Αγριόκυκνοι παιδικός σταθμός νηπιαγωγείο

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΣΠΕΡΓΚΕΡ

Πριν από μερικά χρόνια δύσκολα θα άκουγε κανείς τον όρο «Άσπεργκερ», όμως στις μέρες μας σε κάθε σχολείο υπάρχει ένα τουλάχιστον παιδί με αυτό το σύνδρομο. Ποια είναι λοιπόν τα διαφοροποιητικά του στοιχεία από τον αυτισμό; Πως γίνεται η διάγνωσή του; Τι χαρακτηριστικά εμφανίζουν τα παιδιά με Σύνδρομο Άσπεργκερ; Ποιες είναι εκείνες οι τεχνικές και στρατηγικές που θα βοηθήσουν γονείς και εκπαιδευτικούς να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες των παιδιών που έχουν σύνδρομο Άσπεργκερ; Στα πλαίσια του συγκεκριμένου άρθρου πραγματοποιείται μια προσπάθεια προσέγγισης των παραπάνω ερωτημάτων.

“Οι άνθρωποι με Σύνδρομο Άσπεργκερ
αποτελούν ένα ζωηρό νήμα
μέσα στην πλούσια ύφανση της ζωής.
Ο πολιτισμός μας θα ήταν εξαιρετικά πληκτικός
και στείρος αν δεν είχαμε και
δεν θεωρούσαμε ανεκτίμητους αυτούς τους ανθρώπους.»

Tony Attwood

Το σύνδρομο Άσπεργκερ έλαβε το όνομά του από τον Χάνς Άσπεργκερ, τον παιδίατρο που προσδιόρισε ένα στενό μοτίβο συμπεριφορών και ικανοτήτων, που παρατήρησε κυρίως να εμφανίζεται στα αγόρια. Ένα άτομο με σύνδρομο Άσπεργκερ ανήκει στο φάσμα του αυτισμού με την προϋπόθεση πως δεν έχει γλωσσική ή νοητική καθυστέρηση και δεν πληρεί τα κριτήρια για κάποια άλλη διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή (Tony Attwood, 2006).

Το σύνδρομο Άσπεργκερ δεν αποτελεί μια ψυχολογική ασθένεια, αλλά μια χρόνια νευροαναπτυξιακή διαταραχή. Αυτό σημαίνει πως τα άτομα γεννιούνται με αυτό και δεν είναι ένα επίκτητο χαρακτηριστικό. Χαρακτηρίζεται από σημαντικά και σοβαρά κοινωνικά ελλείμματα συνοδευόμενα από περιορισμένα ενδιαφέροντα όπως στον αυτισμό, αλλά σε αντίθεση με τον αυτισμό τα παιδιά με σύνδρομο Άσπεργκερ παρουσιάζουν επιλεκτικές γλωσσικές και γνωστικές ικανότητες (James C. McPartland et al. 2014)


Ερευνητές μελετώντας ομάδες παιδιών κατέληξαν πως η ομάδα των παιδιών με Άσπεργκερ εμφάνιζε δυσκολία στην βλεμματική επαφή.

Ο κλασικός αυτισμός και το σύνδρομο Άσπεργκερ μοιράζονται δύο κοινά χρακτηριστικά:
Δυσκολίες κοινωνικής επικοινωνίας
Στενά ενδιαφέροντα και επαναλαμβανόμενες ενέργειες
Αλλά διαφέρουν στα εξής δύο σημεία:

Στο σύνδρομο άσπεργκερ ο δείκτης νοημοσύνης είναι τουλάχιστον στο μέσο όρο και δεν υπάρχει έλλειμμα στην γλώσσα
Στον κλασικό αυτισμό ο δείκτης νοημοσύνης μπορεί να είναι οπουδήποτε στην κλίμακα και υπάρχει έλλειμμα γλωσσικό. (Viktoria Lyons, Dr. Michael Fitzgerald, 2005, Simon Baron-Cohen,2008)
Κάποιος μπορεί να εντοπίσει αυτά τα παιδιά αμέσως.
Είναι αναγνωρίσιμα από μικρές λεπτομέρειες, για παράδειγμα, ο τρόπος με τον οποίο εισέρχονται στο ιατρείο κατά την πρώτη τους επίσκεψή, η συμπεριφορά τους κατά τις πρώτες στιγμές και οι πρώτες λέξεις που προφέρουν.(Hans Asperger,1991)

Το Σύνδρομο ΆσπεργκερΗ διάγνωση του συνδρόμου είναι δύσκολη λόγω της ιδιαίτερης του φύσης, είναι σημαντικό να αποκλεισθεί η ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής ή σχιζοφρένειας. Οι γονείς που έχουν παιδί με αυτισμό το έχουν διαπιστώσει πολύ νωρίς και συνεπώς η διάγνωση γίνεται μέχρι τα 5 κατά μέσο όρο, σε αντίθεση με τους γονείς που το παιδί τους έχει Άσπεργκερ και δεν διαπιστώνουν κάποιο πρόβλημα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του και η διάγνωση γίνεται συνήθως στα 11 χρόνια. (Χρυσαυγή Μελέτη, 2011)

Η έλλειψη ανάγκης για στοργή κατά την παιδική ηλικία, αποτελεί ένα από τα πρώιμα σημάδια που χρησιμοποίησαν οι κλινικοί για να διαγνώσουν την διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Σε ένα βρέφος ή παιδί με Άσπεργκερ παρατηρείται η έλλειψη ανάγκης για παρηγοριά και για αγάπη όταν είναι στενοχωρημένο, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των παιδιών στα οποία η αγκαλιά και το χάδι δρουν αναλγητικά. (Tony Attwood,2013)


