Marte Meo Greece

Σολασταλγία: Το συλλογικό πένθος για έναν κόσμο που αλλάζει απότομα

Τα τελευταία χρόνια, πίσω από τις κλειστές πόρτες των θεραπευτικών γραφείων, έρχεται στην επιφάνεια ένα όλο και πιο συχνό, βαθύ παράπονο. Δεν αφορά τόσο τις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά έναν βουβό, υπαρξιακό πόνο για τον κόσμο γύρω μας που αλλάζει με ρυθμούς που δεν προλαβαίνουμε να επεξεργαστούμε.

Από τη μία, είναι το συλλογικό πένθος για την οικολογική καταστροφή-για τα δάση που χάνονται και τα καλοκαίρια που γίνονται απειλητικά. Από την άλλη, είναι μια εξίσου έντονη, κοινωνική αλλοίωση: η αίσθηση ότι η χώρα, η πόλη ή η γειτονιά που ξέραμε, χάνει την οικειότητά της.

Βλέπουμε τους γνώριμους χώρους να αλλάζουν πρόσωπο, τα σπίτια της γειτονιάς να περνούν σε άλλα χέρια. Ακόμα και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που νοικιάζουμε είναι συχνά κάτοικος εξωτερικού, κρυμμένος πίσω από μια απρόσωπη εταιρεία. Ξαφνικά, αρχίζεις να μοιάζεις με «επισκέπτη» εκεί που μεγάλωσες. Είναι ο πόνος του να νιώθεις ξένος στον ίδιο σου τον τόπο· να νοσταλγείς το σπίτι σου, ενώ είσαι ακόμα εκεί.

Αυτή η εμπειρία έχει πλέον όνομα στην ψυχολογία: Σολασταλγία (Solastalgia). Προέρχεται από τη λατινική λέξη solacium (παρηγοριά) και την ελληνική λέξη άλγος (πόνος). Περιγράφει ακριβώς τη θλίψη που βιώνουμε όταν χάνουμε τα σταθερά μας σημεία αναφοράς και την αίσθηση του «ανήκειν».

«Αν νιώθετε αυτό το βουβό βάρος κοιτάζοντας γύρω σας, δεν είστε μόνοι. Αυτό που βιώνετε είναι μια απόλυτα φυσιολογική αντίδραση του ψυχισμού σας, στην προσπάθειά του να βρει ασφάλεια σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται απότομα. Η αναγνώριση αυτού του συναισθήματος είναι το πρώτο βήμα για να ξαναβρούμε τη σταθερότητα –αυτή τη φορά, όχι απαραίτητα μέσα από κτήρια και τοίχους, αλλά μέσα από τους ανθρώπους και την κοινότητα.

🤍 Έχετε νιώσει ποτέ αυτή την περίεργη «νοσταλγία» για έναν τόπο που άλλαξε πολύ γρήγορα;

#Σολασταλγία #ΣυστημικήΘεραπεία

❤️ Μια ζεστή υπενθύμιση: Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος. Αν αναγνωρίσετε δικά σας στοιχεία, μην κρίνετε αυστηρά τους εαυτούς σας. Αυτές οι άμυνες ήταν κάποτε ο τρόπος σας να επιβιώσετε. Το ότι είστε εδώ σημαίνει ότι νοιάζεστε. Με μικρά, καθημερινά βήματα, ο δεσμός μπορεί να γίνει ξανά ένα ασφαλές καταφύγιο.

Είναι το «βολικό» παιδί που δεν κλαίει ποτέ και απασχολείται μόνο του. Είναι ο γονέας που οργανώνει άψογα την καθημερινότητα, αλλά παγώνει μπροστά στα δάκρυα του παιδιού του.

Στην κλινική πράξη, η Αποφευκτική Πρόσδεση (Avoidant Attachment) είναι από τις πιο «αόρατες» δομές. Γονέας και παιδί εμφανίζονται συγκροτημένοι, όμως λειτουργούν υπό μια κοινή άμυνα: «Κρατάω το συναίσθημα μακριά για να είμαι ασφαλής».

