Καλό μέταλ

Τι θα γινόταν αν το 2020 (ή εστω κάπου εκεί) αντί για κόβιντ έσκαγε ένας ιός που έσβηνε όλο το έως τότε μέταλ;! Τι θα είχε απομείνει για να ξαναχτίσουμε; Επειδή αυτή είναι μια υποθετική απορία που ξέρω ότι ταλανίζει τους χιλιάδες φίλους και φίλες της σελίδας, είμαστε εδώ για να σας πούμε ποια άλμπουμ έχουν σώσει το μέταλ τα τελευταία πέντε χρόνια και στο τέλος (σύντομα στα σχόλια) να σας δώσουμε και ΤΖΑΜΠΑ μια σποτιφάη λίστα με ένα τραγούδι από το καθένα, if that's your thing.

Πρώτο πρώτο και χωρίς αντίπαλο είναι το Beyond the Breakers των (του) Diamonds Hadder. Θα το λέω μέχρι να πεθάνω, για μένα είναι το καλύτερο άλμπουμ όλων των εποχών στο ευρύτερο μέταλ φάσμα. Ένα αριστούργημα πέρα από χρόνο και ύφος, από αυτές τις περιπτώσεις που ούτε ο ίδιος ο δημιουργός δεν έχει καταλάβει το μέγεθος αυτού που έφτιαξε, πόσο μάλλον οι οπαδοί που γενικά είμαστε αχάμπαροι έτσι κι αλλιώς. Δεύτερο είναι το Towers of Gold των Sacred Outcry. Μέχρι πρόσφατα μόνο ένα άλμπουμ όριζε το 100% για μένα και αυτό ήταν το Ceremony of Opposites. Τώρα έχουμε πλέον δύο. Δεν έχω λόγια για το πόσο αψεγάδιαστο ακούγεται. Συνθετικά, εκτελεστικά, ηχητικά, αισθητικά απλά δε γίνεται παραπάνω, ο ορισμός του modern classic.

Funeral Mist - Deiform, DSO - The Long Defeat, Abigor - Taphonomia
Οι δυο καλύτερες σύγχρονες μπλακ μπάντες και η πιο υποτιμημένη μπάντα όλων των εποχών. Ο Ρόστεν βγάζει χωρίς καμιά προειδοποίηση απλά τον καλύτερό του δίσκο (δηλαδή τον καλύτερο δίσκο του σύγχρονου ορθόδοξου μπλακ) και οι DSO το παίρνουν χαλαρά και παίρνουν τα μελωδικά στοιχεία που φαίνονταν ήδη ξεκάθαρα στο furnaces (το οποίο θεωρώ και το καλύτερο τους) και μας δίνουν αυτό που μάλλον είχαμε ήδη υποψιαστεί. Οι Abigor ένα χρόνο πριν την απώλεια του Kubik, βγάζουν συμπτωματικά αν όχι τον καλύτερο δίσκο τους, σίγουρα τον πιο γεμάτο με όλα τα στοιχεία που τους έκαναν από την αρχή μέχρι και τώρα τόσο μοναδικούς.

Triumpher - Storming the Walls, Protean Shield - s/t
Διπλό χτύπημα από την εγχώρια σκηνή αφενός με την πιο φορμαρισμένη και σαρωτική μπάντα αυτή τη στιγμή και αφετέρου με την έκπληξη (σχεδόν) από το πουθενά να βάζει τις κιθάρες και τη μουσικότητα σε πρώτο πλάνο με μουσικούς που ξεκάθαρα έχουν το 100% σωστό γούστο στο μέταλ (αν και οι επιρροές είναι πολλές, κρατάμε το ΜΟΝΟ ΣΚΑΛΖΙ)

Demon Bitch - Master of the Games, Blood Incantation - Absolute Elsewhere
Άλλα είδη και από άλλο ανέκδοτο η κάθε μια, μοναδικό κοινό η όψιμη δικαιολόγηση του χάηπ τριγύριζε αμφότερες. Οι Demon Bitch δίνουν τον πιο ψαρωτικό δίσκο από την εποχή του awaken the guardian και οι Blood Incantation κάνουν ό,τι κάνουν.