Τα στάδια που θα οδηγήσουν στην διάγνωση είναι δύο:

Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει τους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς και είναι η συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου ή η συμπλήρωση μιας κλίμακας διαβάθμισης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδείξει αν ένα παιδί έχει το σύνδρομο.
Το δεύτερο στάδιο είναι η διαγνωστική αξιολόγηση από τους κλινικούς οι οποίοι είναι έμπειροι να εξετάζουν τις ικανότητες και την συμπεριφορά των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές, χρησιμοποιώντας καθιερωμένα κριτήρια που δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα του συνδρόμου.(Tony Attwood,2006, Viktoria Lyons, Dr. Michael Fitzgerald, 2005, Simon Baron-Cohen,2008)
Αίτια του Συνδρόμου
Μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία του συνδρόμου Asperger. Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι ένας συνδυασμός παραγόντων - γενετικών και περιβαλλοντικών - μπορεί να ευθύνεται για τις αλλαγές στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Το βέβαιο είναι πως το σύνδρομο Asperger δεν προκαλείται από την ανατροφή ενός ατόμου ή την κοινωνική του κατάσταση .

Τα παιδιά με Σύνδρομο Άσπεργκερ εμφανίζουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά (Brenda Smith Myles, Richard L. Simpson, 1998):

Καθυστερημένη κοινωνική ωριμότητα και κοινωνική συλλογιστική
Ανώριμη ενσυναίσθηση
Δυσκολεύονται να κάνουν φίλους και δέχονται συχνά πειράγματα από τα άλλα παιδιά
Δυσκολεύονται με την επικοινωνία και την διαχείριση κανόνων
Ασυνήθιστες γλωσσικές ικανότητες που περιλαμβάνουν ανεπτυγμένο λεξιλόγιο και σύνταξη αλλά εμφανίζουν καθυστερημένες δεξιότητες συνομιλίας, ασυνήθιστη προσωδία και μια τάση σχολαστική
Γοητεύονται με ένα θέμα με ασυνήθιστη ένταση και εστίαση (ρολόγια, δεινοσαύρους)
Δυσκολία να διατηρήσουν την προσοχή τους στην τάξη
Ένα ασυνήθιστο προφίλ γνωστικών ικανοτήτων
Χρειάζονται βοήθεια με κάποιες οργανωτικές δεξιότητες και δεξιότητες καθημερινή διαβίωσης
Αδεξιότητα στην βάδιση και τον συντονισμό
Ευαισθησία σε μερικούς ήχους, οσμές, υφές και αγγιγματα
Εστιάζουν την προσοχή τους στην λεπτομέρεια
Δυσκολία στην βλεμματική επαφή
Έλλειμα εμπάθειας
Εμφανίζουν κινητικές και λεκτικές στερεοτυπίες
Είναι απομονωμένα
Έχουν περιορισμένα ενδιαφέροντα
Δυσκολεύονται στην κοινωνική χρήση της γλώσσας
Εστιάζουν την προσοχή της στην λεπτομέρεια
Δυσκολεύονται να διαχειριστούν απότομες αλλαγές.
Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου


Tα κριτήρια που οδηγούν στην διάγνωση του συνδρόμου Άσπεργκερ (Kathryn Stewart, 2007)

Κοινωνική δυσλειτουργία (ακραίος εγωκεντρισμός) (τουλάχιστον δυο από τα ακόλουθα)

Δυσκολία στην αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους
Αδιαφορία για επαφή με τους συνομηλίκους
Δυσκολία να ερμηνεύσουν τις κοινωνικές νόρμες /κανόνες
Ακατάλληλη κοινωνική και συναισθηματική συμπεριφορά
Στενά ενδιαφέροντα (τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα)

Αποκλειστικότητα(μονοτονία) όσο αφορά τις δραστηριότητές τους
Επαναλαμβανόμενη προσκόλληση(εμμονή)
Παπαγαλίες δίχως πραγματική κατανόηση
Ψυχαναγκαστική ανάγκη για να παράγουν ρουτίνες και ενδιαφέροντα (τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω)

Οι οποίες επηρεάζουν την κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής του ατόμου
Οι οποίες επηρεάζουν τους άλλους
Ιδιαιτερότητες στον λόγο και την γλώσσα (τουλάχιστον τρία από τα παρακάτω)

Καθυστερημένη γλωσσική ανάπτυξη
Επιφανειακά τέλεια εκφραστική γλώσσα
Επίσημη σχολαστική γλώσσα
Περίεργη προσωδία, ιδιόμορφα χαρακτηριστικά φωνής
Δυσλειτουργία στην κατανόηση συμπεριλαμβανομένης και της λανθασμένης ερμηνείας της κυριολεκτικής σημασίας ή της υπονοούμενης σημασίας των εννοιών ή των λέξεων
Μη λεκτικά επικοινωνιακά προβλήματα (τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα)

Περιορισμένη χρήση χειρονομιών
Αδέξια γλώσσα σώματος
Περιορισμένες εκφράσεις προσώπου
Ακατάλληλες εκφράσεις προσώπου
Ιδιόμορφο βλέμμα
Κινητική αδεξιότητα

Φτωχή απόδοση σε νευροαναπτυξιακά τεστ
Σύνδρομο Άσπεργκερ: Δώρο ή Κατάρα;


Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα ΓερασίμουΈχοντας ένα παιδί με σύνδρομο Άσπεργκερ, υψηλής λειτουργικότητας αυτισμό θα διαπιστώσεις πως το παιδί πέρα από τις όποιες αδυναμίες είναι προικισμένο και με δυνατότητες και εξαιρετικές ικανότητες. Υπάρχουν ειδικά δώρα, ταλέντα και κλίσεις που συνοδεύουν αυτή την πρόκληση. Πολλά παιδιά έχουν εξαιρετική μνήμη, θυμούνται λεπτομέρειες από τις οικογενειακές εκδρομές, διαδρομές γύρω από την πόλη ή με μεγάλη ευκολία απομνημονεύουν λίστες ορθογραφίας. Πολλοί είναι εξαιρετικοί στο διάβασμα, μπορεί να διδαχθούν ανάγνωση σε μικρή ηλικία και αργότερα να είναι σε θέση να διαβάζουν δυνατά τις λέξεις και να τις συλλαβίζουν σε ανώτερο επίπεδο.