Ο γονέας επιστρατεύει στρατηγικές απενεργοποίησης (deactivating strategies): υπερ-λογικοποιεί πολύ συχνά, ελαχιστοποιεί τη συναισθηματική δυσκολία και πιέζει για πρόωρη αυτονομία. Το παιδί «κλειδώνει» τις ανάγκες του και στρέφεται στις επιδόσεις. Εξωτερικά δείχνει ήρεμο, αλλά εσωτερικά βιώνει ακραίο στρες. Αν αυτό το μοτίβο δεν αλλάξει, μεταφέρεται διαγενεακά, διαμορφώνοντας έναν ενήλικα με οχυρωμένη υπερ-ανεξαρτησία που δυσκολεύεται να σχετιστεί αυθεντικά.

Πώς παρεμβαίνει ο Marte Meo Therapist; Δεν πιέζουμε το σύστημα να νιώσει. Χρησιμοποιούμε τη μικρο-ανάλυση βίντεο ως έναν αδιάψευστο καθρέφτη επάρκειας.
Μεταφράζουμε τα κρυφά σήματα, φωτίζουμε τις χαμένες πρωτοβουλίες σύνδεσης και ενεργοποιούμε την Κοινή Χαρά (Shared Joy). Εκεί, στο «εδώ και τώρα» της οθόνης, το νευρικό σύστημα παίρνει το σήμα ότι είναι ασφαλές να μαλακώσει την πανοπλία του.

Η ίαση του δεσμού ξεκινά όταν η ανάγκη για σύνδεση σταματά να ταυτίζεται με τον κίνδυνο.

Αν θέλετε να εντάξετε τη μικρο-ανάλυση Marte Meo στην κλινική σας πράξη; Μάθετε πώς να αποκωδικοποιείτε τη γλώσσα της πρόσδεσης και να στηρίζετε τη σύνδεση. Επισκεφθείτε το martemeo.gr για να συμπληρώσετε την αίτηση συμμετοχής.

📅 Νέα προγράμματα εκπαίδευσης ξεκινούν τον Οκτώβριο του 2026.

Στη διάθεση σας για πληροφορίες.

Μαρία Σταματάκη, MSc, ECP Licensed Marte Meo Supervisor | Ψυχοθεραπεύτρια

#Τραύμα #ΑποφευκτικήΠρόσδεση #ΑσφαλήςΔεσμός

Όταν η λογοθεραπευτική εξέλιξη παρουσιάζει στασιμότητα, η αλλαγή κρύβεται συχνά στη δυναμική της σχέσης.

​Ένα από τα πιο συχνά αιτήματα στις εποπτείες Marte Meo για λογοθεραπευτές είναι η ενεργοποίηση των εγγενών δυνάμεων του παιδιού, ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στο θεραπευτικό πλάνο.

​Σε ένα πρόσφατο περιστατικό μας, όπου η πρόοδος του παιδιού είχε σταθεροποιηθεί, επιλέξαμε να εφαρμόσουμε τη μέθοδο Marte Meo, στρέφοντας την προσοχή μας στην συμμαχία με το γονέα για την ενεργοποίηση της αλληλεπίδρασης μητέρας-παιδιού.

​🔍 Τι μας έδειξε η ανάλυση της πρώτης βιντεοσκόπησης (ελεύθερο παιχνίδι);

​Την ανάγκη για μεγαλύτερο συντονισμό (attunement) με τις πρωτοβουλίες του παιδιού.

​Την ανάγκη ενίσχυσης της συναισθηματικής διαθεσιμότητας από την πλευρά της μητέρας.

​Πρόκειται για ένα εξαιρετικά συχνό φαινόμενο στην κλινική πράξη. Το αυξημένο γονεϊκό άγχος, συχνά, «μπλοκάρει» άθελά του τον αυθορμητισμό και τη σύνδεση στη στιγμή.

