲੜੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਲਵੇ ਅਤੇ ਪਟਿਆਲਾ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵੱਲ ਵਧੇ।

ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਧੋਖਾ: ਪਟਿਆਲਾ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਹਾਕਮ (ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਰਮ ਸਿੰਘ) ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਵਰਤਣ ਕਰਦਿਆਂ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਰਸਦ-ਪਾਣੀ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਸੂਹ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪਟਿਆਲਾ (ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਨ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ) ਅਤੇ ਰਾਜਪੁਰਾ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਖ਼ੂਨੀ ਝੜਪਾਂ ਹੋਈਆਂ।

ਸੋਹਾਣਾ (ਮੋਹਾਲੀ) ਵਿਖੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ: ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤੋਪਖਾਨੇ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਸੁਹਾਣਾ (ਮੋਹਾਲੀ) ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।

ਆਖ਼ਰੀ ਦਮ ਤੱਕ ਟੱਕਰ: 90 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੰਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤਰ ਲੈ ਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਤੋਪਾਂ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਗੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤੋਪ ਦੇ ਛੱਰੇ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।

ਸ਼ਹਾਦਤ: ਜਨਵਰੀ 1846 ਈ. ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਾਬਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਲਗਭਗ 500 ਸਿੰਘਾਂ ਸਮੇਤ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ।

ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਦਗਾਰਾਂ

ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦਾਂ, ਸੋਹਾਣਾ (ਮੋਹਾਲੀ): ਇਹ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਾਬਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਅੰਗੀਠਾ ਸਾਹਿਬ/ਸਸਕਾਰ ਹੋਇਆ।

ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹੀਦ ਗੰਜ (ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ): ਜਿੱਥੇ ਬੁੱਢਾ ਦਲ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹਨ।



अमर शहीद जत्थेदार बाबा हनुमान सिंह जी (अकाली) सिख इतिहास के वे महान शूरवीर सेनापति हैं, जिन्होंने 90 वर्ष की वृद्धावस्था में ब्रिटिश साम्राज्य के अत्याचारों और तोपों के विरुद्ध अद्वितीय सशस्त्र लड़ाई लड़कर सर्वोच्च शहादत प्राप्त की। वे शिरोमणि पंथ अकाली बुड्ढा दल के 7वें जत्थेदार और श्री अकाल तख्त साहिब के जत्थेदार थे।

प्रारंभिक जीवन और जत्थेदारी

जन्म: बाबा जी का जन्म 18 नवंबर 1755 ईस्वी (18 मग़र) को गाँव नौरंग सिंह वाला (ज़िला फ़िरोज़पुर/ज़ीरा के पास) में पिता स. गरजा सिंह (बाठ) और माता हरनाम कौर जी के घर हुआ था।

तैयार-बर-तैयार जीवन: बचपन से ही शस्त्र विद्या, घुड़सवारी और गुरबाणी स्मरण में निपुण रहते हुए आप तरना दल और बाद में बुड्ढा दल में अपनी सेवाएँ निभाते रहे।

सर्वोच्च नेतृत्व (1823 ईस्वी): नौशहरा की जंग में अकाली फूला सिंह जी की शहादत के उपरांत समूचे खालसा पंथ ने बाबा हनुमान सिंह जी को शिरोमणि पंथ अकाली बुड्ढा दल का 7वाँ जत्थेदार और श्री अकाल तख्त साहिब का मुख्य सेवादार नियुक्त किया।

प्रथम आंग्ल-सिख युद्ध और बाबा जी की भूमिका (1845–1846 ईस्वी)
महाराजा रणजीत सिंह के निधन के बाद लाहौर दरबार में डोगरा साज़िशों और गद्दार वज़ीरों (तेज सिंह और लाल सिंह) के कारण अंग्रेज़ों ने पंजाब को हड़पने का प्रयास किया।

युद्ध के मैदान की ओर कूच: महारानी जिंद कौर और सिख सेनाओं के संदेश पर बाबा जी श्री अकाल तख्त साहिब और श्री आनंदपुर साहिब से हज़ारों निहंग सिखों का जत्था लेकर युद्ध के मैदान की ओर बढ़े।

मुदकी और फेरूशहर: पारंपरिक शस्त्रों (तलवारों, भालों, बंदूकों) से लैस सिखों ने ब्रिटिश सेना के आधुनिक तोपखाने के सामने अद्वितीय बहादुरी दिखाई और ब्रिटिश सेना को भारी नुकसान पहुँचाया।

पटियाला रियासत का घटनाक्रम और सोहाना में महान शहादत
सतलुज किनारे लड़े गए युद्धों के बाद बाबा जी बचे हुए सिखों को संगठित करने के लिए मालवा और पटियाला रियासत के क्षेत्र की ओर बढ़े।

पटियाला में विश्वासघात: पटियाला रियासत के तत्कालीन शासक (महाराजा करम सिंह) ने अंग्रेज़ों का साथ देते हुए सिखों को रसद-पानी नहीं दिया और अंग्रेज़ों को सिखों की गुप्त सूचना दे दी, जिसके कारण पटियाला (दूख निवारण साहिब वाले क्षेत्र) और राजपुरा के आस-पास भीषण झड़पें हुईं।