Άλλοι έχουν πολύ ανεπτυγμένες τις οπτικές-χωρικές τους δεξιότητες, συναρμολογώντας σύνθετα παζλ, ανάγνωση χαρτών ή δουλεύοντας με ηλεκτρονικούς εξοπλισμούς πολύ καλύτερα από τους συνομηλίκους τους. Αν βρείτε κάποιο πρακτικό τρόπο να ισχύουν τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του παιδιού σας στον «πραγματικό κόσμο» τότε η εξαιρετικές ικανότητές του για εστίαση, για απομνημόνευση και η ικανότητά του να περνά πολλές ώρες βυθισμένο σε ένα θέμα μπορούν να μετατραπούν σε ανεκτίμητες δυνατότητες.

Πολύ γνωστό είναι το παράδειγμα της Τεμπλ Γκαρτέν (https://www.youtube.com/watch?v=cpkN0JdXRpM) της καθηγήτριας ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο η οποία έχει αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας. Είναι κάτοχος ενός διδακτορικού στη ζωολογία, διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο, διευθύνει τη δική της επιχείρηση, έχει γράψει αρκετά βιβλία και δίνει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο για τον αυτισμό και τη συμπεριφορά των ζώων. Οι γνώσεις της γύρω από την ψυχολογία και τη συμπεριφορά των αγελαίων ζώων είναι περιζήτητες, από τις κτηνοτροφικές μονάδες, τα πάρκα και τους ζωολογικούς κήπους (ακόμα και τους κουρείς προβάτων στην Νέα Ζηλανδία). Συνδυάζοντας την αγάπη της για τα ζώα με τις εξαιρετικές οπτικές/χωρικές της δυνατότητες έφερε επανάσταση στον σχεδιασμό των σφαγείων κάνοντάς τα πιο ανθρώπινα και αποτελεσματικά. (Viktoria Lyons, Dr. Michael Fitzgerald, 2005)

Γενικώς τα άτομα με Άσπεργκερ θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν με μεγάλη επιτυχία σε καριέρες που έχουν να κάνουν με λεπτομερή προσανατολισμό όπως η διοίκηση μιας βιβλιοθήκης, μηχανική ή υπολογιστές. Η δική μας πρόκληση ως εκπαιδευτές και γονείς είναι να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις δυνατότητες ώστε να υπερνικήσουμε τα όποια εμπόδια στέκονται στον δρόμο της προσωπικής ανάπτυξης των παιδιών με Άσπεργκερ.

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου


Εκπαιδευση

Ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών με σύνδρομο Άσπεργκερ μπορεί να φοιτήσει στο γενικό σχολείο φτάνει να έχουν κατάλληλη βοήθεια και υποστήριξη, όπως παράλληλη στήριξη από ειδικό παιδαγωγό μέσα στην τάξη, ο οποίος θα κατέχει γνώσεις γύρω από τις διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Απαιτείται σχεδιασμός εξατομικευμένου προγράμματος που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και δυσκολίες του παιδιού με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων. Αξίζει να τονιστεί η ανάγκη συνεργασίας με τους γονείς για την επιτυχία της παρέμβασης

Χρήσιμες τεχνικές για το σχολείο και το σπίτι

Πρωτίστως ως εκπαιδευτικοί πρέπει να δημιουργήσουμε στη τάξη ένα κλίμα αποδοχής της διαφορετικότητας. Οφείλουμε να ευαισθητοποιήσουμε τα υπόλοιπα παιδιά, καλλιεργώντας το αίσθημα της κατανόησης των ιδιαιτεροτήτων και των δυσκολιών του μαθητή με Άσπεργκερ.

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα ΓερασίμουΟι δραστηριότητες του παιδιού πρέπει να είναι οργανωμένες και προβλέψεις, οι εκπλήξεις και η διαταραχή της ρουτίνας και των καθημερινών δραστηριοτήτων προκαλεί δυσφορίας στα παιδιά με Άσπεργκερ. Είναι αναγκαίο να προειδοποιούμε για οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόγραμμα. Τα οπτικά βοηθήματα όπως εικόνες και οπτικοποιημένο πρόγραμμα κατά την διδασκαλία βοηθούν πολύ στην ομαλή προσαρμογή του παιδιού στην τυχόν εναλλαγή των δραστηριοτήτων.
Οι κανόνες της τάξης πρέπει να είναι απλοί και κατανοητοί. Θα βοηθούσε πολύ η οπτικοποίηση και τοιχοκόλλησή τους.

Διδάσκουμε βασικούς κανόνες κοινωνικής επαφής και ενθαρρύνουμε τα παιδιά με Άσπεργκερ να δημιουργούν φιλίες και να συνεργάζονται. Τα παιχνίδια ρόλων και μίμησης θα βοηθήσουν ιδιαίτερα τα παιδιά να εξασκηθούν στην κοινωνική συνθήκη.

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου

Ενθαρρύνουμε τα ομαδικά παιχνίδια και διακριτικά παρεμβαίνουμε όταν το παιδί δυσκολεύεται

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου

Προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του παιδιού όπως αστρονομία κ.λπ ενσωματώνοντάς τα στο σχολικό πρόγραμμα.