Sermon - Of Golden Verse
Τι θα γινόταν αν οι τουλ ήταν σταθερά κάλη μπάντα συνθετικά, όχι χιπστεροφλώροι, και παίζαν μέταλ; Ε, αυτό. Στα συν ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ντράμερ. Ακόμα κι αν δε ψήνει τίποτα σ' αυτό το άλμπουμ (που οκ, πρέπει να το κοιτάξεις), αξίζει και μόνο για να χαζεύεις το ντράμινγκ.

Misotheist - For the Glory of Your Redeemer
Οι μισοθεηστ κατάλαβαν από την πρώτη μέρα που είναι το ψωμί και ξεκίνησαν με τη μία να βγάζουν long defeats πριν το πάρουν χαμπάρι ακόμα και οι ίδιοι οι dso. Η πιο σταθερή μπλακ μπάντα των τελευταίων χρόνων, τρία στη σειρά με τρία χρόνια κενό ανάμεσα, τρία τραγούδια στο καθένα, τρία γενικώς.

Archspire - Bleed the Future
Eίναι ψαρωτικοί, είναι πιασάρικοι, είναι σούπερ παίχτες και με κάποιο μαγικό τρόπο ενω ξεκίνησαν από την αρχή άψογα, καταφέρνουν να γίνονται ακόμα καλύτεροι με κάθε νέα κυκλοφορία. Essential, που λένε και στο χωριό μου. Haters gonna hate.

By Fire and Sword - Glory
Τα δικά μου λόγια είναι περιττά μπροστά στα λόγια του Reverend TIM TOM JONES.

The Golden Bough - Volume I, Volume II
Πως μπορείς να πάρεις τη μουσική των Bell Witch και να την κάνεις ακόμα καλύτερη; Από τις ελάχιστες κυκλοφορίες που με κάνουν να νιώθω πραγματικά ελιτιστής. Τέχνη για λίγους, μουσική για αυτούς που νιώθουν. Όποιος ακούσει τα τελευταία 5 λεπτά του The Unbodied Air και δεν ανατριχιάσει, τζάμπα χάνει χρόνο και λεφτά, μπορεί να σταματήσει να ακούσει μουσική γενικότερα.

Bonus: Orodruin - Ruins of Eternity
Οκτώβριος 2019, οπότε λίγο κλέψιμο εδώ, αλλά όταν η μπάντα που έχει βγάλει ένα από τα δέκα καλύτερα ντουμ άλμπουμ έβερ (και προσωπικό σου αγαπημένο) δισκογραφεί 200 χρόνια μετά, δε γίνεται να το παραβλέψεις. Βασιλιάδες στο δικό τους ταπεινό μικρόκοσμο, η πιο ατραγούδιστη ΜΕΓΑΛΗ μπάντα στην ιστορία του είδους. Straight in the feels.

Ξεχωριστό ποστ για το άλμπουμ της χρονιάς που δεν είναι άλλο από το Volume II των Stygian Bough, το οποίο ήταν ψιλοδεδομένο από τη στιγμή που ανακοινώθηκε πριν λίγους μήνες. Αν δεν έχετε ακούσει το Volume I, χριστούγεννα έρχονται σε κανά μήνα, βάλτε τα δυο άλμπουμ μπακ του μπακ καμιά εικοσαριά φορές και κάντε στον εαυτό σας το καλύτερο δώρο.

Λοιπόν, φετινές κυκλοφορίες που ξεχώρισε και αγάπησε η σελίδα εβγαλαν οι Pilgrimage, Idmon's Aegis, και Zaratus.

