"Πλαστελίνη" Βρεφονηπιακός Σταθμός - Νηπιαγωγείο

Σαν Σήμερα...

"15-6-1994...
Ο Μάνος Χατζιδάκις έφυγε…"

Ο Μάνος Χατζιδάκις, ένας απ’ τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της τέχνης, περνάει στην αθανασία.
Ο σπουδαίος, υπέρτατος Έλληνας μουσουργός που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του με τη μουσική του στις καρδιές εκατομμυρίων Ελλήνων και όχι μόνο φεύγει από τη ζωή.

Αλλά ποιος ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις;
Θα το μάθουμε σύντομα...

Ποιο είναι το καλό σχολείο;
Μα εκείνο που κάνει τα παιδιά χαρούμενα!
Που τα βοηθάει να αισθάνονται όμορφα, που τα βοηθάει να αποκτούν αυτοπεποίθηση ώστε να εκφράζονται όπως εκείνα επιθυμούν και να βρίσκουν το χώρο τους στην ομάδα των συμμαθητών.
Στη σύγχρονη παιδαγωγική, η νοητική μόνο κατανόηση ενός θέματος δεν είναι αρκετή. Έτσι λοιπόν αξιοποιούμε το χώρο και τα παιχνίδια ως εκπαιδευτικά εργαλεία, δημιουργώντας μία βιωματική και διασκεδαστική ενασχόληση.
Μέσα από κιναισθητικές δραστηριότητες , το χορό και το ρυθμό τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα όρια του σώματός τους, τις δυνατότητες των μυών τους και ενισχύονται και τα πολλαπλά είδη αντιληπτικής ικανότητας που έχει το άτομο πέρα από το γλωσσομαθηματικό.

"Πλαστελίνη" θα πει... εκπαιδευτική εκδρομή! 🚌

Θα μπορούσαν μερικά φασόλια να σε βάλουν σε περιπέτειες;
Αν είναι μαγικά, τότε ίσως συναντήσεις έναν γίγαντα ή μπορεί να δεις μια κότα να κάνει χρυσά αβγά, ακούγοντας υπέροχη μουσική από μία άρπα που τραγουδάει μόνη της…
»Τα παιδιά είναι υπενθύμιση της πιο καθαρής ευθύνης.
‘Ένα ιερό καθήκον που ξεπερνά το εγώ.
Ας τους προσφέρουμε τη μαγεία που τους αξίζει…

Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.
Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.
Το ‘μαθαν τα πουλιά, «γιορτάζει η μάνα»
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, «γιορτάζει η μάνα»
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε
δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα!!
(Γεώργιος Μαρτινέλλης, "Η Μάνα")
Χρόνια Πολλά Σε Όλες Τις Μαμάδες!
🌺🌺🌺 🌷🌷🌷

Μια μαμά που έγινε αστέρι!
Η Καλλιστώ ήταν μια όμορφη νύμφη, ιέρεια της θεάς Άρτεμης στην Αρκαδία. Ο Δίας που ήξερε ότι οι νύμφες της Άρτεμης είχαν πάρει όρκο παρθενίας, μεταμορφώθηκε στη θεά του κυνηγιού για να την πλησιάσει. Κι έτσι η Καλλιστώ έμεινε έγκυος.
Το μαθαίνει η Άρτεμις γίνεται έξαλλη και διώχνει την Καλλιστώ, να περιπλανιέται στα δάση. Η νεαρή κοπέλα βρίσκει έναν πλάτανο κι εκεί γεννά τον γιο της, τον Αρκάδα.
Η γέννα αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από την Ήρα.
Τόσο ήταν το μίσος της Ήρας, που μεταμόρφωσε την Καλλιστώ σε τεράστια αρκούδα.
Αρκετά χρόνια μετά, ο νεαρός Αρκάδας είχε βγει για κυνήγι στα δάση, όπου μέσα στις φυλλωσιές συναντάει τη μητέρα του μεταμορφωμένη σε αρκούδα.
Τόση ήταν η λαχτάρα της Καλλιστώς να αγκαλιάσει το παιδί της, που ξέχασε τη μορφή της και όρμησε πάνω του.
Ο Αρκάδας, φοβισμένος, άρπαξε το δόρυ του για να τη σκοτώσει.
Ο Δίας τότε, μπήκε στη μέση και για να αποτρέψει τη μητροκτονία, μεταμόρφωσε μάνα και παιδί σε αστερισμούς.
Οπότε, την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τον νυχτερινό ουρανό και θα δείτε τη Μεγάλη και τη Μικρή Άρκτο, να ξέρετε ότι είναι η αρκούδα Καλλιστώ με τον γιο της, που είναι αιώνια πια μαζί…
Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες του κόσμου!
Σε όλες εκείνες που είναι πάντα εκεί.
Ακόμα κι όταν δεν φαίνονται...