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου

Αποφεύγουμε τον αφηρημένο και τον μεταφορικό λόγο. Τα παιδιά με Άσπεργκερ ερμηνεύουν ό,τι ακούνε κυριολεκτικά, καθώς δυσκολεύονται να αντιληφθούν το μεταφορικό λόγο.

Επιμένουμε ιδιαίτερα στην κατανόηση, γιατί τα παιδιά με σύνδρομο Άσπεργκερ μπορεί να μιλούν και να διαβάζουν με ευχέρεια, αλλά έχουν προβλήματα κατανόησης.

Επειδή τα παιδιά με αυτισμό συχνά ξεχνούν τις υποχρεώσεις τους και τα καθήκοντά τους, καλό θα ήταν ο εκπαιδευτικός να τηρεί ένα τετράδιο επικοινωνίας όπου θα ενημερώνει τους γονείς σχετικά με τις σχολικές εργασίες

Ενθαρρύνουμε το παιδί να ζητά βοήθεια είτε από εμάς (τον εκπαιδευτικό) είτε από τους συμμαθητές του(Smith Myles, Richard L. Simpson, 1998)

Αξίζει να δείτε τα παρακάτω δυο βιντεάκια που με πολύ κατανοητό και ευχάριστο τρόπο παρουσιάζουν το Σύνδρομο Άσπεργκερ

https://www.youtube.com/watch?v=mSSCIqsvQK4

https://www.youtube.com/watch?v=s9eATBV-_lg =28

Αντί επιλόγου

Το Σύνδρομο Άσπεργκερ-Στέλλα Γερασίμου


«Αυτό που έχεις είναι μια μικρή ατέλεια σωματική ατέλεια. Σχεδόν απαραίτητη!
Μεγεθυμένη χιλιάδες φορές από την φαντασία!
Ξέρεις ποια είναι η συμβουλή μου; Δες το σημείο της ανωτερότητάς σου!
-Προς τι να ζει ο άνθρωπος, Λώρα! Κοίταξε λιγάκι γύρω σου!
Τι βλέπεις; Ένα κόσμο γεμάτο από συνηθισμένους ανθρώπους!
Όλοι τους γεννήθηκαν και όλοι θα πεθάνουν!
Ποιος από αυτούς διαθέτει ένα δέκατο των θετικών σου στοιχείων!
Ή των δικών μου! Ή οποιαδήποτε άλλου.
-Αλίμονο! Ο καθένας ξεχωρίζει σε κάτι! Κάτι από τα πολλά!
Το μόνο που έχεις να κάνεις, είναι να ανακαλύψεις σε ΤΙ…»
Τένεσι Ουίλιαμς

BΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
James C. McPartland, Ami Klin, Fred R. Volkmar.(2014). Asperger Syndrome: Assessing and Treating High-Functioning Autism Spectrum Disorders, Guilford press, USA
Viktoria Lyons, Dr. Michael Fitzgerald. (2005).Asperger Syndrome: A Gift Or a Curse?, Nova Publishers, New York

Simon Baron-Cohen.(2008). Autism and Asperger Syndrome , Oxford University Press, Oxford university press, New York
Tony Attwood.(2006).The Complete Guide to Asperger's Syndrome, Jessica Kingsley Publishers, USA
Tony Attwood.(2013).CBT to Help Young People With Asperger's Syndrome (Autism Spectrum Disorder) to Understand and Express Affection: A Manual for Professional, Jessica Kingsley Pub,USA
Brenda Smith Myles, Richard L. Simpson.(1998). Asperger Syndrome: A Guide for Educators and Parents, Pro-Ed, UK
Kathryn Stewart.(2007). Helping a Child with Nonverbal Learning Disorder Or Asperger's: Α Parent’s Guide, New Harbinger Publications, USA
Χρυσαυγή Μελέτη.(2011).Ενήλικες με Σύνδρομο ASPERGER, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Οικιακής Οικονομίας, Αθήνα



kindykids

Temple Grandin (Trailer) Biopic of Temple Grandin, an autistic woman who overcame the limitations imposed on her by her condition to become an expert in the field of animal husbandry...

Εχθές γιόρταζε η μαμά, δείτε ένα πολύ όμορφο βιντεάκι για το πως αντιλαμβάνονται τα παιδιά το τι κάνει η μαμά...χρόνια πολλά μαμά..

Τα παιδιά απαντούν: «Να τι κάνει η μαμά μου όλη μέρα» (βίντεο) Μια μαμά ξέρει τι κάνει στο σπίτι. Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτε και σε κανέναν, είτε είναι εργαζόμενη μαμά είτε όχι.

Είναι αληθινή πρόκληση στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε να μεγαλώσουμε αισιόδοξα παιδιά… Όλα γύρω μας «φωνάζουν» αρνητισμό και απαισιοδοξία. Πως μπορούμε λοιπόν να μεταδώσουμε στα μικρά μας τον αισιόδοξο τρόπο σκέψης, που για να λέμε την αλήθεια αποτελεί περισσότερο στάση ζωής; Η αισιοδοξία δεν είναι κάτι που κληρονομείται, δεν περιέχεται στο γενετικό μας κώδικα. Είναι χαρακτηριστικό που διδάσκεται κυρίως από το περιβάλλον και κάθε ένας από μας μπορεί να το αποκτήσει.

Η αισιόδοξη στάση ζωής είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορούμε να μάθουμε στο παιδί μας. Για να μεγαλώσουμε όμως ένα αισιόδοξο παιδί πρέπει να ξεκινήσουμε από νωρίς.

