23/06/2026
Η τελετή αποφοίτησης των μαθητών και μαθητριών της Γ τάξης του 2ου Λυκείου Θέρμης «Γιώργος Ιωάννου» πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026 και ήταν μία ξεχωριστή μέρα για τους/τις αποφοίτους και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου.
Η Διευθύντρια του σχολείου κ. Ιφιγένεια Κωφού, αφού ευχαρίστησε τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων και τον Δήμο Θέρμης για τη συνεργασία και την προσφορά τους στο σχολείο, προέτρεψε τους/τις αποφοίτους να ακολουθήσουν τον προσωπικό τους μύθο και την καρδιά τους και να διδαχθούν από τους ανθρώπους που θα συναντήσουν στη ζωή τους, μέσα από την ιστορία του Αλχημιστή του Paulo Coelho:
«Αγαπητά μου παιδιά,
Φτάσαμε στο τέλος της μαθητικής σας διαδρομής, με όνειρα και διεκδικήσεις, με γέλια και συγκρούσεις. Κάνοντας μια αρχική σκέψη για το τι θα πω στην τελετή αποφοίτησής σας, διέτρεξα τους καταλόγους όλων των τμημάτων, γιατί δεν ήθελα να αδικήσω κανέναν.
• Ήρθαμε μαζί στο σχολείο. Κάποιοι από εσάς υπήρξαν μαθητές μου.
• Μάθαμε, παίξαμε, γελάσαμε, κάναμε προγράμματα, δράσεις και επισκέψεις.
• Κάποιοι συμμετείχαν με πάθος στο Μοντέλο Ηνωμένων Εθνών και διακρίθηκαν.
• Με κάποιους ταξιδέψαμε, ήρθαμε πιο κοντά, ανοίξαμε τους ορίζοντές μας.
• Κάποιοι συμμετείχαν στα μαθητικά συμβούλια.
• Άλλοι σε προγράμματα, σε διαγωνισμούς και σε αθλητικούς αγώνες.
• Πολλοί βάλατε τα δυνατά σας για να πετύχετε στη σχολή των ονείρων σας.
• Και μέσα σε όλη αυτή την αλληλεπίδραση, υπήρχε το νοιάξιμο, η φροντίδα, η αγάπη. Και αυτά τα συναισθήματα θα ήθελα να κρατήσετε και να θυμάστε στη ζωή σας από δω και πέρα.
Επέλεξα να σας πω μια ιστορία σήμερα από ένα πολύ γνωστό βιβλίο. Ο Σαντιάγο ήταν ένας απλός βοσκός. Είχε κάτι σπάνιο: ένα όνειρο. Όχι όμως ένα όνειρο εύκολο ή σίγουρο. Για να το κυνηγήσει, έπρεπε να αφήσει πίσω του όσα ήξερε — την ασφάλεια, τη συνήθεια, τους ανθρώπους του. Στον δρόμο φοβήθηκε, έχασε χρήματα, απογοητεύτηκε, σκέφτηκε να τα παρατήσει. Κι όμως, συνέχισε. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Σαντιάγκο ήρθε αντιμέτωπος με την αγάπη, τον κίνδυνο, τις ευκαιρίες, την καταστροφή και έμαθε πολλά για τον εαυτό του και για τον κόσμο. Γνώρισε ανθρώπους διαφορετικών νοοτροπιών και μοιράστηκε τις απόψεις του μαζί τους. Στο τέλος, κατάλαβε κάτι σημαντικό: ότι η ζωή δεν ανταμείβει πάντα εκείνους που είναι έτοιμοι, αλλά εκείνους που τολμούν, που ακολουθούν την καρδιά τους και τον προσωπικό τους μύθο με θάρρος, ενθουσιασμό και αγάπη.
Και κάπως έτσι είμαστε κι εμείς σήμερα.
Τελειώνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής σας και κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι έρχεται μετά. Άλλοι έχετε ξεκάθαρα σχέδια· άλλοι ακόμα ψάχνετε τον δρόμο σας. Αλλά ίσως αυτό να είναι και το πιο όμορφο κομμάτι: ότι τώρα ξεκινά το προσωπικό ταξίδι του καθενός.
Ίσως τελικά αυτό να σημαίνει η αποφοίτηση:
Όχι ότι βρήκατε όλες τις απαντήσεις, αλλά ότι αποκτήσατε το θάρρος να αρχίσετε να ψάχνετε τις δικές σας.
Και αν κάτι αξίζει να κρατήσετε φεύγοντας από το σχολείο, δεν είναι μόνο οι βαθμοί, η γνώση ή οι επιτυχίες. Είναι οι άνθρωποι που γνωρίσατε, οι στιγμές που ζήσαμε και η πίστη ότι μπορείτε να προχωρήσετε ακόμα κι όταν φοβάστε.
Γιατί, όπως ο Σαντιάγο, έτσι κι εσείς ίσως ανακαλύψετε κάποτε ότι ο πραγματικός θησαυρός δεν ήταν μόνο ο προορισμός — αλλά το ταξίδι που σας άλλαξε. Και ότι όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι από ό,τι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα». Με ρήσεις της ακαδημαϊκού Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ τους προέτρεψε να κυνηγούν τα όνειρά τους, γιατί …, όπως είπε ο Ρίτσος, κάθε λουλούδι έχει τη θέση του στον ήλιο, κάθε άνθρωπος έχει ένα όνειρο και έναν ουρανό… και όπως είπε ένας παγκόσμιος πρωταθλητής μας «τα όνειρα δεν έχουν πήχη:
• Να πειραματίζεστε γιατί, ακόμα και αν δεν ξέρετε τι θέλετε, κάτι θα κάνετε.
• Να διεκδικείτε τα δικαιώματά σας.
• Να αγωνίζεσθε για την παιδεία, γιατί είναι το αντίδοτο στην κρίση και μέσα από αυτή μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο.
• Να έχετε ένα όνειρο και να το κυνηγήσετε με τα πόδια στη γη και τα μάτια στον ουρανό.
• Να αγαπάτε, να ελπίζετε, να είστε αξιοπρεπείς, να εκπέμπετε φως και να ονειρεύεστε.»
Ο στίχος του Σεφέρη «Να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα» ήταν το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας της Προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων κ. Εύας Χατζηδήμου:
«Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα.... Κατά πάσα πιθανότητα, ο Σεφέρης δεν είχε στο νου του αποφοιτήσεις όταν το έγραφε... Κι όμως, ίσως να μην υπάρχει καλύτερος στίχος για την αποψινή μέρα. Γιατί απόψε, αγαπημένα μας παιδιά, δεν φτάσατε κάπου. Απόψε, απλώς σηκώνεστε λίγο ψηλότερα για να δείτε πιο μακριά… Για δεκαοκτώ περίπου χρόνια η ζωή σας ήταν γεμάτη από μικρούς και μεγάλους σταθμούς. Τα πρώτα βήματα, η πρώτη μέρα στο σχολείο, οι πρώτοι φίλοι, οι πρώτες επιτυχίες, οι πρώτες απογοητεύσεις. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, χωρίς ίσως να το καταλάβετε, αρχίσατε να χτίζετε τον άνθρωπο που γίνεστε σήμερα. Η αποφοίτηση δεν είναι το τέλος μιας διαδρομής. Είναι η αρχή μιας νέας. Μιας διαδρομής που δεν θα έχει πάντα έτοιμες απαντήσεις, ούτε ξεκάθαρους δρόμους. Θα έχει όμως επιλογές, προκλήσεις, όνειρα και ευκαιρίες. Και πάνω απ' όλα, θα είναι η ΔΙΚΗ σας διαδρομή.