सोहाना (मोहाली) में घेराबंदी: ब्रिटिश सेना ने भारी तोपखाने के साथ गाँव सुहाना (मोहाली) के जंगली क्षेत्र में सिखों को चारों तरफ से घेर लिया।

अंतिम सांस तक संघर्ष: 90 वर्ष की आयु में बाबा जी दोनों हाथों में खंडा और शस्त्र लेकर अंग्रेज़ों की तोपों पर टूट पड़े। शरीर पर अनगिनत गोलियाँ और तोप के छर्रे लगने के बावजूद वे लगातार लड़ते रहे।

शहादत: जनवरी 1846 ईस्वी के दौरान इस भीषण युद्ध में बाबा हनुमान सिंह जी लगभग 500 सिखों सहित युद्ध के मैदान में शहीद हुए।

ऐतिहासिक स्मारक

गुरुद्वारा सिंह शहीदां, सोहाना (मोहाली): यह वही पवित्र स्थान है जहाँ बाबा हनुमान सिंह जी और शहीद सिखों का अंगीठा साहिब (अंतिम संस्कार स्थल) स्थित है।

गुरुद्वारा शहीद गंज (श्री आनंदपुर साहिब): जहाँ बुड्ढा दल और बाबा जी की अमर शहादत की परंपराएँ आज भी अत्यंत श्रद्धा से याद की जाती हैं।

ਭਾਈ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ (1734 ਈ.) ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਿਦਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਸਾਨੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਮਹਿਜ਼ 14 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬਾਲ-ਉਮਰ ...
17/08/2026

ਭਾਈ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ (1734 ਈ.) ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਿਦਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਸਾਨੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਮਹਿਜ਼ 14 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬਾਲ-ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਬਰ-ਜ਼ੁਲਮ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਪੀਣਾ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਪਿਛੋਕੜ
ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਆਲਕੋਟ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿਖੇ ਭਾਈ ਬਾਘ ਮੱਲ ਪੁਰੀ (ਖੱਤਰੀ ਪਰਿਵਾਰ) ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ।

ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਰੂ ਘਰ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੰਬੰਧ ਸੀ ਅਤੇ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਦਾ ਵਿਆਹ ਬਟਾਲਾ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ (ਸਹਿਜਧਾਰੀ ਸਿੱਖ) ਦੋਵਾਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਮਦਰੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

ਮਦਰੱਸੇ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼
ਮਦਰੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਮੁਸਲਿਮ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤੇ।

ਇਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ 14 ਸਾਲਾ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਨੇ ਤਰਕ ਕਰਦਿਆਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬੀਬੀ ਫ਼ਾਤਿਮਾ ਬਾਰੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੇਗਾ?

ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮੌਲਵੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰਕ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਨੇ ਬੀਬੀ ਫ਼ਾਤਿਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਗੁਸਤਾਖ਼ੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਸਮਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ
ਸਾਲ 1734 ਈ. ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਗੁਰੂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸਨ (1708 ਈ. ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰਗੱਦੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਸੀ)। ਇਹ ਸਮਾਂ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਮੁਗ਼ਲ ਗਵਰਨਰ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ/ਦਲ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਦੌਰ ਸੀ।

ਸਿਆਲਕੋਟ ਦੇ ਕਾਜ਼ੀ ਨੇ ਫ਼ਤਵਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਜ਼ਾ-ਏ-ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਲਾਲਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੋਹ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਉਹ ਨਾ ਡੋਲੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੀਸ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਿਦਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਗੇ।

ਸ਼ਹਾਦਤ
ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਕਾਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ 1734 ਈ. ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਜਲਾਦ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਭਾਈ ਹਕੀਕਤ ਰਾਏ ਜੀ ਦਾ ਸੀਸ ਕਲਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਕੋਟ ਖਵਾਜਾ ਸਈਦ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਧ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ 1947 ਤੱਕ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ ਮੌਕੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।


भाई हकीकत राय जी का बलिदान (1734 ई.) धर्म की रक्षा, आत्म-सम्मान और अडिग निष्ठा का एक बेमिसाल उदाहरण है। मात्र 14 वर्ष की बाल-आयु में उन्होंने अन्याय और अत्याचार के आगे झुकने के बजाय बलिदान देना स्वीकार किया।

प्रारंभिक जीवन और साझा पृष्ठभूमि
हकीकत राय जी का जन्म सियालकोट (अब पाकिस्तान) में भाई बाघ मल पुरी (खत्री परिवार) और माता गौरी जी के घर हुआ था।

परिवार का गुरु घर (सिख धर्म) से गहरा संबंध था और हकीकत राय जी का विवाह बटाला के एक सिख परिवार में हुआ था, जिसके कारण उन्हें हिंदू और सिख (सहजधारी सिख) दोनों परंपराओं में समान रूप से आदर व सम्मान प्राप्त है।

उस समय की परंपरा के अनुसार, फारसी और अरबी की शिक्षा प्राप्त करने के लिए उन्हें स्थानीय मदरसे में भेजा गया।

मदरसे का विवाद और झूठा आरोप
मदरसे में पढ़ाई के दौरान कुछ मुस्लिम विद्यार्थियों ने हिंदू देवी-देवताओं के प्रति अपमानजनक शब्दों का प्रयोग किया।

इसके उत्तर में 14 वर्षीय हकीकत राय ने तर्क करते हुए पूछा कि यदि कोई बीबी फ़ातिमा के बारे में ऐसी बात कहे, तो आपको कैसा लगेगा?