Ποια τα οφέλη αλήθεια ενός αισιόδοξου παιδιού; Το παιδί που έχει μάθει να αντιμετωπίζει αισιόδοξα τη ζωή είναι:

προστατευμένο από την κατάθλιψη
αρρωσταίνει λιγότερο
δημιουργεί πιο επιτυχημένες σχέσεις
αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με μεγαλύτερο θάρρος
Όταν μιλάμε για αισιόδοξο παιδί δεν εννοούμε βέβαια ένα παιδί που πετάει στα σύννεφα. Μιλάμε για ένα παιδί που είναι ρεαλιστής, απλά έχει μάθει να επικεντρώνεται στα θετικά χαρακτηριστικά που μπορούν να το βοηθήσουν να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις.

Αν θέλαμε να δώσουμε έναν ορισμό για την αισιοδοξία θα ήταν: «η πεποίθηση ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά». Οι έρευνες δείχνουν ότι οι αισιόδοξοι άνθρωποι συνήθως τα καταφέρνουν, επειδή ακριβώς το πιστεύουν. Είναι πολύ σημαντικό να έχει την πεποίθηση ένα παιδί ότι μπορεί να τα καταφέρει στο τέλος παρά τις δυσκολίες. Αν δεν το πιστεύει αυτό τότε χάνει το λόγο να προσπαθεί.

Πως μπορούμε λοιπόν να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποκτήσει αισιόδοξο τρόπο σκέψης και θετική στάση ζωής;

Πως να μεγαλώσουμε αισιοδοξα παιδια



Αρχικά παρατηρούμε πως αισθάνεται το παιδί μας απέναντι στις καταστάσεις. Βλέπει το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο; Όταν ματαιώνεται κάτι στη ζωή του πως το αντιμετωπίζει; Πιστεύει ότι όλα τα άσχημα συμβαίνουν σε αυτό; Αν ναι τότε έχει μια ροπή προς την απαισιοδοξία και εμείς θα πρέπει να το βοηθήσουμε να αλλάξει τρόπο σκέψης και στάση απέναντι στις καταστάσεις.

1.Δεν επιβραβεύουμε το παιδί μας για τα πάντα χωρίς λόγο: Το να λέμε σε ένα παιδί ότι όλα τα κάνει τέλεια δεν το βοηθάει να βιώσει την επιτυχία ούτε να μάθει το λόγο για τον οποίο πέτυχε. Αυτό δεν μπορεί να το οδηγήσει σε μια θετική στάση ζωής και στην αισιοδοξία, αφού θα βιώσει αργά ή γρήγορα τη ματαίωση.

2.Βοηθάμε το παιδί μας να επιτύχει: Βιώνοντας την επιτυχία τα παιδιά αποκτούν αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση, ακόμη κι αν αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Αφήνουμε λοιπόν, το παιδί να κάνει πράγματα, δεν τα κάνουμε εμείς για λογαριασμό του και αναγνωρίζουμε την επιτυχία του. Το να μάθει για παράδειγμα ένα μικρό παιδί να αντιμετωπίζει τις διαφωνίες με τους φίλους του και να τις επιλύει επιτυχώς είναι σημαντικό.

3.Αναγνωρίζουμε την επιτυχία του: Είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναγνωρίζουμε την επιτυχία που σημειώνει το παιδί μας καθώς και η αναγνώριση ότι οι πράξεις του είναι που το έφεραν σε αυτήν την καλή θέση. Η αναγνώριση χτίζει την αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση είναι ένα κομμάτι της αισιόδοξης στάσης.

4.Βοηθάμε το παιδί να επιτύχει ξανά: Η γνώση των ικανοτήτων και των πράξεων που οδήγησαν το παιδί στο να επιτύχει μπορούν να το βοηθήσουν να επιτύχει ξανά στο μέλλον και ίσως με πιο δύσκολους στόχους. Όταν γνωρίζει λοιπόν πώς να επιτυγχάνει έχει πιο αισιόδοξη στάση ζωής.

5.Αντιμετωπίζουμε την αποτυχία με ψυχραιμία: Όταν το παιδί αποτύχει σε κάτι το συζητάμε μαζί του και το αφήνουμε να εκφράσει το πώς αισθάνεται. Χρησιμοποιούμε φράσεις όπως:

«Βλέπω πως κάτι σε απασχολεί»

«Θέλεις να το συζητήσουμε;»

«Πως μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο;»

Στη συνέχεια συζητάμε μαζί του για πιθανές λύσεις που μπορούν να το βοηθήσουν να αλλάξει την κατάσταση.

6.Προσπαθούμε να βρούμε πάντα κάτι θετικό: Σε κάθε κατάσταση υπάρχει κάτι θετικό αρκεί να θέλουμε να το δούμε και φυσικά να το εκφράσουμε. Αν για παράδειγμα ο καιρός δεν ευνοεί το παιχνίδι έξω μπορούμε να το δούμε σαν ευκαιρία για να παίξουμε πολύ ωραία παιχνίδια μέσα στο σπίτι.

7.Δεν χρησιμοποιούμε αρνητικούς χαρακτηρισμούς: Δεν χαρακτηρίζουμε το παιδί, αλλά τις πράξεις του! Είναι πολύ σημαντικό να μην αναφερόμαστε στο παιδί με χαρακτηρισμούς γεμάτους αρνητισμό. Οι ταμπέλες που δίνουμε στα παιδιά μας -καμιά φορά και ασυναίσθητα- γίνονται συχνά «έμφυτα»(;) χαρακτηριστικά που τα ακολουθούν μια ζωή.