Ως γονείς, πολλές φορές πιστεύουμε ότι ο ρόλος μας είναι να σας δείχνουμε τον δρόμο. Με τα χρόνια, όμως, καταλαβαίνουμε ότι ο σημαντικότερος ρόλος μας είναι να σας δώσουμε τα εφόδια για να βρείτε τον ΔΙΚΟ σας δρόμο. Να έχετε το θάρρος να δοκιμάζετε, να αμφισβητείτε, να δημιουργείτε και να ξαναρχίζετε όταν χρειάζεται. Μην φοβηθείτε τα λάθη. Τα λάθη δεν είναι οι στιγμές που μας καθορίζουν. Είναι οι στιγμές που μας διδάσκουν. Μην μετρήσετε ποτέ την αξία σας με έναν βαθμό, ένα αποτέλεσμα ή μια αποτυχία. Η αξία σας βρίσκεται πολύ βαθύτερα: στον χαρακτήρα σας, στις αρχές σας, στην επιμονή σας και στον τρόπο που φέρεστε στους ανθρώπους γύρω σας. Σήμερα, κοιτάζοντάς σας, δεν βλέπουμε μόνο τους αποφοίτους του σχολείου μας. Βλέπουμε νέους ανθρώπους έτοιμους να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα στον κόσμο. Ανθρώπους που θα σπουδάσουν, θα εργαστούν, θα δημιουργήσουν, θα αγαπήσουν, θα ονειρευτούν και θα προσφέρουν. Και αν υπάρχει μία μόνο ευχή που θα θέλαμε να σας δώσουμε απόψε, είναι αυτή: να μη σταματήσετε ποτέ να σηκώνεστε λίγο ψηλότερα. Όχι για να κοιτάζετε τους άλλους αφ' υψηλού, αλλά για να βλέπετε πιο μακριά. Να έχετε μεγαλύτερους ορίζοντες, πιο ανοιχτό μυαλό, περισσότερη κατανόηση, περισσότερη γνώση και περισσότερη αγάπη για τη ζωή. …. Να έχετε πίστη στον εαυτό σας. Να τολμάτε. Να ονειρεύεστε. Να παραμένετε καλοί άνθρωποι. Και κάθε φορά που θα φτάνετε σε μια κορυφή, να θυμάστε ότι πάντα υπάρχει ένας νέος ορίζοντας μπροστά σας. Λίγο ακόμα... να σηκώνεστε, λίγο ψηλότερα»!
Εκ μέρους του Συλλόγου Διδασκόνταων, ο Υποδιευθυντής κ. Αθανάσιος Τσιόνκης αποχαιρέτησε τις αγαπημένες συναδέλφους που μετά από πολλά χρόνια αποχωρούν από το σχολείο, κκ. Δήμητρα Αλεβίζου και Ελένη Λεώνη:
«Με ιδιαίτερη συγκίνηση αποχαιρετούμε τη φιλόλογο Δήμητρα Αλεβίζου, η οποία, μετά από πολλά χρόνια ουσιαστικής προσφοράς, παίρνει μετάθεση και αποχωρεί από το 2ο Λύκειο Θέρμης. Η παρουσία της υπήρξε πολύτιμη για τη σχολική μας κοινότητα, τόσο μέσα στη σχολική αίθουσα όσο και πέρα από αυτήν. Ως εκπαιδευτικός, η Δήμητρα διακρίθηκε για την επιστημονική της κατάρτιση, τη συνέπεια και το γνήσιο ενδιαφέρον της για τους μαθητές. Με υπομονή, ευαισθησία και αγάπη για τη φιλολογία, καλλιέργησε στους νέους τη γνώση, την κριτική σκέψη και την αγάπη για τη γλώσσα και τη λογοτεχνία. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η πολυετής προσφορά της ως υπεύθυνη της σχολικής βιβλιοθήκης. Με μεράκι και αφοσίωση φρόντισε να αναδείξει τη βιβλιοθήκη σε έναν ζωντανό χώρο μάθησης, αναζήτησης και δημιουργίας. Μέσα από τις δράσεις, τις προτάσεις βιβλίων και την καθημερινή της φροντίδα, έφερε πολλούς μαθητές πιο κοντά στον κόσμο του βιβλίου και της γνώσης. Η αποχώρησή της αφήνει ένα αισθητό κενό, αλλά το έργο, οι αξίες και οι όμορφες αναμνήσεις που δημιούργησε θα παραμείνουν ζωντανές στο σχολείο μας. Την ευχαριστούμε θερμά για την πολύχρονη προσφορά της και της ευχόμαστε υγεία, δημιουργικότητα και κάθε επιτυχία στη νέα της εκπαιδευτική πορεία. Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσει να εμπνέει και να προσφέρει όπου κι αν βρεθεί. Καλή συνέχεια ,Δήμητρα, και κάθε καλό στο νέο σου ξεκίνημα!»
