Sezi Toprakci

Sevgili günlük,

Hanidir seninle konuşmamış, yaşadıklarımı ve hissettiklerimi seninle paylaşmamışım. Belki de bundandır sol yanımdaki ağrılar. İzler, dinler anlar olmuşum; sürer, düşer, kalkar ve yine sürmeye devam eder olmuşum da yazar olmamışım. Düşüncelerimi ve duygularımı yazar, ifade eder olmamışım. Bu manzaraya bakarken anladım bunu. Bu fotoğrafta Gözümün gördüğünü, kulağımın duyduğunu ve kalbimin hissettiklerini anlatabilirim. Bir derinlik var. Derine daldıkça puslu, uzaklaştıkça dumanlı bir dağ var sonunda. Göl yansımaları anlatıyor sessizce, içinde ve üstünde yaşayan bir sürü canı fısıldıyor belki de. Renklerin hissiyatı çok, çok... nasıl tarif etsem bilemiyorum... kelimelerim kayıp gibi. Bu gölün altında kalan köy gibi kelimelerim. Yaşamışlar, oradalar ama şimdi sular altına gömülmüşler gibi. Neyse, renklerde kalmıştım. Griden yeşile renk geçişleri var. Yeşilin bir çok rengi var. Yaklaştıkça renkler canlanıyor, yeşil daha yeşil oluyor. Bütün detayları, farklı tonları görebiliyorum. Suda boğulmamak için direnen teknenin pruvasındaki kırmızı renk kendini belli ediyor. Aslında kırmızı değil, açık kiremit rengi gibi. Bu renge sadece kırmızı demek rengin güzelliğine ayıp etmek bence. Binlerce renkten bir tanesi. eminimki hiçbir kırmızıya benzemiyordur. Hiçbir kırmızı da ona benzemiyordur. İçi biraz bulanmış göl suyunun yansımasıyla hafif bir tezatlık oluşturan bu renk sadece burada, bu anda var. Az sonra değişen bulutlar ve güneş ışınları ve dalgalar nedeniyle burada olmayacak. Her anın, her var olanın biricikliğini hatırlatıyor bana. İşte Bu noktada "qualia" kavramına varıyorum. Herşeyin algılayan tarafından öznelliği. Neyse konum felsefe değildi bugün. Konum bir göl kenarıydı, renkler ve duygulardı. Tevriye yaptım.

Yapamadıklarım var. Bu manzaranın resmini çizmek ya da gözümün gördüğü gibi resmedebilmek gibi. Bu manzaradaki tüm renkleri, ışığı, gölgeyi, derinliği, detayları görüyor ama elime bunu çizdiremiyorum. Gördüklerimin resmini yapamıyorum. Sevgili günlük, bu manzarayı izlerken ve zihnimde yarattığı görseli bir tuval üstüne aktaramayacağımı düşünürken duygularını ifade edemeyen insanları anladım. Görüyorum ama resmedemiyorum. Bu günlük bu kadar...

Sevgili günlük,

Son 3 senedir, her Türkiye'nin doğusuna doğru yola çıktığımda yolun bana getirdiklerini kabul ederek doğuya gitmek dışında bir çok maceralar yaşamıştım. Bu sefer kısmen bazı yollardan geçmiş olsam da yine doğuyu henüz gezemedim. Yaşam çok değişik. Hislerimi takip ettiğimde beni en doğru yere getirdiğini fark ettim. Gürcistan'dan Ardahan'a dönerken Tiflis'e yarım saat mesafede küçük bir kasabanın marketinde kahve almak için durmuştum. Kahvemi içerken ve kasabanın köpeklerini severken bir tabela gözüme çarpmıştı. "Orbeti Green Space" acaba burası nedir diye merak ettim ve rotamdan ayrıldım. Tabela, ana yoldan çık, diyordu. Toprak yolda ilerlerken ve tam vazgeçmişken "beni takip et" diyerek havlayan köpeğin peşinden gittim. Günleri saymıyorum, belki 2 hafta olmuştur... hala burada, evimdeyim, Orbeti'deyim. Çok güzel insanlara denk geldim, çok iyi anlara denk geldim. Bu nasıl bir çekimdir hala bilmiyorum. İyiyim, olmam gereken yerdeyim... Teşekkür ediyorum 🙏💜🏍💨 Evrene 🌞🥦🍷

Bakışımız ileride, gülüşlerimiz yüzümüzde oldukça süreriz bu hayatı. Bu coğrafyada kadın olarak doğmanın güzellikleri yanında zorlukları da var. Yaşama, insanlara cinsiyetlerini ayırarak bakmıyorum. Fakat maruz kaldığımız ayırımcılık beni buna itiyor. "Ben sadece bir insanım" demek isterken negatif düşüncelerle, duygularla kadın olduğum yüzüme çarpılıyor sürekli. Oysa herşey mümkün, herşeyi yapabiliriz. Ataerkilliğin fazlasıyla hissettirildiği bu coğrafyada biz kadınlar herşeyi başarabiliriz. Her gün bir önceki günden daha iyi oluruz. Duygularımızı dolu dolu yaşarız. Güleriz, ağlarız, severiz, üzülürüz, düşeriz ama yeniden ayağa kalkar sürmeye devam ederiz.

Herşeye rağmen yaşamını süren kadınlara selam olsun 🙋🏻‍♀️

, .mum

Pist sürüşü deneyimi için teşekkür ederim 🙏🙏
Yollarımız açık olsun ✌️💃🏻💜🧚🏽‍♀️🏍💨

Güvenli ve İleri Motosiklet Sürüş temellerini atacağımız kişisel gelişim atölyesinde; benden, denge, doğru oturuş pozisyonu, hakimiyet konuları hakkında interaktif bir çalışma yaparak motosiklet ile bir olmayı deneyimleyeceğiz.

Motosikletin tehlikeli olduğu önyargısını yıkarak "kendini bil" felsefesi ile güçlü ve zayıf yönlerimize odaklanıp eğlenceli bir şekilde kendimizi nasıl geliştirebileceğimizi öğreneceğiz.

Atölyeye katılım sınırlıdır, rezeevasyon için mesaj atınız.
🏍