​💡 Μέσα από το Marte Meo, δίνουμε στους γονείς τα εργαλεία να μειώσουν το άγχος, να «διαβάσουν» τα σήματα του παιδιού τους και να γίνουν οι ίδιοι οι καταλύτες για τη θεραπευτική του εξέλιξη.

​💬 Πώς αξιοποιείτε εσείς το οικογενειακό περιβάλλον στη θεραπεία;

#Λογοθεραπεία #Εποπτεία #ΠρώιμηΠαρέμβαση

Εξειδίκευση στη Μέθοδο Marte Meo: Practitioner, Therapist & Colleague Trainer

Αν δραστηριοποιείστε επαγγελματικά στον χώρο της θεραπείας ή της εκπαίδευσης με παιδιά και οικογένειες, οι νέοι κύκλοι εξειδίκευσης Marte Meo προσφέρουν ισχυρά μέσα για την αναβάθμιση του έργου σας.

Η μέθοδος επιτρέπει στους επαγγελματίες να εμβαθύνουν στην ανάλυση της αλληλεπίδρασης και να υποστηρίξουν την ανάπτυξη μέσα από τη καθημερινή αλληλεπίδραση και δυναμική της σχέσης θεραπευτή-γονέα-παιδιού.

Χαρακτηριστικά της Μεθόδου:

• Σύγχρονη Προσέγγιση: Βασίζεται στη χρήση του βίντεο και την αξιοποίηση της εικόνας για εστιασμένη και θετική καθοδήγηση του επαγγελματία, της οικογένειας και του παιδιού.

• Πρακτική Αξία: Προσφέρει άμεση εφαρμογή στο καθημερινό εργασιακό πλαίσιο με υψηλή αποτελεσματικότητα.

• Διεθνές Κύρος: Με την ολοκλήρωση των σπουδών παρέχεται Διεθνώς Αναγνωρισμένη Πιστοποίηση.

📅 Έναρξη Προγράμματος: Οκτώβριος 2026
🌐 Δεκτές αιτήσεις για τον Οκτώβριο 2026 (Εκπαιδευτικά Ιουνίου-Fully Booked)
Επισκεφθείτε το martemeo.gr

Τι συμβαίνει στο ψυχικό υπόστρωμα ενός ανθρώπου όταν η μοναδική πηγή ασφάλειας μετατρέπεται σε πηγή φόβου ή απόρριψης;
Το Τραύμα Πρόσδεσης δεν είναι απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος. Είναι μια διαρκής εμπειρία αποσύνδεσης που κλονίζει τα θεμέλια της Ασφαλούς Βάσης του ατόμου. Διαμορφώνει αυτό που ο John Bowlby ονόμασε «Εσωτερικά Μοντέλα Λειτουργίας»: ένα ασυνείδητο ψυχικό και σωματικό προσχέδιο, όπου η εγγύτητα ταυτίζεται με τον κίνδυνο, την απώλεια του εαυτού ή την επικείμενη εγκατάλειψη.

Ως θεραπευτές, γνωρίζουμε ότι προχωράμε πέρα από το τραύμα όταν εδραιώνουμε τις ικανότητες του θεραπευόμενου στο πεδίο των σχέσεων, βοηθώντας το νευρικό του σύστημα να νιώσει ξανά ασφαλές.

Στην προσέγγιση Marte Meo, εργαζόμαστε πάνω στην ίδια την «Αρχιτεκτονική του Δεσμού». Μέσα από τη μικρο-ανάλυση, μαθαίνουμε να κοιτάζουμε πίσω από τον αμυντικό θόρυβο:

Αποκωδικοποιούμε τα κεκαλυμμένα σήματα: Εκεί που το τραύμα ανάγκασε τις αυθεντικές ανάγκες να κρυφτούν πίσω από άμυνες (όπως η απόσυρση, ο έλεγχος ή η ένταση), εμείς εντοπίζουμε τη ζωντανή αναπτυξιακή πρωτοβουλία.