«Σήμερα δεν αποχαιρετούμε απλώς μια συνάδελφο που ολοκληρώνει την επαγγελματική της διαδρομή. Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο 2ο Γενικό Λύκειο Θέρμης, στις αίθουσες διδασκαλίας, στους μαθητές της, αλλά και στις καρδιές όλων μας, την κ. Ελένη Λεώνη. Για πολλά χρόνια υπηρέτησες την εκπαίδευση με γνώση, αφοσίωση και αγάπη. Ως καθηγήτρια Βιολογίας δεν μετέδωσες μόνο επιστημονικές γνώσεις· δίδαξες στους μαθητές σου να παρατηρούν, να αναρωτιούνται, να σέβονται τη ζωή και τον κόσμο γύρω τους. Με υπομονή, συνέπεια και ευαισθησία στάθηκες δίπλα σε γενιές νέων ανθρώπων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωσή τους. Όμως η Ελένη για εμάς δεν ήταν μόνο η εξαιρετική εκπαιδευτικός. Ήταν η συνάδελφος με το χαμόγελο, η φίλη που πάντα είχε μια καλή κουβέντα, η παρουσία που έκανε την καθημερινότητα πιο όμορφη. Μαζί μοιραστήκαμε αμέτρητες στιγμές: χαρούμενες, ξέγνοιαστες και γεμάτες γέλιο. Στιγμές που θα θυμόμαστε με νοσταλγία, μικρά περιστατικά που έγιναν ιστορίες και ιστορίες που έγιναν αναμνήσεις. Μαζί περάσαμε και δύσκολες περιόδους. Αντιμετωπίσαμε προκλήσεις, αλλαγές, απαιτητικές συνθήκες και στιγμές που δοκίμασαν τις αντοχές μας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η παρουσία σου ήταν πολύτιμη. Με ψυχραιμία, δύναμη και αισιοδοξία συνέβαλες ώστε να ξεπερνάμε τα εμπόδια και να συνεχίζουμε μπροστά. Η συνταξιοδότηση δεν είναι το τέλος μιας πορείας, αλλά η αρχή ενός νέου, όμορφου κεφαλαίου. Είναι η στιγμή να απολαύσεις τους καρπούς των κόπων σου, να αφιερώσεις χρόνο στα αγαπημένα σου πρόσωπα, στα όνειρα και στις επιθυμίες που ίσως περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους. Ελένη, σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες στο σχολείο μας, για τη συνεργασία, τη φιλία, το ήθος και την ανθρωπιά σου. Οι αναμνήσεις που δημιουργήσαμε μαζί θα μας συντροφεύουν για πολλά χρόνια ακόμη. Σου ευχόμαστε υγεία, χαρά, δημιουργικότητα και αμέτρητες όμορφες στιγμές στη νέα αυτή περίοδο της ζωής σου. Να θυμάσαι ότι, παρόλο που αποχωρείς από την ενεργό υπηρεσία, θα παραμένεις πάντα ένα πολύτιμο μέλος της μεγάλης οικογένειας του 2ου Γενικού Λυκείου Θέρμης. Καλό ταξίδι στη νέα σου ζωή, αγαπητή Ελένη. Να είναι γεμάτη φως, αγάπη και όμορφες εκπλήξεις!»