8.Εμείς αποτελούμε το καλύτερο παράδειγμα: Τα παιδιά πρέπει να βλέπουν εμάς να συμπεριφερόμαστε με θετικό τρόπο απέναντι στη ζωή και να αντιμετωπίζουμε αισιόδοξα τις προκλήσεις για να υιοθετήσουν κι αυτά μια ανάλογη συμπεριφορά. Καμιά νουθεσία δεν μπορεί να συγκριθεί με το παράδειγμά μας.

Ακόμη κι αν εμείς δεν ήμαστε αισιόδοξοι, βοηθώντας τα παιδιά μας προς αυτήν την κατεύθυνση θα βοηθήσουμε κι εμάς τους ίδιους να αλλάξουμε στάση ζωής! Αξίζει σίγουρα τον κόπο!

kindykids

Την Κυριακή γιορτάζει η μαμά....

Αποκωδικοποιώντας τις ζωγραφιές των παιδιών μας.

Η ζωγραφική για τα μικρά παιδιά είναι μια από τις πιο αγαπημένες ασχολίες τους. Μπορούν να ζωγραφίζουν παντού και με τα πάντα. Λατρεύουν να εξερευνούν τις δυνατότητές τους πάνω στο χαρτί με όλων των ειδών τα υλικά και τα χρώματα. Πριν ακόμη καταφέρουν να εκφραστούν επαρκώς με τη γλώσσα εκφράζονται μέσα από τις ζωγραφιές τους. Όλα εκείνα τα συναισθήματα που δεν μπορούν να εκφράσουν με το λόγο, πολλές φορές, παίρνουν τους μαρκαδόρους, τις μπογιές και τα πινέλα και τα εκφράζουν μέσα στις ζωγραφιές και τα σχέδιά τους. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι του λείπουν σημαντικά στοιχεία από τη ζωή του, νιώθει μόνο ή παραμελημένο, όταν έχει το φόβο της αποτυχίας, νιώθει θυμό ή αγωνία τότε αυτά του τα συναισθήματα είναι πιθανό να τα εκφράσει άμεσα ή έμμεσα στις ζωγραφιές που δημιουργεί.

Τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί μπορούμε να εκτιμήσουμε διαφορετικά πολλά πράγματα για ένα παιδί κοιτώντας τις ζωγραφιές του. Είναι ο πιο γρήγορος δρόμος για να φτάσουμε στην συναισθηματική κατάσταση του παιδιού τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Οι ζωγραφιές των παιδιών συνήθως δείχνουν την καλλιτεχνική έκφραση και την ανάπτυξη τους. Σε πολλές χώρες χρησιμοποιείται από ειδικούς σαν μέσο για να εκτιμήσουν την προσωπικότητα, τη νοητική ανάπτυξη, τις επικοινωνιακές ικανότητες και την συναισθηματική κατάσταση των παιδιών. Επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορεί ακόμη και να βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών. Εισαγγελείς, κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι συχνά ζητούν από μικρά παιδιά να ζωγραφίσουν κάποιο δραματικό γεγονός που βίωσαν, ιδιαίτερα αν δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσουν επαρκώς λεκτικά, ώστε να εξηγήσουν και να περιγράψουν αυτό που τους συνέβη.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ

2 ΕΤΩΝ – ΜΟΥΤΖΟΥΡΕΣ

Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία απλώς μουτζουρώνουν. Οι πρώτες μουτζούρες είναι απλώς η καταγραφή μιας ευχάριστης κινητικής δραστηριότητας από μέρους των παιδιών και όχι προσπάθεια από μέρους τους να αναπαραστήσουν τον κόσμο. Με τον καιρό τα σημάδια γίνονται πιο «καθαρά» καθώς τα παιδιά γίνονται πιο ικανά. Τα σχήματα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους με την κυκλική κίνηση να είναι η πρώτη που χρησιμοποιούν τα παιδιά σε αυτό το στάδιο καθώς τους βγαίνει φυσικά. Με τον καιρό τα παιδιά αρχίζουν να περιγράφουν τις «μουτζούρες» σαν να έχουν ζωγραφίσει κάτι συγκεκριμένο.

3-4 ΕΤΩΝ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ

Η πρώτη συνειδητή δημιουργία εικόνων εμφανίζεται γύρω στην ηλικία των 3 και αποτελεί μια χειροπιαστή καταγραφή της σκέψης των παιδιών. Η πρώτη προσπάθεια να αναπαραστήσει κάτι το παιδί είναι να ζωγραφίσει έναν άνθρωπο, συνήθως κάνοντας έναν κύκλο για κεφάλι και δυο κάθετες γραμμές για πόδια. Αργότερα κι άλλες φόρμες αναπτύσσονται πιο αναγνωρίσιμες και καμιά φορά ιδιαίτερα πολύπλοκες. Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία συνεχώς ψάχνουν για καινούριες ιδέες, οπότε και τα σχήματα που χρησιμοποιούν συνεχώς αλλάζουν.

Στα 4 το παιδί αρχίζει να λέει ιστορίες και να επιλύει προβλήματα μέσω της ζωγραφικής, έτσι αλλάζει τις βασικές φόρμες που χρησιμοποιεί, ώστε να αναπαραστήσει αυτό που επιθυμεί. Συχνά όταν ένα πρόβλημα εκφράζεται από το παιδί μέσω της ζωγραφικής το βοηθάει να το αντιμετωπίσει πιο εύκολα και με καλύτερο τόπο.