विद्यार्थियों और मौलवी ने इस तर्क को तोड़-मरोड़ कर पेश किया और आरोप लगाया कि हकीकत राय ने बीबी फ़ातिमा की शान में गुस्ताखी (ईशनिंदा) की है।

समकालीन ऐतिहासिक संदर्भ और ज़करिया ख़ान की कचहरी
वर्ष 1734 ई. में कोई देहधारी (जीवित) गुरु मौजूद नहीं थे (1708 ई. में गुरु गोबिंद सिंह जी ने गुरुगद्दी श्री गुरु ग्रंथ साहिब जी को सौंप दी थी)। यह समय लाहौर के मुगल गवर्नर ज़करिया ख़ान के अत्याचारों और सिख मिसलों / दल खालसा के संघर्ष का काल था।

सियालकोट के काज़ी ने फतवा दिया कि मृत्युदंड से बचने के लिए इस्लाम स्वीकार करना अनिवार्य है।

इसके बाद यह मामला लाहौर में ज़करिया ख़ान की अदालत में भेज दिया गया।

लाहौर में हकीकत राय को ऊंचे पदों और धन-दौलत का लालच दिया गया, और बाद में कठोर यातनाएं दी गईं।

जब परिवार के मोह और भारी दबाव के बावजूद भी वे अपने निश्चय से नहीं डिगे, तो उन्होंने दृढ़ता से कहा:

"शीश जा सकता है, परंतु मैं अपना धर्म और सत्यनिष्ठा किसी भी कीमत पर नहीं छोड़ूंगा।"

शहादत (बलिदान)
ज़करिया ख़ान और काज़ियों के आदेश पर 1734 ई. में वसंत पंचमी के दिन लाहौर के बाज़ार में जल्लाद ने तलवार से भाई हकीकत राय जी का शीश कलम कर दिया। लाहौर के कोट ख्वाजा सईद में उनकी ऐतिहासिक समाधि स्थापित हुई, जहाँ 1947 तक हिंदू और सिख संगत हर वर्ष वसंत पंचमी के अवसर पर एकत्र होकर उनके सर्वोच्च बलिदान को नमन करती रही।

ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਲੰਗਰ ਸੇਵਾ (ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਘੇਰਾ, 1704 ਈ.)ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸਮਾਂ (ਮਈ – ਦਸੰਬਰ 1704 ਈ.)ਸੰਨ 1704 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦ...
17/08/2026

ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਲੰਗਰ ਸੇਵਾ (ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਘੇਰਾ, 1704 ਈ.)

ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸਮਾਂ (ਮਈ – ਦਸੰਬਰ 1704 ਈ.)
ਸੰਨ 1704 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕਿਲ੍ਹਾ ਅਨੰਦਗੜ੍ਹ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮੁਗ਼ਲ ਹਕੂਮਤ (ਸਰਹਿੰਦ ਦੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਵਜ਼ੀਰ ਖ਼ਾਨ ਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ) ਅਤੇ ਕਹਿਲੂਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭੀਮ ਚੰਦ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਸਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਬੱਧੀ ਚੱਲੇ ਇਸ ਘੇਰੇ ਕਾਰਨ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਸਦ-ਪਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਅੰਨ ਦੇ ਦਾਣੇ-ਦਾਣੇ ਦੀ ਕਿੱਲਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ।

ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥ (ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਸਥਿਤੀ)

ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸਿੱਖ ਸਰੋਤਾਂ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰੰਥ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੰਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਤਵਾਰੀਖ਼ ਗੁਰੂ ਖ਼ਾਲਸਾ) ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੀਬੀਆਂ ਨੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਸੱਕ (ਛਿੱਲਾਂ) ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲ ਕੇ ਕਾੜ੍ਹਾ/ਸੂਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਬਿਖਮ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੰਗਰ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਮੁਗ਼ਲ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।

ਮੌਖਿਕ ਰਵਾਇਤ: ਬੀਬੀ ਬਸੀਰਾ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ
ਲੋਕ-ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਮੌਖਿਕ ਕਥਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ:

ਜਦੋਂ ਅੰਨ ਭੰਡਾਰ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਬੀਬੀ ਬਸੀਰਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਿੱਲਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਖੁਰਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਇਹ ਖੁਰਾਕ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਯੋਧਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਊਰਜਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।

ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ (Disclaimer)

ਨੋਟ: ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਮੂਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਆਦਿ) ਵਿੱਚ "ਬੀਬੀ ਬਸੀਰਾ" ਨਾਮ ਦਾ ਕੋਈ ਲਿਖਤੀ ਜ਼ਿਕਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਅੰਦਰ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਛਿੱਲਾਂ ਉਬਾਲ ਕੇ ਲੰਗਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੱਚ ਹੈ, ਪਰ 'ਬੀਬੀ ਬਸੀਰਾ' ਦਾ ਨਾਮ ਮੌਖਿਕ ਲੋਕ-ਰਵਾਇਤਾਂ, ਢਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸੁਣੀਆਂ-ਸੁਣਾਈਆਂ ਕਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ।



युद्ध के दौरान लंगर सेवा (आनंदपुर साहिब की घेराबंदी, 1704 ई.)