Στη συνέχεια, συγκινημένη πήρε τον λόγο η Βιολόγος του σχολείου κ. Ελένη Λεώνη:
«Τις προηγούμενες μέρες, βρέθηκα να σκέφτομαι πράγματα που στην καθημερινότητα δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς. Συνειδητοποίησα ότι τελικά πέρασαν τα χρόνια. Δεν ξέρω αν υπάρχει σωστός τρόπος να αποχαιρετάς κάτι που υπήρξε η καθημερινότητά σου για τόσα χρόνια. Πολύ ειλικρινά θα σας πω ότι η εκπαίδευση δεν ήταν ο αρχικός μου στόχος ούτε επιδίωξη. Ξεκίνησα να διδάσκω το 1999, νομίζοντας ότι θα μάθω στα παιδιά Βιολογία. Τελικά, τόσα χρόνια μετά, καταλαβαίνω ότι εγώ έμαθα από τα παιδιά. Έμαθα να ξαναβλέπω τον κόσμο με περιέργεια. Να κάνω υπομονή. Να προσαρμόζομαι. Να γελάω ακόμη και στις δύσκολες στιγμές. Μέσα στις τάξεις πέρασαν γενιές παιδιών. Άλλα αγχωμένα, άλλα φωτεινά, άλλα ατίθασα, άλλα σιωπηλά. Και το πιο όμορφο είναι ότι, μετά από χρόνια, δεν θυμάσαι βαθμούς, διαγωνίσματα και επιδόσεις. Θυμάσαι πρόσωπα… Στιγμές… Μικρές κουβέντες στους διαδρόμους… ένα βλέμμα κατανόησης… ένα γέλιο μέσα στην τάξη.
Και νιώθω πραγματικά πολύ τυχερή που ένα τόσο μεγάλο και σημαντικό κομμάτι αυτής της διαδρομής το έζησα εδώ, στο 2ο Γενικό Λύκειο Θέρμης «Γιώργος Ιωάννου». Δεκατρία χρόνια πέρασαν σε ένα σχολείο όπου είχα τη χαρά να συνεργαστώ με ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου με κατανόηση, χιούμορ, υπομονή και συναδελφικότητα. Δεν θα κάνω ονομαστικές αναφορές όχι μόνο γιατί θα με πάρει πολύ χρόνο και θα ξεχάσω κάποιους, αλλά γιατί σήμερα είναι η γιορτή των παιδιών. Θέλω όμως να κάνω μία εξαίρεση για την αγαπημένη μας διευθύντρια, την Ιφιγένεια Κωφού που όχι μόνο άντεξε τις ιδέες μου με τα παιχνίδια, τις κάρτες και όλα τα «μήπως να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό; αλλά πολλές φορές με ενθάρρυνε κιόλας. Και κάπως έτσι, κάθε φορά που έλεγα «ε, αρκετά, το εξαντλήσαμε αυτό», υπήρχε πάντα η φωνή της που έλεγε: «Και τι πειράζει, να το ξανακάνουμε λίγο διαφορετικά, ξέρεις εσύ.» Οπότε αν κάποια στιγμή με δείτε να τριγυρνάω, μην εκπλαγείτε… Κάποιο παιχνίδι θα έχει σίγουρα την ευθύνη. Και να πω την αλήθεια, δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω με εσάς, αγαπημένα μου παιδιά. Γιατί τώρα που σας βλέπω εδώ, αρχίζουν να περνάνε από το μυαλό μου διάφορα… Πάμε να θυμηθούμε μερικά από αυτά; Πώς να ξεχάσω εκείνο το 15 στο τετράμηνο, τελικά … πόσο έπρεπε να ήταν; Τα χτυποκάρδια στα θρανία… να σας βλέπω να ερωτεύεστε, και να συνωμοτώ μαζί σας. Το πορτρέτο μου που ζωγραφίσατε. Τα αμέτρητα «αχ κυρία, πόσο μας λείπετε φέτος»… ή «γιατί δεν έχουμε φέτος Βιολογία;» Και το συγκλονιστικό: «Κυρία, κι εγώ θέλω να δώσω