Προσφέρουμε έναν αδιάψευστο καθρέφτη επάρκειας: Μέσα από τη δύναμη της εικόνας, ο θεραπευόμενος βλέπει τον εαυτό του να συνδέεται επιτυχώς στο «εδώ και τώρα». Αυτή η οπτική μαρτυρία παρακάμπτει τις αντιστάσεις και οδηγεί στην εσωτερική, νευροβιολογική εγγραφή μιας νέας ικανότητας για σχετίζεσθαι.

Γιατί η ίαση του δεσμού δεν πραγματώνεται με θεωρητικές αναλύσεις, αλλά με τη βιωμένη εμπειρία της ασφάλειας που γίνεται ορατή.

Μείνετε συντονισμένοι: Στα επόμενα posts θα αναλύσουμε πώς το Marte Meo παρεμβαίνει στοχευμένα σε κάθε τύπο ανασφαλούς πρόσδεσης.

🔗 Ενημερωθείτε για τα νέα τμήματα εκπαίδευσης και εποπτείας Marte Meo στο link του Bio ή μέσω DM.

Μαρία Σταματάκη, MSc, ECP Licensed Marte Meo Supervisor | Ψυχοθεραπεύτρια, Οικογενειακή Θεραπεύτρια

#ΤραύμαΠρόσδεσης #ΘεωρίαΔεσμού #ΘεραπείαΤραύματος

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, το σύστημα μας αναγκάζει να μιλάμε για τις Πανελλήνιες σαν να πρόκειται για την πιο κρίσιμη εξέταση της ζωής μας. Σαν να είναι ένας τοίχος, το τέλος του δρόμου. Που ή θα τον υπερβούμε με κόπο ή θα συνθλιβούμε επάνω του.

Ίσως είναι καιρός να αλλάξουμε τη συζήτηση.

Στα θεραπευτικά γραφεία, οι άνθρωποι συχνά ανατρέχουν σε αυτή την περίοδο της ζωής τους περιγράφοντάς την ως τραυματική. Είναι όμως εντυπωσιακό το τι συμβαίνει όταν αρχίζουν να ανακαλούν την έμπνευση: το πώς ένας καθηγητής ή ένα συγκεκριμένο μάθημα τους συγκίνησε, τι τους ξεκλείδωσε και τους έκανε να ονειρευτούν ένα μέλλον. Πόσα πράγματα έμαθαν μέσα από αυτή την προσπάθεια. Σταδιακά, συνειδητοποιούν ότι μέσα τους δεν αποτυπώθηκε μόνο ο κόπος και το άγχος, αλλά η γέννηση της δικής τους επιθυμίας. Μια επιθυμίας που ακόμα και αν ματαιώθηκε ή πήρε χρόνο να υλοποιηθεί ήταν ένα ΘΕΛΩ.

Γιατί το πραγματικό καύσιμο της προσπάθειας δεν είναι ο φόβος της αποτυχίας. Είναι η επιθυμία. Η λαχτάρα να μπούμε στα άδυτα μιας επιστήμης που μας γοητεύει, να γίνουμε μέρος μιας κοινότητας ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα, να αποχαιρετήσουμε το μαθητικό μας εαυτό και να χτίσουμε τον μελλοντικό μας εαυτό.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, αυτή την επιθυμία να μας κινήσει και να μας εμπνεύσει αυτές τις μέρες. Αν την κρατήσουμε ζωντανή, ο τοίχος υποχωρεί και δίνει τη θέση του σε έναν ανοιχτό ορίζοντα. Γιατί οι δρόμοι για να φτάσεις εκεί που ανήκεις είναι πάντα περισσότεροι από έναν.

Δύναμη, καθαρό μυαλό και πίστη στο όνειρο σε όλα τα παιδιά που ξεκινούν, και μια μεγάλη αγκαλιά σε όσους στέκονται αθόρυβα δίπλα τους.