ऐतिहासिक पृष्ठभूमि और समय (मई – दिसंबर 1704 ई.)
वर्ष 1704 में शिवालिक की पहाड़ियों में स्थित किला आनंदगढ़ साहिब को मुग़ल सल्तनत (सरहिंद के सूबेदार वज़ीर ख़ान और लाहौर की सेना) तथा कहलूर के राजा भीम चंद सहित पहाड़ी राजाओं की संयुक्त सेनाओं ने चारों तरफ से घेर लिया। किले के अंदर दसवें गुरु श्री गुरु गोबिंद सिंह जी, उनका परिवार, सिख महिलाएं और ख़ालसा सेना मौजूद थी। महीनों तक चली इस घेराबंदी के कारण बाहर से आने वाली रसद और पानी की आपूर्ति पूरी तरह बंद हो गई, जिससे अंदर अनाज के दाने-दाने की भारी किल्लत पैदा हो गई।

प्रमाणिक ऐतिहासिक तथ्य (किले के अंदर भोजन की स्थिति)

प्रमाणिक सिख स्रोतों (श्री गुर प्रताप सूरज ग्रंथ, प्राचीन पंथ प्रकाश, और तवारीख़ गुरु ख़ालसा) के अनुसार जब अनाज पूरी तरह समाप्त हो गया, तब किले में मौजूद सिखों और महिलाओं ने पेड़ों के पत्तों, छालों और जड़ों को पानी में उबालकर काढ़ा/सूप तैयार किया।

इस अत्यंत कठिन परिस्थिति में भी लंगर की मर्यादा अटूट रही और सिंहों ने मोर्चों पर भूख-प्यास की परवाह किए बिना अडिग रहकर मुग़ल व पहाड़ी सेनाओं का सामना किया।

मौखिक परंपरा: बीबी बसीरा जी का प्रसंग
लोक-कथाओं और मौखिक परंपराओं के अनुसार:

जब अन्न भंडार समाप्त हो गए, तब बीबी बसीरा जी ने किले के भीतर मौजूद पेड़ों की छालों और पत्तों को बड़ी देगों (कड़ाहों) में उबालकर पौष्टिक आहार तैयार करने की सेवा निभाई।

यह भोजन मोर्चों पर तैनात योद्धाओं तक पहुँचाया जाता रहा ताकि उनके शरीर की ऊर्जा बनी रहे।

ऐतिहासिक स्पष्टीकरण (Disclaimer)

नोट: सिख इतिहास के समकालीन या प्रमाणिक मूल दस्तावेज़ों (जैसे भाई मनी सिंह जी के संदर्भ, सूरज प्रकाश, महान कोश आदि) में "बीबी बसीरा" नाम का कोई लिखित उल्लेख या प्रमाण दर्ज नहीं है। किले के अंदर पत्ते और छालें उबालकर लंगर तैयार करने की घटना पूरी तरह से ऐतिहासिक सत्य है, परंतु 'बीबी बसीरा' का नाम मौखिक लोक-परंपराओं, ढाडी प्रसंगों और सुनी-सुनाई कथाओं पर आधारित है।

ਮਾਰਚ 1783 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ’ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਝੁਲਾ ਕੇ ਮੁਗ਼ਲ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਮ...
17/08/2026

ਮਾਰਚ 1783 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ’ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਝੁਲਾ ਕੇ ਮੁਗ਼ਲ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜੀ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਜ਼ੁਲਮ, ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਨੇਸਤੋ-ਨਾਬੂਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲਾਸਾਨੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮੋੜ ਸੀ।

ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਫ਼ਤਹਿ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ

18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤੱਕ ਮੁਗ਼ਲ ਸਲਤਨਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਿਖ਼ਰਾਂ ’ਤੇ ਸੀ। ਕਰੋੜਸਿੰਘੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਾਬਾ ਬਘੇਲ ਸਿੰਘ, ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ-ਉਲ-ਕੌਮ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਅਤੇ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਲਗਭਗ 30,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ।

ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ: 11 ਮਾਰਚ 1783 ਨੂੰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦੀਵਾਨ-ਏ-ਆਮ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।

ਗੁਰਧਾਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ: ਮੁਗ਼ਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਦੂਜੇ ਨੇ ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਬਾਬਾ ਬਘੇਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਧਾਮਾਂ (ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੀਸ ਗੰਜ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਰਕਾਬ ਗੰਜ ਸਾਹਿਬ ਆਦਿ) ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਵਾਈ।

ਸ਼ਾਹੀ ਤਖ਼ਤ ਦਾ ਚਬੂਤਰਾ: ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਾ ਅੰਤ

ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਥਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਤਖ਼ਤ ਸਜਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਕਾਸ਼ੀਦਾਰ ਚਬੂਤਰਾ (Throne Podium Slab) ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਤਖ਼ਤ-ਨਸ਼ੀਨੀ ਦਾ ਚਬੂਤਰਾ ਜਾਂ ਦੀਵਾਨ-ਏ-ਖ਼ਾਸ/ਆਮ ਦਾ ਸ਼ਾਹੀ ਥੜ੍ਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਸਮੇਤ ਮੁਗ਼ਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਨੇ ਨਿਹੱਥੇ ਹਿੰਦੂਆਂ-ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ-ਪਿਆਰਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਜ਼ੁਲਮ ਭਰੇ ਫ਼ਤਵੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਸਨ।

ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ:

ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀ ਸਿਲ੍ਹ (ਲਗਭਗ 6 ਫੁੱਟ × 4 ਫੁੱਟ) ਅਤੇ ਕਈ ਨਕਾਸ਼ੀਦਾਰ ਸ਼ਾਹੀ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਜੜ੍ਹੋਂ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗੱਡਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।

ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਬੁੰਗੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਤਿੰਨ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਬੁੰਗੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ (ਤਹਿਖ਼ਾਨੇ) ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਿਲ੍ਹ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਹੀ ਚਬੂਤਰਾ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅੱਗੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਝੁਕਿਆ ਰਹੇ।

ਇਹ ਸਿਲ੍ਹ ਅਤੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੰਗਮਰਮਰੀ ਥੰਮ੍ਹ ਅੱਜ ਵੀ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਬੁੰਗੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਅਟੱਲ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜ਼ਾਲਮ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅੰਤ ਸੱਚ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਅੱਗੇ ਉਸ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।


मार्च 1783 में सिख मिसलों ने दिल्ली के लाल किले पर केसरी निशान साहिब फहराकर मुग़ल सल्तनत के सदियों पुराने अहंकार को धूल में मिला दिया था। यह घटना न केवल एक सैन्य विजय थी, बल्कि ज़ुल्म, अत्याचार और धार्मिक कट्टरता के प्रतीकों को नेस्तनाबूद करने वाला एक ऐतिहासिक मोड़ थी।

दिल्ली विजय की पृष्ठभूमि

18वीं सदी के अंत तक मुग़ल सल्तनत बेहद कमज़ोर हो चुकी थी और सिख मिसलों की शक्ति अपने चरम पर थी। करोड़ी मिसल (करोड़सिंहिया मिसल) के प्रमुख बाबा बघेल सिंह, अहलूवालिया मिसल के सुलतान-उल-क़ौम सरदार जस्सा सिंह अहलूवालिया और रामगढ़िया मिसल के प्रमुख सरदार जस्सा सिंह रामगढ़िया के संयुक्त नेतृत्व में लगभग 30,000 से अधिक ख़ालसा फ़ौज ने दिल्ली की ओर कूच किया।

लाल किले पर क़ब्ज़ा: 11 मार्च 1783 को ख़ालसा फ़ौज ने दिल्ली में प्रवेश कर लाल किले के दीवान-ए-आम पर क़ब्ज़ा कर लिया।

गुरुधामों की स्थापना: मुग़ल बादशाह शाह आलम द्वितीय ने सिख जरनैलों के साथ समझौता किया। बाबा बघेल सिंह ने दिल्ली में ऐतिहासिक गुरुधामों (गुरुद्वारा शीश गंज साहिब, गुरुद्वारा बंगला साहिब, गुरुद्वारा रकाब गंज साहिब आदि) की निशानदेही कर उनका निर्माण पूरा करवाया।

शाही तख़्त का चबूतरा: ज़ुल्म के प्रतीक का अंत

लाल किले में जिस स्थान पर बादशाही तख़्त सजता था, उसके नीचे संगमरमर का एक विशाल नक्काशीदार चबूतरा (Throne Podium Slab) बना हुआ था, जिसे शाही दरबार में तख़्त-नशीनी का चबूतरा या दीवान-ए-ख़ास/आम का शाही थड़ा कहा जाता था। यही वह स्थान था जहाँ बैठकर औरंगज़ेब सहित मुग़ल बादशाहों ने निहत्थे हिंदुओं-सिखों और गुरु-प्यारों के ख़िलाफ़ ज़ुल्म भरे फ़तवे जारी किए थे।

सरदार जस्सा सिंह रामगढ़िया ने फ़ैसला किया कि अहंकार के इस प्रतीक को दिल्ली में क़ायम नहीं रहने दिया जाएगा:

इस ऐतिहासिक संगमरमर की सिल (लगभग 6 फ़ीट × 4 फ़ीट) और कई नक्काशीदार शाही खंभों को लाल किले से उखाड़ दिया गया।

इन सिलों और खंभों को घोड़ों तथा गाड़ियों के माध्यम से दिल्ली से श्री अमृतसर साहिब लाया गया।

रामगढ़िया बुंगे में स्थापना

श्री हरिमंदिर साहिब समूह की परिक्रमा में स्थित तीन-मंज़िला रामगढ़िया बुंगे के निचले हिस्से (तहख़ाने) में इस सिल को विशेष रूप से स्थापित किया गया। इसे इस प्रकार रखा गया कि यह शाही चबूतरा श्री दरबार साहिब के आगे गुरु के चरणों में सदा झुका रहे।

यह सिल और लाल किले के संगमरमरी खंभे आज भी रामगढ़िया बुंगे में मौजूद हैं, जो इस अटल सच्चाई की गवाही देते हैं कि ज़ालिम की हुकूमत चाहे कितनी भी ताक़तवर क्यों न हो, अंत में सत्य और न्याय के आगे उसका अहंकार मिट्टी में ही मिलता है।