Από κοντά ακολουθούν οι Havukruunu, Coroner, Medieval Demon, Stygian Path, Ofermod, Lamp of Murmuur, Wode, και φυσικά Black Sword Thunder Attack

Επίσης δισκάρες έβγαλαν οι Tower, Chamber Mage, Solicitor, Adamantis, Echosoul και οι Order of the Ebon Hand, Desaster, Unleashed, Owls Woods Graves

Άλμπουμ που άκουσα και ακούω ΠΟΛΥ περισσότερο απ' όσο θα περίμενα έβγαλαν οι Katatonia, Soulfly, Folkstone, Gaahl's Wyrd, Faetooth, και Behemoth

Quality control

Απίστευτη χρονιά για το ευρύτερο μπλακμέταλ μέχρι τώρα (πιθανότατα η καλύτερη εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια) με δίσκους αδιανόητης ποιότητας από Zaratus, Medieval Demon, Havukruunu, Ofermod, Wode, Lamp of Murmuur, και Order of the Ebon Hand.
Ένα σκαλάκι πιο κάτω οι Owls Woods Graves, Desaster, Helvitnir, Lucifer's Child, Revenge, Garde, και εκπλήξεις της χρονιάς Behemoth και Nightfall (!!!) να κυκλοφορούν αμφότεροι ό,τι καλύτερο έχουν βγάλει εδώ και πολλά χρόνια. Επίσης με έψησε τρελά το δεύτερο Gaahl's Wyrd, αν και οκ, η οποιαδήποτε σχέση με μπλακμέταλ ειναι μόνο στυλιστική.

Η σελίδα αγάπαει το doom/death της Mourning Beloveth σχολής, τα πολύ ωραία εξώφυλλα, τις μπάντες με χριστιανικό στίχο, και να ψάχνει απεγνωσμένα για το next big thing. Το φετινό (δεύτερο) άλμπουμ των Pilgrimage ξεπέρασε με άνεση το ήδη τέλειο ντεμπούτο τους, και όσο οι MB παραμένουν ανενεργοί δισκογραφικά, οι Μαλτέζοι (με τον Ολλανδό κιθαρίστα) ανακηρύσσονται άτυπα η καλύτερη doom/death αυτή τη στιγμή.
Εκτός απροόπτου, το αγαπημένο μου άλμπουμ για φέτος (μαζί με Idmon's Aegis και Havukruunu) και ένα από τα ομορφότερα εξώφυλλα όλων των εποχών.

Crestfallen Tales of the Sun Provided to YouTube by iMusician Digital AGCrestfallen Tales of the Sun · PilgrimageFrom Amber to Sun℗ PilgrimageReleased on: 2025-08-29Auto-generated by You...

Με αφορμη το προηγουμενο ελαφρως χιουμοριστικο (ΝΟΤ) ποστ για τους σαμπατον, μερικες ελαφρως τσηζη σκεψεις.

Θυμαμαι πριν καμποσα χρονια, στην εποχη του νεαρου ιντερνετ και των μεταλ φορουμς, εναν χρηστη (επιφανες μελος μεταλ κυκλων της εποχης) που ειχε υπογραφη αυτα που του αρεσε να ακουει καθως και αυτα που μισουσε να ακουει (...). Στα νιατα μου εχω υπαρξει πολλα πραγματα για τα οποια δεν ειμαι περηφανος τωρα, αλλα ο τρομπας ξινιολος που ασχολειται με αυτα που δεν του αρεσουν, δεν εχω υπαρξει ποτε.

Με αφορμη το καινουριο σαμπατον λοιπον χαζευω κριτικες στο αρκαηβς (αγαπημενη ασχολια) και βλεπω με μια μιξη νοσηρης περιεργειας και οικτου να πεφτουν μηδενικα και ασσοι. Ατακες για το ποσο ντρεπονται καποιοι για λογαριασμο των σαμπατον, επιθεσεις για το ποσο σκατενιοι και πλαστικοι ειναι και ποσο κακο κανουν στο μεταλ. Λες και υπαρχει ενα δεδομενο οριο πωλησεων/ενδιαφεροντος που οι σαμπατον μονοπωλουν, μην αφηνοντας χωρο για τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΛ ΜΠΑΝΤΕΣ. Λες και αν δεν υπηρχαν οι σαμπατον, αμφοτεροι οι ταδε σκατοερασιτεχνες απο την ανω ραχουλα και οι πραγματικα καλες απαρατηρητες αντεργκραου μπαντες θα γινονταν ΜΠΙΓΚ ΙΝ ΤΖΑΠΑΝ και τωρα τους το χαλασε ο ρεημπαν.