Ό,τι κι αν γράψει το κοντέρ, ο δρόμος τώρα ανοίγει. Καλό ξεκίνημα!

#Πανελλήνιες #Επιθυμία #ΨυχικήΥγεία

Κάθε φορά που σχετιζόμαστε με κάποιον, δεν είμαστε ποτέ μόνοι μας στο δωμάτιο. Φέρνουμε μαζί μας τις ανεκπλήρωτες ιστορίες, τους βουβούς φόβους και τις άμυνες των ανθρώπων που μας μεγάλωσαν.

Το Διαγενεακό Τραύμα είναι μια ασυνείδητη συναισθηματική σκυταλοδρομία. Μεταφέρεται αθόρυβα από γενιά σε γενιά μέσα από τα «τυφλά σημεία» του πρώιμου δεσμού. Είναι οι «σκιές» του παρελθόντος που εισβάλλουν στο παρόν, κάνοντάς μας να αντιδρούμε με ένταση, να αποσυρόμαστε ή να «παγώνουμε» απέναντι στο παιδί μας, χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί.

Πώς σπάμε, όμως, αυτή την αόρατη αλυσίδα;

Στην προσέγγιση Marte Meo, χρησιμοποιούμε τη μικρο-ανάλυση βίντεο για να φέρουμε αυτές τις σκιές στο φως. Όταν ένας γονέας αντικρίζει τη «ζωντανή αλήθεια του φακού», αποκτά μια βαθιά, απελευθερωτική επίγνωση: αναγνωρίζει τη στιγμή ακριβώς που η δική του ανεπίλυτη ιστορία έρχεται να «θολώσει» το καθαρό βλέμμα του απέναντι στο παιδί του.

Μέσα από αυτόν τον θεραπευτικό φακό:

Φωτίζουμε το ασυνείδητο μοτίβο: Αναγνωρίζουμε τα «φαντάσματα» που επαναλαμβάνονται αυτόματα στην καθημερινή επικοινωνία.

Αποκαθιστούμε τον συντονισμό: Διαχωρίζουμε το παρελθόν από το παρόν, κατονομάζοντας και απαντώντας στην αυθεντική αναπτυξιακή ανάγκη του παιδιού στο «εδώ και τώρα».

Χτίζουμε μια νέα κληρονομιά: Εδραιώνουμε έναν νέο, ελεύθερο τρόπο σχετίζεσθαι, απαλλαγμένο από τα συναισθηματικά βάρη του χθες.

Η θεραπεία του διαγενεακού τραύματος είναι η πιο βαθιά πράξη αγάπης. Γιατί όταν ένας γονέας επιλέγει να θεραπεύσει τον δικό του δεσμό, δεν αλλάζει μόνο το δικό του παρόν -αλλάζει τη μοίρα όλων των γενιών που θα έρθουν μετά από αυτόν. 🌱

Ενημερωθείτε για τα προγράμματα εκπαίδευσης και εποπτείας Marte Meo στην ιστοσελίδα μας martemeo.gr

Μαρία Σταματάκη, MSc, ECP Licensed Marte Meo Supervisor | Επόπτρια Συστημικής Θεραπείας, Ψυχοθεραπεύτρια, Οικογενειακή Θεραπεύτρια

Ενδιαφέρεστε να εντάξετε τη μέθοδο Marte Meo στην κλινική σας πράξη; Εκπαιδευτείτε στο πώς να αποκωδικοποιείτε την αλληλεπίδραση, να χτίζετε νέες γέφυρες σύνδεσης και να ωθείτε την ανάπτυξη.

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας martemeo.gr για να συμπληρώσετε την αίτηση συμμετοχής.

📅 Νέα πιστοποιημένα προγράμματα εκπαίδευσης ξεκινούν τον Οκτώβριο του 2026.