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸੁਭਾਅ ਮ...
17/08/2026

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸੁਭਾਅ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਿਲੱਖਣ ਰੰਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਸੰਸਾਰਕ ਚਲਾਕੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਗੱਦੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮੂਰਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਪੁੱਤਰ ਭਾਈ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਤਿਆਗ, ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ।

16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਆਮ ਸੀ, ਭਾਈ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰਕ ਝਮੇਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਿਹਾ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਦੁਨਿਆਵੀ ਵਸਤਾਂ, ਮਾਣ-ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਟ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਦੋਂ ਘਰ-ਬਾਰ ਦੇ ਮਸਲੇ ਜਾਂ ਗੁਰਗੱਦੀ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੋਹ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਮੋਸ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ।

ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਸਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਜਾਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਈਰਖਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਲੱਗੇ। ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਨੇ ਭਾਈ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਗੁਰਗੱਦੀ 'ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰ ਭਾਈ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਗੁਰਿਆਈ ਕੋਈ ਰਾਜਗੱਦੀ ਜਾਂ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਸੰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਧੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਇਲਾਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਸੀ।

ਭਾਈ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧੜੇਬੰਦੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਗੁਰਿਆਈ ਅੱਗੇ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਅਹੁਦਿਆਂ, ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਮੀਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿਆਗ, ਨਿਰਮਲ ਇਕਾਂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਜਿਊਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।



ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦਾ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹਿੰਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ:

भाई महादेव जी और त्याग (16वीं सदी)

गुरु रामदास जी के दरबार में जहाँ आध्यात्मिक प्रकाश की धारा बह रही थी, वहीं उनके तीनों सुपुत्रों के भिन्न-भिन्न स्वभाव मानवीय मानसिकता के तीन अनूठे रंग प्रस्तुत करते हैं। सबसे बड़े पृथ्वी चंद सांसारिक चतुराइयों और गुरुगद्दी के पद के लालच में उलझे हुए थे, सबसे छोटे गुरु अर्जन देव जी विनम्रता, सेवा और प्रेम की प्रतिमूर्ति थे, और मंझले सुपुत्र भाई महादेव जी त्याग, वैराग्य और शांति के प्रतीक थे।

16वीं सदी के उस दौर में जब पारिवारिक और सामाजिक स्तर पर अधिकारों की खींचतान आम थी, भाई महादेव जी का जीवन पूरी तरह से सांसारिक झंझटों से परे रहा। उनका मन बचपन से ही सांसारिक वस्तुओं, मान-प्रतिष्ठा और संपत्ति से विरक्त था। वे अक्सर एकांत में बैठकर प्रभु की भक्ति में लीन रहते थे। जब भी घर-परिवार के मसलों या गुरुगद्दी की चर्चा होती, तो वे बिना किसी मोह या ईर्ष्या के केवल मूक दर्शक बनकर परमात्मा की रज़ा को देखते।

जब गुरु रामदास जी ने विनम्रता और समर्पण की परीक्षा के बाद गुरुगद्दी की ज़िम्मेदारी सबसे छोटे सुपुत्र गुरु अर्जन देव जी को सौंपी, तो पृथ्वी चंद का अहंकार जाग उठा और वे ईर्ष्या व विरोध की अग्नि में जलने लगे। पृथ्वी चंद ने भाई महादेव जी को भी अपने पक्ष में करने का प्रयास किया ताकि गुरुगद्दी पर अपना दावा मज़बूत कर सकें। परंतु भाई महादेव जी ने बड़ी ही शांत भाव से इससे इनकार कर दिया। उनके लिए गुरुगद्दी कोई राजसिंहासन या बाँटने वाली संपत्ति नहीं थी, बल्कि धुर की बाणी और ईश्वरीय ज़िम्मेदारी का पावन सत्कार थी।

भाई महादेव जी ने किसी भी गुटबाज़ी का हिस्सा बनने से साफ़ इनकार कर दिया। उन्होंने गुरु अर्जन देव जी की गुरुगद्दी के आगे सदैव आदर से सिर झुकाया और अपने जीवन को किसी भी विवाद का अंग नहीं बनने दिया। वे न तो किसी के विरोध में खड़े हुए और न ही माया के जाल में उलझे।

उनकी यह सादगी और निर्लेपता सिख इतिहास में यह पावन संदेश देती है कि जब दुनिया पदों, संपत्तियों और प्रसिद्धि के पीछे भागती है, तब वास्तविक आंतरिक संपन्नता केवल मोह-माया के त्याग, निर्मल एकांत और प्रभु की रज़ा में स्थिर रहकर जीने से ही प्राप्त होती है।

ਸੰਨ 1716 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦਾਸ ਨੰਗਲ ਦੀ ਗੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਦਿੱ...
17/08/2026

ਸੰਨ 1716 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦਾਸ ਨੰਗਲ ਦੀ ਗੜ੍ਹੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਦਿੱਲੀ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਹਿੰਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੱਖ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜਰਨੈਲ ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਮੀਰਪੁਰ ਪੱਟੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਜੰਗੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਦਲੇਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਬੀਰ ਜਰਨੈਲ ਸਨ।

ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮੁਗ਼ਲ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਫ਼ਰੁਖ਼ਸੀਅਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਸਿੱਖ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਤਨਜ਼ ਕੱਸਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਪੰਜਾਬ ਕੰਬਦਾ ਸੀ? ਅੱਜ ਇਹ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੇਵੱਸ ਕੈਦੀ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।" ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਗੂੰਜ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਵੀ ਵਿਅੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਉਹ ਬਹਾਦਰੀ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਗਈ।

ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਖ ਦੀ ਚੰਗਿਆੜੀ ਭੜਕ ਉੱਠੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਰਜਵੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣਾ ਕਾਇਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਦਮ ਹੈ।"

ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਹੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਬੇੜੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ, ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਝਪਟ ਮਾਰੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਲਕ ਝਪਕਦਿਆਂ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਮੁਗ਼ਲ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਟਕਾਇਆ, ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਖੋਹੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲ ਵਧੇ।

ਨਿਹੱਥੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ਾਹੀ ਅੰਗ-ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਜੜ ਪੈ ਗਈ ਅਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਫ਼ਰੁਖ਼ਸੀਅਰ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਤਖ਼ਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਅਖ਼ੀਰ ਦਰਜਨਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘੇਰਾ ਪਾ ਕੇ ਭਾਰੀ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਨਾਲ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ।

ਭਾਈ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹੱਸ ਕੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਪੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਦਲੇਰੀ ਮੁਗ਼ਲ ਤਵਾਰੀਖ਼ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਲਸਈ ਜਲਾਲ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਅਣਖ ਦੀ ਅਮਰ ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਹੋ ਗਈ।



1716 ईस्वी में गुरदास नंगल की गढ़ी के लंबे घेरे के बाद जब बाबा बंदा सिंह बहादुर और सिख योद्धाओं को बंदी बनाकर दिल्ली लाया गया, तो उनमें सरहिंद के पहले सिख सूबेदार और बाबा जी के मुख्य सेनापति भाई बाज़ सिंह जी भी शामिल थे। गाँव मीरपुर पट्टी के निवासी भाई बाज़ सिंह न केवल एक कुशल प्रशासक थे, बल्कि युद्ध के मैदान में शेर जैसी वीरता रखने वाले शूरवीर सेनापति भी थे।

दिल्ली के मुग़ल दरबार में बादशाह फ़र्रुख़सियर और उसके दरबारी सिख कैदियों को यातनाएँ देकर प्रसन्नता महसूस कर रहे थे। दरबारियों ने ज़ंजीरों में जकड़े भाई बाज़ सिंह की ओर इशारा करते हुए तंज़ कसा, "क्या यह वही बाज़ सिंह है जिसके नाम से पूरा पंजाब काँपता था? आज यह लोहे की बेड़ियों में एक बेबस कैदी की तरह खड़ा है।" दरबार में ठहाके गूंज उठे और बादशाह ने भी व्यंग्य करते हुए पूछा कि तेरी वह बहादुरी अब कहाँ गई।

भाई बाज़ सिंह जी की आँखों में स्वाभिमान की चिंगारी भड़क उठी। उन्होंने गरजती आवाज़ में दरबार को ललकारते हुए कहा, "बेड़ियों में जकड़े हुए शेर का मज़ाक उड़ाना कायरों का काम है। यदि मेरे हाथ खोलकर देखो, तो तुम्हें पता चलेगा कि ख़ालसे की तलवार और भुजाओं में कितना दम है।"

बादशाह ने अपनी शाही शक्ति के अहंकार में आकर सिपाहियों को भाई साहिब के हाथों की बेड़ियाँ खोलने का हुक्म दे दिया। जैसे ही बेड़ियाँ खुलीं, भाई बाज़ सिंह ने बिजली की तेज़ी से झपट्टा मारा। उन्होंने पलक झपकते ही पास खड़े मुग़ल पहरेदार को ज़मीन पर पटका, उसकी तलवार छीनी और शाही तख़्त की ओर बढ़ चले।

निहत्थे होने के बावजूद उन्होंने दरबार के कई शाही अंगरक्षकों और सिपाहियों को मौत के घाट उतार दिया। दरबार में भगदड़ मच गई और बादशाह फ़र्रुख़सियर डरकर अपने तख़्त से पीछे हट गया। अंततः दर्जनों हथियारबंद सिपाहियों ने चारों तरफ़ से घेरा डालकर भारी मशक्कत के बाद भाई साहिब पर क़ाबू पाया।

भाई बाज़ सिंह जी ने ज़ुल्म के आगे झुकने के बजाय हँसते-हँसते शहादत का जाम पी लिया। उनकी यह दिलेरी मुग़ल इतिहास में ख़ालसाई जलाल और अटूट स्वाभिमान की एक अमर मिसाल के रूप में दर्ज हो गई।

17/08/2026

🙏 ਸੰਗਤ ਜੀ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ 🙏ਅੱਜ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਘਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਿੱਖ ਵੀਰ Prem Singh ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਮੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇ...
16/08/2026

🙏 ਸੰਗਤ ਜੀ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ 🙏

ਅੱਜ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਘਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਿੱਖ ਵੀਰ Prem Singh ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਮੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੰਗ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਗਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੱਕ ਸੰਗਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਹੁੰਚੇ। 🙏

ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸੰਗਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਮੰਗ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪੋਸਟ ਨੂੰ SHARE ਕਰਕੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਗਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਓ। ☬