5-6 ΕΤΩΝ : ΣΧΗΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ

Το παιδί φτάνει σε ένα «σχέδιο», έναν συγκεκριμένο τρόπο να αναπαριστά τα αντικείμενα. Το σχέδιο που επιλέγει το παιδί, δείχνει την γνώση του παιδιού για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Σ’ αυτό το στάδιο υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος των σχεδίων του παιδιού μέσα στο χαρτί. Γύρω στην ηλικία των 6 το παιδί αρχίζει να αναπαριστά τοπία, μια μπλε γραμμή και ήλιος στο πάνω μέρος της σελίδας και μια πράσινη γραμμή στο κάτω γίνονται η συμβολική αναπαράσταση για τον ουρανό και το χορτάρι. Όλα τα σχέδια μπαίνουν στη ζωγραφιά προσεχτικά από το παιδί, δίνοντας την εντύπωση ότι αν αφαιρεθεί έστω και ένα σχέδιο θα διαταραχθεί η ισορροπία όλης της ζωγραφιάς.

Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ

Δώστε προσοχή στο πώς είναι η εικόνα που έχει ζωγραφιστεί. Συνεχής σβησίματα και διορθώσεις μπορούν να υποδείξουν υπερβολικό άγχος. Πολλές διακοσμήσεις, λεπτομέρειες και στολίδια θα μπορούσαν να δείχνουν ότι το παιδί θέλει να τραβήξει την προσοχή. Τα παρορμητικά παιδιά συχνά δεν τελειώνουν εικόνες και οι εικόνες τους να φαίνεται απλές και εκτός ελέγχου.

ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ – ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ

Τα παιδιά που ζωγραφίζουν μικρές φιγούρες τείνουν να είναι ντροπαλά, συνεσταλμένα και ανασφαλή, ενώ τα παιδιά που ζωγραφίζουν μεγάλες φιγούρες που πιάνουν το μεγαλύτερο μέρος του χαρτιού ίσως υποδηλώνει επιθετικότητα και αδυναμία αυτοελέγχου. Άλλες φορές το παιδί ζωγραφίζει μια φιγούρα μεγαλύτερη από τις άλλες και αυτό μπορεί να δηλώνει τη σημασία του προσώπου αυτού στη ζωή του παιδιού ή το ότι το άτομο αυτό είναι επιθετικό απέναντι στο παιδί.

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ

Η τοποθέτηση των σχεδίων στο κάτω μισό της σελίδας μπορεί να δηλώνει αισθήματα κατωτερότητας ή ανασφάλεια. Η τοποθέτηση των φιγούρων στο μισό πάνω μέρος της σελίδας μπορεί να δηλώνει αισιοδοξία και πλούσια φαντασία. Επίσης, το που θα τοποθετήσει το παιδί τον εαυτό του σε σχέση με τα άλλα μέλη της οικογένειας δείχνει με ποια από τα μέλη νιώθει μεγαλύτερη οικειότητα.

ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Η χρήση των χρωμάτων στη ζωγραφιά του παιδιού μπορεί να δείξει τα συναισθήματα και τη διάθεσή του. Δεν είναι όμως απόλυτο αυτό που αντιπροσωπεύει το κάθε χρώμα. Για παράδειγμα το μαύρο χρώμα μπορεί να δηλώνει το φόβο , την απειλή ή την στεναχώρια, αλλά μπορεί και να δηλώνει την ανάμνηση του παιδιού από ένα βράδυ στην εξοχή που ο ουρανός ήταν σκούρος και το παιδί το αναπαριστά στην ζωγραφιά του.

Η ανάλυση των χρωμάτων που χρησιμοποιεί ένα παιδί στη ζωγραφιά του μπορεί ως ένα βαθμό να καθορίσει την συναισθηματική του κατάσταση. Η χρήση πολύ κόκκινου σε μια ζωγραφιά μπορεί να αποτελεί σημάδι εκνευρισμού. Το πολύ μαύρο μπορεί να δηλώνει θλίψη ή απελπισία. Το πολύ κόκκινο μπορεί να δηλώνει θυμό ή επιθετικότητα. Το μπλε και το πράσινο θεωρούνται συνήθως σημάδι ηρεμίας και τα πορτοκαλοκίτρινα συνήθως δηλώνουν τη χαρά και την ευτυχία. Φυσικά για να μην ανησυχούμε χωρίς λόγο καλό είναι να θυμόμαστε ότι μια μόνο ζωγραφιά δεν υποδηλώνει τίποτα, συνήθως η συνεχής και εκτεταμένη χρήση χρωμάτων που υποδηλώνουν πρόβλημα θα μπορούσαν να μας ανησυχήσουν.

ΣΚΟΥΡΟ ΜΠΛΕ : έντονη συγκέντρωση, ηρεμία, ικανοποίηση

ΠΡΑΣΙΝΟ : ηρεμία, ανεξαρτησία, επιμονή, πείσμα, επιφυλακτικότητα

ΚΟΚΚΙΝΟ : δύναμη, εκκεντρικότητα, μοναδικότητα, επιθετικότητα, υπερκινητικότητα, ευερεθιστότητα

ΚΙΤΡΙΝΟ: θετική σκέψη, αμεσότητα, αισιοδοξία, περιέργεια

ΜΩΒ: εφευρετικότητα, διαίσθηση, πνευματική ανωριμότητα (παιδιά προτιμούν συχνά αυτό το χρώμα)

ΚΑΦΕ: νωθρότητα, φυσική ταλαιπωρία, αρνητικότητα

ΜΑΥΡΟ: επιθυμία για αλλαγή, μελαγχολία, δυσαρέσκεια, καταστροφικές τάσεις

ΓΚΡΙ: αδιαφορία, απόσταση, άγνοια, τάση για εσωτερίκευση

Ο αριθμός των χρωμάτων που χρησιμοποιούνται είναι επίσης πολύ σημαντικός. 5-6 χρώματα σημαίνει ότι το επίπεδο της συναισθηματικής ανάπτυξης είναι ισορροπημένο. Όσο μεγαλύτερη είναι η παλέτα των χρωμάτων, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα ότι το άτομο βιώνει μια πλούσια γκάμα συναισθημάτων. Αν ένα παιδί μεγαλύτερο των τριών ή τεσσάρων ζωγραφίζει με μόνο ένα ή δύο χρώματα, θα μπορούσε να είναι ενδεικτικό μιας αρνητικής ή ανικανοποίητης ποιότητας ζωής. Εάν ένα παιδί χρησιμοποιεί μολύβια, αντί των χρωματιστών, θα μπορούσε να σημαίνει την έλλειψη φωτεινότητας και θετικής ενέργειας.