#ΔιαγενεακόΤραύμα #ΑσφαλήςΔεσμός # #ΔιαγενεακόΤραύμα #ΑσφαλήςΔεσμός # #γονεϊκότητα

Αυτό το άγχος είναι δικό σου ή ξένο;
Στην ψυχοθεραπεία, ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με έναν ασυνείδητο συναισθηματικό χορό. Για να παραμείνουμε κλινικά λειτουργικοί, πρέπει να ξέρουμε πού τελειώνει ο θεραπευόμενος και πού αρχίζουμε εμείς.

Η ειδοποιός διαφορά κρίνεται στην πηγή και την κατεύθυνση της πίεσης:

Από την πλευρά του Θεραπευόμενου: • Μεταβίβαση: Σε βλέπει «σαν να» είσαι ο γονιός του. Η διεργασία παραμένει δική του (ενδοψυχική). • Προβολική Ταύτιση: Σε αναγκάζει ασυνείδητα να γίνεις ο γονιός του. Ασκεί πίεση για να σε οδηγήσει σε δράση. Είναι διαπροσωπική διαδικασία.

Από την πλευρά του Θεραπευτή: • Αντιμεταβίβαση: Η αντίδρασή σου πηγάζει από τη δική σου ιστορία και τα δικά σου «τυφλά σημεία». • Προβολική Αντιταύτιση (L. Grinberg): Είσαι «παγιδευμένος». Το συναίσθημα που νιώθεις (παράλυση, τρόμος, κενό) δεν είναι δικό σου· είναι 100% ξένο, «δανεισμένο» από το σύστημα του θεραπευόμενου.

Γιατί η Εποπτεία είναι απαραίτητη; Όταν νιώθεις «παγωμένος» μέσα στη συνεδρία, η Εποπτεία προσφέρει τον χώρο για το κρίσιμο ερώτημα: «Αυτό το άγχος είναι δικό μου ή του θεραπευόμενου;».

Η αναγνώριση ότι ένα συναίσθημα είναι ξένο μας επιτρέπει: - -Να πάρουμε κλινική απόσταση.

-Να ανακτήσουμε τη λειτουργία του «Περιέχειν» (Containment).

-Να επιστρέψουμε στον θεραπευτικό μας ρόλο.

Πώς διαχειρίζεστε εσείς τις στιγμές που το αδιέξοδο του θεραπευόμενου εισβάλλει στη δική σας πραγματικότητα;

#ΣυστημικήΕποπτεία #Ψυχοθεραπεία

Γιατί ένα παιδί που έχει βιώσει τραύμα δυσκολεύεται τόσο πολύ να συγκεντρωθεί, να παίξει ή να συνδεθεί;
Στην κλινική πράξη, το Αναπτυξιακό Τραύμα (C-PTSD) συχνά αποκαλείται «Ο Μεγάλος Μιμητής». Λόγω της πολυπλοκότητας των συμπτωμάτων του, συχνά διαγιγνώσκεται εσφαλμένα ως ΔΕΠΥ, Αυτισμός ή Διαταραχή Διαγωγής. Όμως, αν κοιτάξουμε κάτω από την επιφάνεια της συμπεριφοράς, θα δούμε ένα νευρικό σύστημα που έχει «κολλήσει» στην επιβίωση.

Η Νευροβιολογία πίσω από την Άμυνα Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον χωρίς ασφάλεια, ο άξονας ΗΡΑ (το σύστημα απόκρισης στο στρες) παραμένει μόνιμα ενεργοποιημένος. Αυτό προκαλεί μια «νευροβιολογική πειρατεία»: η Αμυγδαλή κυριαρχεί, ενώ ο Προμετωπιαίος Φλοιός —υπεύθυνος για τη λογική και την αυτορρύθμιση— τίθεται εκτός λειτουργίας. Ο εγκέφαλος δεν έχει την πολυτέλεια να αναπτυχθεί· πρέπει μόνο να σωθεί.

