16/09/2015
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ
ΜΕ ΤΙ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ :
Στο εργαστήρι αυτό θα ασχοληθούμε με το δράμα-δραματοποίηση για παιδιά ή όπως το αποκαλούν ευρέως με το «Δράμα στην εκπαίδευση».
Η δραματοποίηση με απλά λόγια, θα λέγαμε ότι είναι η ποίηση δράσης.
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ
Στο δράμα χρησιμοποιούμε στοιχεία του θεάτρου, προκειμένου να δημιουργήσουμε έναν φανταστικό κόσμο, χώρο και χρόνο. Αυτός ο φανταστικός κόσμος περιλαμβάνει όψεις του πραγματικού κόσμου. Τα παιδιά υποδύονται ρόλους και αντιδρούν.
Το δράμα κινείται σε ένα συνεχές στην αφετηρία του οποίου βρίσκεται το παιχνίδι και στο τέρμα η θεατρική τέχνη
ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΡΑΜΑΤΟΣ & ΘΕΑΤΡΟΥ
Το δράμα χρησιμοποιεί τα βασικά στοιχεία θεάτρου, αλλά διαφοροποιείται ωστόσο από το παραδοσιακό θέατρο στα εξής κυρίως :
Δεν υπάρχει εξωτερικό κοινό, δεν βασίζεται απαραίτητα σε γραπτό κείμενο, τα παιδιά λειτουργούν άλλοτε ως ηθοποιοί, αναλαμβάνοντας ρόλους και άλλοτε ως θεατές.
ΔΟΜΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ-ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1. ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ-ΓΝΩΡΙΜΙΑ
Κύριο μέλημα σ’ αυτή τη φάση είναι η γνωριμία των παιδιών μεταξύ τους, η εξοικείωση τους με το χώρο και με τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω κατάλληλων ασκήσεων και παιχνιδιών, υποδηλώνοντας από την αρχή το βιωματικό χαρακτήρα του εργαστηρίου.
2. ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ
Μέσω των ασκήσεων κινητοποιούμε το σώμα, το συναίσθημα και το νου. Είναι με τη μορφή παιχνιδιού, επομένως τα παιδιά ανοίγονται, λειτουργούν αυθόρμητα, αλληλοεπιδρούν, εμπλέκονται, αναπτύσσουν την φαντασία και τη δημιουργικότητα τους. Μπαίνουν σε δράση και έτσι παίρνουν την ευθύνη να λειτουργήσουν αυτόνομα και να εμπλακούν.
Σκοπός είναι να ζωντανέψουμε και να συν-κινήσουμε το σώμα, το οποίο μιλάει πριν και πιο άμεσα από το λόγο, που ενέχει και μια νοητική διεργασία.
Το σώμα αντιλαμβάνεται, νιώθει, αντιδρά, κουβαλάει τις μνήμες του παρελθόντος και θυμάται.
3. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ - ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ
Όλες οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες, στις οποίες συνεισφέρουν όλοι και ο καθένας οικοδομεί πάνω στη σκέψη του αλλού. Τα παιδιά συνεργάζονται , συνερευνούν και συνδημιουργούν.
Ερέθισμα για έναν σχεδιασμό μπορεί να είναι μια ιστορία, ένα παραμύθι, ένας πίνακας ζωγραφικής, ένα ποίημα, ένα μουσικό κομμάτι, μια φωτογραφία, μια ταινία, μια είδηση, ένα αντικείμενο, μια παλιά παροιμία…
Σε κάθε μάθημα διερευνούμε ένα θέμα και εστιάζουμε σε μια συγκεκριμένη πλευρά του. Για παράδειγμα , αν το θέμα μας είναι ο ρατσισμός, μπορούμε να εστιάσουμε στη διαφορετικότητα λόγω φύλου, εθνικότητας, θρησκεύματος, αναπηρίας κτλ. Για να εστιάσουμε καλύτερα θέτουμε ένα ερώτημα π.χ ποια είναι η στάση μου απέναντι σε άτομα με διαφορετική θρησκεία; Η ερώτηση θα αποτελέσει άξονα πάνω στον οποίο θα σχεδιασθεί το δράμα.
4. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΣ
Πολύ σημαντικό κομμάτι των σχεδιασμών-ασκήσεων είναι η συζήτηση μετά από το βίωμα. Εδώ τα παιδιά καλούνται να πάρουν απόσταση από όσα βίωσαν. Αυτός ο χρόνος θα δώσει την ευκαιρία στα παιδιά να μοιραστούν αυτό που έζησαν και να προχωρήσουν περισσότερο στα προσωπικά θέματα που έχουν αναδυθεί.
Όπως π.χ πώς ήταν η εμπειρία τους, πώς αισθάνονται, αν παρατήρησαν κάτι στον εαυτό τους, τι ανακάλυψαν. Για να φτάσουμε στη γνώση δεν αρκεί το βίωμα. Χρειάζεται να επεξεργαστούμε νοητικά και να συνειδητοποιήσουμε όσα βιώσαμε.
5. ΣΧΕΣΗ ΔΑΣΚΑΛΟΥ-ΜΑΘΗΤΗ
Σκοπός είναι να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου δάσκαλος και μαθητής θα είναι συνεργάτες, σε αντίθεση με την τρέχουσα πρακτική όπου ο δάσκαλος αναζητάει τη σωστή απάντηση. Ζητούμενο είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος, όπου τα παιδιά μπορούν να τολμήσουν, να δοκιμάσουν, να εκφραστούν χωρίς να αισθάνονται ότι κάποιος τα κρίνει, τα βαθμολογεί και τους ζητάει ένα αποτέλεσμα.
6. ΣΩΜΑ- ΑΝΑΠΝΟΗ - ΦΩΝΗ -ΛΟΓΟΣ
Το φωνήεν σώμα ή αλλιώς θα λέγαμε η μουσικότητα του σώματος.
Θα ασχοληθούμε τόσο με το σώμα όσο και με την φωνή και την αναπνοή, καθώς αυτά τα τρία είναι αλληλένδετα και συγκοινωνούντα δοχεία. Μέσα από ασκήσεις και στη συνέχεια μέσα από τα παιχνίδι θα επικεντρωθούμε στο σώμα που μέσω της σωστής αναπνοής παράγει ήχο. Αυτός ο ήχος μπορεί να γίνει στη συνέχεια λόγος προφορικός, τραγούδι, κραυγή ακόμη και σιωπή.
ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ:
Η σχέση μου με το θέατρο και η σχέση μου με τα παιδιά με οδήγησε στη σκέψη για αυτό το εργαστήριο. Συνάμα ήταν και η δική μου ανάγκη να ανακαλύψω από την αρχή τα πράγματα, να ξαναδώ με την βοήθεια των παιδιών αυτό που με περιβάλλει, να καταρρίψω δεδομένες αλήθειες και να συνδεθώ ξανά με το παιχνίδι που το θεωρώ ίσως την ουσιαστικότερη και αποτελεσματικότερη πηγή μάθησης.
Παπαγεωργίου Κατερίνα
(ηθοποιός-υπεύθυνη εργαστηρίου, ειδικευμένη στη θεατρική αγωγή)
Τηλ. επικοινωνίας: 6947 701801, email:[email protected]