Η Τεχνολογία, όταν γίνεται μοναδική διέξοδος και όχι εργαλείο, όταν αντικαθιστά το βλέμμα, τη λάσπη, το κλαδί, το λάθος, τη βιωματική εμπειρία, γίνεται φίμωτρο.
Και τα παιδιά δεν γεννιούνται για να σιωπούν.
Μέσα από τα παιδιά υψώνουμε μια φωνή που λέει "ότι η παιδική ηλικία δεν είναι δεδομένη, πρέπει να την προστατεύσουμε, να την υπερασπιστούμε". Και η φωνή γίνεται κραυγή... παιχνιδιού, φαντασίας, ελευθερίας και απόκτησης εμπειριών!

Ο δάσκαλος να είναι η δύναμη,
πράξη ο μαθητής και το σχολείο γιορτή…

Πίσω ξανά στου σχολειού την αγκαλιά με τους παιδαγωγούς μας να ανυπομονούν να συναντήσουν παλιά και νέα «Πλαστελινάκια» που επιστρέφουν από τις καλοκαιρινές διακοπές…

Με όρεξη και θέληση να μεταδώσουν και να ενθαρρύνουν τα παιδιά να αντιμετωπίσουν κάθε καινούργια πρόκληση με στόχο να ολοκληρώσουν την προσωπικότητά τους.

Όταν ο δάσκαλος λειτουργεί σαν σύγχρονος μέντορας, γίνεται στήριγμα και έμπνευση, πρότυπο και πυξίδα ζωής.
Γίνεται φάρος που φωτίζει τους ορίζοντες των νέων ανθρώπων…

✏️ Καλή και υπέροχη σχολική χρονιά στα «Πλαστελινάκια» μας!!!

Σε έναν κόσμο που επιταχύνει, η γιορτή μας ήταν ένα φρένο.
Μια δήλωση.
Μια υπενθύμιση ότι ο χρόνος της παιδικής ηλικίας αξίζει να προστατευτεί σα θησαυρός.
Όσο υπάρχουν παιδιά που εκφράζονται ελεύθερα υπάρχει ελπίδα...
Κάθε καλοκαίρι, λίγο πριν κλείσει ο κύκλος της χρονιάς, τα παιδιά μας βρίσκουν έναν τρόπο να μας θυμίζουν όσα ξεχνάμε.
Φέτος, δεν έπαιξαν απλώς.
Δεν χόρεψαν απλώς.
Δεν έντυσαν τη σκηνή με χρώματα και μουσικές...
Φέτος, έστειλαν ένα μήνυμα.
Ένα μήνυμα για όλα όσα χάνονται σιωπηλά.
Για τις παιδικές ηλικίες που κονταίνουν.
Για τις οθόνες που αντικαθιστούν τις αγκαλιές.
Για τη φαντασία που σβήνει, για την ψυχή που μαθαίνει να χωράει σε κουτάκια και προγράμματα.
Φέτος μεταμορφώθηκαν σε ένα ζωντανό μωσαϊκό πολιτισμών από κάθε ήπειρο αναδεικνύοντας τη χαρά της πολυμορφίας και την αξία της διαφορετικότητας! 🎼

Μια ακόμα σχολική χρονιά με αμέτρητες ιστορίες…
Οι στιγμές μας ένα πολύχρωμο ταξίδι.
Παραδόσεις, εικόνες και ήχοι από όλο τον κόσμο, ζωγραφική, κατασκευές, ζωντανές αφηγήσεις, μουσικές που ενώνουν, χορούς που ξεσηκώνουν, γεύσεις και παιχνίδια που γεμίζουν χαρά.
Με τα «Πλαστελινάκια» μας να μοιραζόμαστε την αυθεντική εμπειρία της ανακάλυψης και της δημιουργίας.
Γιατί η γνώση δεν περιορίζεται στα βιβλία, αλλά είναι το εισιτήριο για να γνωρίσουμε τον κόσμο μας...