αίμα». Κάνω μια παρένθεση εδώ για να σας αναφέρω ότι φέτος δημιουργήσαμε την Τράπεζα Αίματος του 2ου ΓΕΛ Θέρμης. Χάρη στην ανταπόκριση των μαθητών μας, η πρώτη αιμοδοσία μετράει αρκετές φιάλες αίματος. Μια μικρή πράξη… που μπορεί να γίνει πολύ μεγάλη. Ας συνεχίσουμε όλοι να στηρίζουμε αυτή την προσπάθεια προσφοράς και αλληλεγγύης. Και ίσως αυτό είναι τελικά το πιο σημαντικό που κρατάω από όλα αυτά τα χρόνια… ότι μέσα σε μια σχολική τάξη μπορεί να γεννηθεί κάτι που ξεπερνά το μάθημα. Συνεχίζοντας τις αναμνήσεις μου … θα σας πω και αυτό: η χρονιά κλείνει με μια απορία που δεν καταφέραμε ποτέ να λύσουμε… «Ποια κάνει τον κόσμο ομορφότερο;» Αν έχω μία ευχή για εσάς που φεύγετε σήμερα, είναι να μη χάσετε την περιέργειά σας. Να μη φοβηθείτε να αλλάξετε δρόμο όταν χρειαστεί. Και να μη μετρήσετε ποτέ την αξία σας μόνο με επιτυχίες, εξετάσεις ή τίτλους. Ο κόσμος αλλάζει γρήγορα. Αλλά οι άνθρωποι που κρατούν καλοσύνη, χιούμορ, σκέψη και ανθρωπιά, θα είναι πάντα εδώ. Και καθώς κλείνει αυτός ο κύκλος, συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό κομμάτι της ζωής μου έζησα μέσα σε αυτές τις αίθουσες. Σας ευχαριστώ όλους για το όμορφο ταξίδι. Και επειδή είμαι βιολόγος… θα πω μόνο αυτό, η ζωή εξελίσσεται. Και στην Βιολογία η εξέλιξη σημαίνει αλλαγή… όχι τέλος. Και τελικά… ίσως να ισχύσει εκείνη η ατάκα που ακουγόταν καθημερινά στο σχολείο… «Μήπως θα κλαίτε μόνη στη γωνιά;» Σας ευχαριστώ όλους, μέσα από την καρδιά μου».
Τον λόγο πήραν επίσης η μαθήτρια Σοφία Τελιορίδου και ο Πρόεδρος του 15μελούς Συμβουλίου Άλεξ Τσουλλχάι, οι οποίοι αναφέρθηκαν στα όμορφα χρόνια που πέρασαν στο σχολείο, στις σχέσεις που δημιούργησαν και στις όμορφες αναμνήσεις που θα τους ακολουθούν στη ζωή τους.
Στην αποφοίτηση παρευρέθηκε και χαιρέτησε την εκδήλωση ο Σύμβουλος του Δημάρχου για θέματα Παιδείας κ. Αχιλλέας Μεταλούλης.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων αφιέρωσε στα παιδιά ένα γνωστό τραγούδι σε διασκευή της εκπαιδευτικού κ. Μαρίας Περίσογλου και ένα διασκεδαστικό παιχνίδι Kahoot, με ευθύνη της κ. Αλεξίας Ιωαννίδου.
Ακολούθησε από τους υπεύθυνους καθηγητές η απονομή απολυτηρίων και βεβαιώσεων του ενεργού πολίτη και από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων αναμνηστικών και λευκώματος. Η βραδιά έκλεισε με χορό και πλούσιο μπουφέ από τους γονείς των αποφοίτων.
Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές ευχαριστίες μας στα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων για την άοκνη προσπάθεια, τη συνεργασία, την προσφορά και τον συντονισμό, στοιχεία που συνετέλεσαν στην επιτυχία της τελετής αποφοίτησης 2026.