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ 🙏
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ ☬


🙏 संगत जी से विनम्र बेनती 🙏

आज गुरु घर से जुड़े एक सिख वीर Prem Singh जी द्वारा मुझे यह संदेश भेजा गया है। उन्होंने बेनती की है कि इस मांग को अधिक से अधिक संगत तक पहुँचाया जाए और सरकार व संबंधित मंत्रालय तक संगत की आवाज़ पहुँचाई जाए। 🙏

मैं यह संदेश संगत की जानकारी और सहयोग के लिए साझा कर रही हूँ। यदि आप भी इस मांग से सहमत हैं, तो कृपया इस पोस्ट को SHARE करके अधिक से अधिक संगत तक पहुँचाएँ। ☬

वाहेगुरु जी का खालसा 🙏
वाहेगुरु जी की फतेह ☬


ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਦੀ ਨਿਡਰਤਾ, ਅਣਖ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਿਸਾਲ ਹੈ...
16/08/2026

ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਦੀ ਨਿਡਰਤਾ, ਅਣਖ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ (ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜੰਗਾਂ ਦੇ ਦੌਰ) ਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ

ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਮੁਗ਼ਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਘਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਸਿੰਘ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਲੜਨ ਲਈ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵੀ ਧਰਮ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਮਰਦ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।

ਘਟਨਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ

ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਮੁਗ਼ਲ ਦਸਤੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਫ਼ੌਜੀ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟ-ਮਾਰ ਅਤੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਔਰਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਅਣਖ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ: ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਨੇ ਘਬਰਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੰਘਣੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਅਣਖ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਖੰਡਾ/ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਬਰਛਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।

ਘਮਸਾਨ ਮੁਕਾਬਲਾ: ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਬੀਬੀ ਜੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਸਤਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਚਾਰਾਂ ਮੁਗ਼ਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹਾਲਤ: ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਬੀਬੀ ਜੀ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਣ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ

ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ (ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦਲ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ), ਤਾਂ ਬੀਬੀ ਜੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੁੱਢਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਲ੍ਹਮ-ਪੱਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਬੀਬੀ ਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ, ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਧੀ' ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਦੇ ਕੇ ਨਿਵਾਜਿਆ।



बीबी दीप कौर जी: सिख इतिहास में नारी शक्ति और वीरता का प्रतीक

बीबी दीप कौर जी का प्रसंग सिख इतिहास में सिख महिलाओं की निडरता, आत्म-सम्मान और शस्त्र विद्या में निपुणता का एक अनूठा उदाहरण है। यह घटना दसवें गुरु, श्री गुरु गोविंद सिंह जी के समय (आनंदपुर साहिब के युद्धों के दौर) की है।

ऐतिहासिक पृष्ठभूमि

श्री आनंदपुर साहिब की घेराबंदी के दौरान, जब मुगल और पहाड़ी सेनाओं ने गुरु घर पर हमला किया था, पंजाब के विभिन्न गांवों से सिख गुरु जी के आह्वान पर लड़ने के लिए आनंदपुर साहिब की ओर जा रहे थे। बीबी दीप कौर जी के पति भी धर्म युद्ध में भाग लेने के लिए आनंदपुर साहिब गए हुए थे। गांव के अधिकांश पुरुष मोर्चे पर होने के कारण, गांव में मुख्य रूप से महिलाएं, बुजुर्ग और बच्चे ही रह गए थे।

घटना का विवरण

आनंदपुर साहिब की ओर बढ़ रहे एक मुगल दस्ते से चार सैनिक रास्ते में लूटपाट और अत्याचार के इरादे से बीबी दीप कौर जी के घर में घुस गए। उन्होंने सोचा कि घर में अकेली महिला होने के कारण वे आसानी से हावी हो जाएंगे।

आत्म-सम्मान और तैयारी: बीबी दीप कौर जी घबराने के बजाय, एक अमृतधारी सिंघनी के रूप में अपने आत्म-सम्मान और धर्म की रक्षा का प्रण किया। उन्होंने तुरंत खंडा/तलवार और भाला संभाल लिया।

भयानक मुकाबला: जैसे ही हमलावरों ने आगे बढ़ने की कोशिश की, बीबी जी ने पूरी फुर्ती से हमला कर दिया। अपनी बेमिसाल शस्त्र विद्या का प्रमाण देते हुए, उन्होंने एक-एक करके चारों मुगल सैनिकों को मौत के घाट उतार दिया।

घायल अवस्था: इस दौरान बीबी जी भी गंभीर रूप से घायल हो गईं और लहूलुहान होकर बेहोश हो गईं।

गुरु साहब द्वारा सम्मान

जब गुरु गोविंद सिंह जी को इस बहादुरी की खबर मिली (या जब खालसा दल उस इलाके से गुजरा), तो बीबी जी को तुरंत प्राथमिक चिकित्सा दी गई और मरहम-पट्टी की गई। गुरु साहब ने बीबी दीप कौर जी की बहादुरी, धर्म-निष्ठा और आत्म-रक्षा के जज्बे की भरपूर सराहना की और उन्हें 'खालसा की सच्ची बेटी' का दर्जा देकर सम्मानित किया।

Address

Chandigarh

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Harpreet Kour posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The School

Send a message to Harpreet Kour:

Shortcuts

Share