Το «Παράθυρο Ανοχής» και η Σύγχυση Αυτό που συχνά βαφτίζουμε ως «απροσεξία» είναι στην πραγματικότητα υπερεγρήγορση. Το παιδί δεν είναι απρόσεκτο, αλλά «υπερ-προσεκτικό» σε πιθανούς κινδύνους. Αντίστοιχα, η κοινωνική απόσυρση που μοιάζει με αυτιστικό στοιχείο, είναι συχνά αποσύνδεση (dissociation) —η ύστατη προσπάθεια του οργανισμού να αντέξει έναν κατακλυσμικό φόβο.

Η Απάντηση του Marte Meo Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει η Αναπτυξιακή Διάγνωση Καθημερινότητας Marte Meo. Δεν σταματάμε στο «τι» συμβαίνει (το σύμπτωμα), αλλά αναζητούμε το «γιατί» (την αναπτυξιακή ανάγκη).

• Εντοπίζουμε τις πρωτοβουλίες που «πάγωσαν» ή χάθηκαν στον θόρυβο της άμυνας.

• Λειτουργούμε ως εξωτερικοί ρυθμιστές, προσφέροντας τον συντονισμό που έλειψε.

• Χτίζουμε νευρωνικές γέφυρες μέσα από τα «Χρυσά Στοιχεία» (Αναμονή, Κατονομασία, Επιβεβαίωση).

Η ίαση του τραύματος δεν έρχεται μόνο μέσα από τη συζήτηση, αλλά μέσα από τη βιωμένη εμπειρία ασφάλειας στο εδώ και τώρα. Όταν το νευρικό σύστημα νιώσει ότι μπορεί να «ακουμπήσει» σε έναν συντονισμένο άλλον, τότε και μόνο τότε, η ανάπτυξη ξεκινά ξανά.

Η ανάπτυξη είναι μια δύναμη που πάντα αναζητά τρόπο να εκφραστεί. Χρειάζεται μόνο τον σωστό συντονισμό.

Μαρία Σταματάκη, MSc, ECP Licensed Marte Meo Supervisor | Ψυχοθεραπεύτρια

Ενδιαφέρεστε να εντάξετε τη μέθοδο Marte Meo στην κλινική σας πράξη; Εκπαιδευτείτε στο πώς να αποκωδικοποιείτε την αλληλεπίδραση, να χτίζετε νέες γέφυρες σύνδεσης και να ωθείτε την ανάπτυξη.
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας martemeo.gr για να συμπληρώσετε την αίτηση συμμετοχής.

📅 Νέα πιστοποιημένα προγράμματα εκπαίδευσης ξεκινούν τον Οκτώβριο του 2026.

#ΑναπτυξιακόΤραύμα #Νευροβιολογία

Έξι ημέρες γεμάτες φως, εικόνες που μας συγκίνησαν και στιγμές που άλλαξαν τον τρόπο που κοιτάζουμε τον κόσμο.

Η εκπαίδευση Marte Meo Practitioner ολοκληρώθηκε την Κυριακή 10 Μαΐου, αφήνοντας πίσω μια γλυκιά συγκίνηση και μια βαθιά αίσθηση εγγύτητας.

Σας ευχαριστούμε όλες για την συνεξέλιξη και το μοίρασμα. Μάθαμε να αναγνωρίζουμε τη δύναμη στις μικρές, καθημερινές στιγμές.

Και μπορεί την τελευταία ημέρα της εκπαίδευσης να μην ήμασταν όλοι μαζί για να μας απαθανατίσει ο φακός, αλλά οι απούσες ήσασταν μέσα στις σκέψεις μας και στην κοινή μας διαδρομή!

Εις το επανιδείν και σε όλα τα όμορφα μαζί που θα ακολουθήσουν!

Με εκτίμηση.

Μαρία Σταματάκη, MSc, ECP

Επιστημονικά Υπεύθυνη Marte Meo Hellas

#Εκπαίδευση #ΜικρέςΣτιγμές