Σε μια απο τις σπανιες συνεντευξεις του μαηκ σκαλζι (δειτε το βιντεο) παιζει μια απο τις πιο κατα λαθος χαρτμπρεηκιν φασεις στην ιστορια του μεταλ.

"I'd like to see us doing what we're doing. A solid line-up, people who are enjoying themselves, getting along, being friends, having good time together as I get older. Playing festivals and hanging out with cool people and having a good time. And if it gets.. if it could somehow ascend into material sense that would be fantastic. But it doesn't matter, it's pointless, there's nothing I can do anyway, but if I was interested in commercial success, you know, I would have done something different. Meaning, I'd love to be commercial and successful doing the music the way I wanna do it, exactly how I wanna do it, which is what I've done, but that's not really usually viable for the kind of stuff that we do. So to get to the level of marginal success in a not material sense, where we have people who like your music and are fans, they come to your shows, they become your friends all that, and I wanna keep doing that till I die."

Λογια ενος ανθρωπου με δεκα κυκλοφοριες δεκαρια που σε ενα παραλληλο συμπαν, θα χε δικο του φεστιβαλ και τζετ, εκατομμυρια πωλησεις και χιλιαδες οπαδους απο κατω να φωναζουν UM-POW-WOW. Φταινε οι σαμπατον και τα ομολογουμενως εμπορικα αλμπουμς τους που αυτο δε συμβαινει; Ασχετα με το αν μου αρεσουν οι σαμπατον (γαμανε προφανως) η απαντηση ειναι ΟΧΙ. Οι σαμπατον και οι καθε σαμπατον και η καθε μπαντα που για ακυρους λογους φαινεται να ενοχλει μεριδα οπαδων (cof, amon amarth, behemoth, late manowar, dimmu borgir, ghost και δεν ξερω κι εγω ποιοι αλλοι) δεν παιρνουν απο την πιτα κανενος, δεν κλεβουν απο κανεναν, και κυριως δεν εχουν κανενα λογο να απολογηθουν και να αυτομαστιγωθουν για την επιτυχια τους.

Το μεταλ εχει πεθανει εδω και ΠΟΛΛΑ χρονια, και θα σβησει ολοκληρωτικα οταν αποσυρθουν οριστικα οι τελευταιες γηραιες μπαντες που εχουν απομεινει να κρατανε τα μεγαλα φεστιβαλ και τις σχετικες πωλησεις. Σε εικοσι χρονια απο τωρα, θα ειναι ενα καθαρα αντεργκραουντ niche ειδος (ειδικα το κλασικο χεβι-παουερ). Οι σαμπατον και οι αντιστοιχα μεγαλουτσικες ποστ-2000 μπαντες ειναι η εξαιρεση, ειναι το περιεργο, ειναι το γκλιτς στο ματριξ. Εν ετει 2025 το μεταλ ειναι ΜΟΥΣΙΚΑ αν οχι στα καλυτερα του, τουλαχιστον το ιδιο δυνατο οπως ηταν στα 80σ. Αλλα δεν υπαρχει αγορα, δεν υπαρχει κοινο, δεν υπαρχουν σοβαρες δισκογραφικες, δεν υπαρχει μαρκετινγκ. Η ευκολη λυση θα ηταν να κατηγορησουμε την εποχη του στρημινγκ, αλλα μεταξυ μας ξερουμε οτι δεν ισχυει κατι τετοιο. Μπαντες οπως οι Triumpher περιμενουν να αρπαξουν κανα ψιχουλο απο το τραπεζι των δεινοσαυρων παιζοντας μεσα στον νταλα ηλιο, οι Protean Shield με το ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ντεμπουτο τους δεν καταφερνουν να μπουν στο τοπ10 της χρονιας ουτε καν στον ελληνικο τυπο (λολ), ο Diamonds Hadder βγαζει εναν απο τους δεκα πιο ΤΡΙΓΑΜΑΤΟΥΣ δισκους ολων των εποχων και τον ακουει μονος του μαζι με αλλους πεντε, και οι Demon Bitch βγαζουν τον πιο περιπετειωδη δισκο απο την εποχη του Awaken the Guardian και δε βλεφαριζει αθρωπος.

