23/08/2026
ბოლო დღეები განსაკუთრებული ემოციებით დატვირთული აღმოჩნდა. სკოლას რამდენიმე თაობა სტუმრობდა 24, 30, 48 , 50 წლის წინ კურსდამთავრებულები...როდესაც სკოლაში ამდენი წლის წინანდელი კურსდამთავრებულები თითქმის ერთდროულად ბრუნდებიან, ეს ნიშნავს, რომ სკოლამ შეძლო შეექმნა არა დროებითი სასწავლო სივრცე, არამედ საერთო ფესვები და სულიერი თავშესაფარი. ნახევარი საუკუნის შემდეგაც ადამიანი რომ ბავშვობის კედლებში ეძებს სითბოს, ეს მიუთითებს იმაზე, რომ იქ მიღებული გამოცდილება მისთვის ფუნდამენტური და წარუშლელი დარჩა.
50 და 30 წლის წინანდელი თაობების ცხოვრებაში უამრავი ეპოქალური ცვლილება, სირთულე და გარდატეხა მოხდა. ამხელა დროითი დისტანციის მიუხედავად, პირველ ადგილზე მაინც სასკოლო მეგობრობა, პედაგოგების მადლიერება და გაკვეთილებზე გატარებული წლები წამოვიდა. დრომ ყველაფერი გაცხრილა და მხოლოდ ნამდვილი, გულწრფელი ემოცია დატოვა.
პედაგოგებისა და სკოლის ხელმძღვანელობისთვის ამაზე დიდი აღიარება არ არსებობს. ეს სტუმრობები ადასტურებს, რომ:
სკოლაში ყოველთვის იდო დიდი ადამიანური სითბო და ურთიერთპატივისცემა, რაც ბავშვებს მთელი ცხოვრება გაჰყვათ.
ეს კედლები მათთვის ასოცირდება უსაფრთხოებასთან, პირველ წარმატებებთან და ბავშვობის სილაღესთან.
სკოლის ტრადიცია და ისტორია ცოცხალია — ის არ დარჩენილა მხოლოდ საარქივო ჟურნალებში, არამედ ადამიანების გულებში ცოცხლობს
ეს შეხვედრები უმნიშვნელოვანესი გზავნილია დღევანდელი მოსწავლეებისთვისაც. ისინი ხედავენ, რომ წლები გავა და მათი დღევანდელი მერხი, მეგობრობა და მასწავლებელთან გატარებული ყოველი წუთი ათწლეულების შემდეგ ყველაზე ძვირფას განძად იქცევა.
ეს არის ნამდვილი „სკოლა-ოჯახის“ ფენომენი — ადგილი, სადაც ადამიანებს დაბრუნება უხარიათ, რადგან იციან, რომ იქ მათი ბავშვობა და საუკეთესო მოგონებები ელოდებათ.
მრავალი ასეთი ბედნიერი დღე ჩემს სკოლას, და არამარტო ჩემს!...