Με τη βοήθεια ενός σχεδίου μπορείτε όχι μόνο να κερδίσετε μια εικόνα στην ψυχή του παιδιού σας, αλλά επίσης, να αλλάξετε το περιβάλλον του προς το καλύτερο.
Εάν ένα παιδί είναι θυμωμένο, με φοβίες ή λυπημένο για κανέναν ευδιάκριτο λόγο, ζητήστε από το παιδί να ζωγραφίσει αυτό που το ενοχλεί. Ένα φοβερό τέρας, ένα ποντίκι σε μια τρύπα ή ακόμα και μια γκρίζα άμορφη μάζα μπορεί να εμφανιστούν στη σελίδα και να σας δώσουν τις απαντήσεις που ψάχνετε.

Σε γενικές γραμμές, τα σχέδια των παιδιών δεν είναι απαραίτητο να γίνονται αιτία ανησυχίας, παρά την επιλογή χρώματος ή το περιεχόμενο. Είναι απλώς καλλιτεχνικές εκφράσεις και μπορεί να παρουσιάζουν μια ποικιλία από συναισθήματα, παραστάσεις, καθώς και θέματα που έχουν τα παιδιά στο μυαλό τους την συγκεκριμένη χρονική περίοδο και σε λίγο καιρό θα τα ξεπεράσουν ή θα τα αλλάξουν.

Παρ’ όλα αυτά, εάν ένα παιδί ζωγραφίζει επανειλημμένα βίαιες εικόνες, ενδέχεται να υπάρχει λόγος για να αναζητήσουμε έναν θεραπευτή και να δούμε αν υπάρχουν βαθύτερα συναισθηματικά ζητήματα.

Αν και οι ζωγραφιές ενός παιδιού μιλούν από μόνες τους πιο δυνατά από τις λέξεις, οι γονείς καλό είναι να θυμούνται ότι η ανάλυση της ζωγραφιάς είναι μια επιστήμη από μόνη της . Οι ψυχολόγοι και οι θεραπευτές το σπουδάζουν για χρόνια πριν καταφέρουν να είναι σε θέση να ερμηνεύουν τις ζωγραφιές των παιδιών.

Το να μελετάτε τις ζωγραφιές των παιδιών σας δεν σας κάνει ειδικό στην ψυχολογική ανάλυση, αλλά σίγουρα σας βοηθάει να καταλάβετε και να γνωρίσετε το παιδί σας καλύτερα.

kindykids

Το παιδί μου δεν μιλάει καθαρά. Μετά από ποια ηλικία πρέπει να αρχίσω να ανησυχώ


Κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού γίνονται αντιληπτά τα φωνήματα ή αλλιώς ήχοι της ελληνικής γλώσσας.
Η σωστή άρθρωση των ήχων- φωνημάτων της ομιλίας απαιτεί την κατάλληλη θέση , την κίνηση και τον συντονισμό των χειλιών, των δοντιών, των φατνίων, της γλώσσας και της σταφυλής (αυτοί ονομάζονται αρθρωτές).
Συγκεκριμένα :
•Τα φωνήματα μ, π, τ, κ, μπ, γκ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 3.
•Τα ν, β, γ, χ, ντ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 3,6.
•Τα φ, σ, ζ, λ καθώς και τα συμπλέγματα σπ, πλ, κλ, βλ, κν, πν, πχ, νγ θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 4.
• Τα θ, δ και τα συμπλέγματα φλ, στ, σκ, ψ, ξ, χτ, τρ, κρ, δγ, ζμ, μν θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί μέχρι την ηλικία των 4,6.
•Ενώ μέχρι τα 5 θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί τα συμπλέγματα σφ, βρ, ντρ, χν, ζγ, φτ, τσ, ντζ.
•Μέχρι την ηλικία των 5,6 θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί τα συμπλέγματα γλ, γρ, στρ.
•Τέλος, μέχρι την ηλικία των 6 το παιδί θα πρέπει να έχει κατακτήσει το φώνημα ρ και τα συμπλέγματα δρ, θρ, χτρ.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι αυτή η αναπτυξιακή νόρμα δεν αφορά όλα τα παιδιά. Κάθε παιδί έχει τα δικά του χρονολογικά ορόσημα κατάκτησης των φωνημάτων και συμπλεγμάτων, τα οποία ορόσημα μπορεί να αποκλίνουν από τα παραπάνω. Καθοριστική ηλικία θεωρείται η ηλικία μεταξύ 5-5.5 καθώς το παιδί θα πρέπει να παράγει σωστά τόσο τα φωνήματα όσο και τα συμπλέγματα τους για να μην μεταφέρει φωνολογικά ή αρθρωτικά λάθη στο γραπτό λόγο.
Μέλημα του λογοθεραπευτή είναι η έγκυρη διάγνωση και αποκατάσταση δυσκολιών στο λόγο έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η σχολική πορεία του παιδιού.

Φατούρου Ευσταθία
Λογοθεραπευτρια του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» Υμηττού του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ» σε συνεργασία με το Δήμο Δάφνης-Υμηττού.

mothersblog