Αντι να ριξουμε μια ματια στον εμπορικο βουρκο στον οποιο εχει πεσει το μεταλ και να αποδεχτουμε τη μοιρα μας αφου δεν μπορουμε να την αλλαξουμε, μας ενοχλουν οι σαμπατον με την απιστευτη συνεπεια τους και τις χιταρες τους και το κοινο τους. Μεσα σε ολη αυτη την παρανοια αυτο που με σοκαρει πιο πολυ απ'ολα ειναι η απαξιωση του ταλεντου. Αν ειναι τοσο ευκολο και πλαστικο και ΑΙ, καντο κι εσυ μωρε μαλακα. Ο σκαλζι πιθανοτατα θα μπορουσε, αλλα δεν εισαι ο σκαλζι.

THRASH WITH POWER EPISODE 6: GETTING WEIRD WITH SLOUGH FEG This is episode features our long-winded and wacky interview with singer/ guitarist Mike Scalzi of The Lord Weird Slough Feg. It also features some live clip...

Αυτοι που κραζουν τους σαμπατον σημερα ειναι οι ιδιοι που θα λεγαν τους μανογορ ξεπουλημενους το 87-88 αν ηταν πανω απο δυο χρονων και μπορουσαν να μιλησουν. Ειναι οι ιδιοι που δεν τρωνε σοκολατα επειδη παραειναι γλυκια και τηγανιτες πατατες επειδη παραειναι νοστιμες. Αυτοι που στα 90σ σνομπαραν το γκολντεν απο τα γκουντης για χαρη του σαπιου πιτογυρου απο τον ιδρωμενο σουβλατζη της γειτονιας. Ξερουμε ποιοι ειστε. Να ευχεστε να μη χαμηλωσει ποτε ο γιοακιμ τα ρεημπανς του.

SABATON - Templars (Official Music Video) The official music video for "Templars" by Sabaton from the album LEGENDS out October 17.Pre-Order LEGENDS: https://sabaton.lnk.to/legendsbio➞ SUBSCRIBE for ...

Οσο περνανε τα χρονια αναρωτιεμαι ολο και πιο συχνα γιατι κανενα απο τα τρια πρωτα Opera IX δεν ειναι στα τοπ10 αγαπημενα μου αλμπουμ. Περιεργα πραματα.

The Oak Provided to YouTube by The Orchard EnterprisesThe Oak · Opera IXSacro Culto℗ 2009 Peaceville RecordsReleased on: 2009-11-16Auto-generated by YouTube.

It’s hard to believe we’re forever
It’s sad to think you know it all
It’s a gift we play this game at all

🥲

Rivers End Provided to YouTube by TuneCoreRivers End · Diamonds HadderBeyond the Breakers℗ 2023 Diamonds HadderReleased on: 2023-07-14Auto-generated by YouTube.

Οταν εισαι ο καλυτερος τραγουδιστης στο μεταλ εδω και τριαντα χρονια, αλλα μολις τα τελευταια δυο-τρια εμαθες να τραγουδας σωστα.

Primordial - The Coffin Ships (Live at Summer Dying Loud Festival) Primordial "The Coffin Ships" performed live at Summer Dying Loud Festival 2025 in Poland.Filmed at:SUMMER DYING LOUD FESTIVAL, PolandSummer 2024Tomasz Barsz...