Victims of German Nazi Camps - VOGNC

🇬🇧Calendar of Remembrance
Zamość Region Expulsions (1942–1943)

On the photos: Polish children and families from the Zamość region during the forced expulsions carried out in 1942–1943.

The Zamość region became part of a broader colonization policy connected to the concept of “Lebensraum” — a plan to create settlement space for Germans in occupied territories. Entire villages were cleared. Families were forced to leave their homes, and their farms were taken over for new settlers.

Children were separated from their parents. Some were selected for forced Germanization and given new names and identities. Many never returned to their families.
Those who were not chosen for Germanization, as well as many adults, were sent to transit camps, labor camps, and concentration camps. Thousands of families were permanently torn apart.

This film includes historical references and testimony inspired by materials and educational publications of the Instytut Pileckiego, including the series “Świadkowie Epoki” (Witnesses of the Era), where full testimonies can be listened to in their entirety.

https://youtube.com/?si=S0qUOavZ6LqKrKVP

Part of the materials and historical information is also based on the educational activities and archives of the Instytut Pamięci Narodowej where English-language resources are also available.

The post also connects with the daily remembrance initiatives of the Auschwitz Memorial / Muzeum Auschwitz whose biographical publications preserve the memory of individual victims.

Created for educational and commemorative purposes

We remember the families of Zamość.
We remember the children.

🇵🇱Kalendarz Pamięci

Ofiary niemieckich nazistowskich obozów – Wysiedlenia Zamojszczyzny (1942–1943)

Na zdjęciach: polskie dzieci i rodziny z Zamojszczyzny podczas wysiedleń przeprowadzonych w latach 1942–1943.

Zamojszczyzna została objęta polityką kolonizacyjną związaną z koncepcją „Lebensraum” — planem stworzenia przestrzeni osadniczej dla Niemców na terenach okupowanych. Całe wsie opróżniano. Rodziny zmuszano do opuszczenia domów, a ich gospodarstwa przejmowano dla nowych osadników.

Dzieci oddzielano od rodziców. Część kierowano do przymusowej germanizacji i nadawano im nowe tożsamości. Wiele z nich nigdy nie wróciło do swoich rodzin.

Ci, którzy nie zostali wytypowani do germanizacji, a także wielu dorosłych, trafiali do obozów przejściowych, pracy oraz koncentracyjnych. Tysiące rodzin zostało bezpowrotnie rozdzielonych.

Film zawiera odniesienia historyczne oraz świadectwa inspirowane materiałami i publikacjami edukacyjnymi Instytutu Pileckiego, w tym serią „Świadkowie Epoki”, gdzie dostępne są pełne nagrania świadectw do wysłuchania w całości.

Część materiałów i informacji czerpiemy również z działań Instytutu Pamięci Narodowej, gdzie dostępne są także wersje anglojęzyczne opracowań.

Post nawiązuje również do codziennych działań upamiętniających prowadzonych przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau.

Materiał ma charakter edukacyjny i upamiętniający.
Pamiętamy.

💔

🇬🇧Calendar of Remembrance
Irena Sendler – Righteous Among the Nations

On 15-Feb-1910, Irena Sendler was born in Warsaw, Poland. During World War II, she worked with Żegota, bravely rescuing over 2,500 Jewish children from N**i persecution.

She recorded their real and hidden names on encrypted strips of paper, often hiding them in convents or private homes, so the children could one day be reunited with their families.

Despite saving so many lives, she often said, “I could have done more,” reflecting her lifelong humility and dedication. 🌸🕊️

🇵🇱 Kalendarz Pamięci
Irena Sendler - Sparwiedliwa Wśród Narodów Świata

Irena Sendler, urodzona 15 lutego 1910 w Warszawie, podczas II wojny światowej współpracowała z Żegotą, odważnie ratując ponad 2 500 dzieci żydowskich przed prześladowaniem przez nazistów.

Ich prawdziwe i ukryte imiona zapisywała na zaszyfrowanych paseczkach papieru, często ukrywając je w klasztorach lub prywatnych domach, tak aby dzieci mogły w przyszłości zostać połączone z rodzinami.

Pomimo uratowania tylu istnień, często powtarzała: „Mogłam zrobić więcej”, co pokazuje jej pokorę i całe życie poświęcone pomaganiu innym. 🌸🕊️

🇬🇧Calendar of Remembrance

13 February 1945 – Liberation of the Gross-Rosen main camp

Within the system of German N**i camps, there was a place prisoners called the “Stone Hell.”
Around 13 February 1945, the Gross-Rosen main camp was liberated.
It had been one of the harshest labour camps in the German N**i camp system.
The granite quarry defined daily life.
Heavy stone blocks. Dust in the lungs. Exhaustion beyond limits.
The name Gross-Rosen came from the nearby village and literally meant “Great Roses.”
But for prisoners, it was remembered not for roses — but for stone.
Behind every transport number was a human being.
Behind every stone — a life.

Sources: Gross-Rosen Museum in Rogoźnica; United States Holocaust Memorial Museum (educational use, public-domain materials).

**iCamps

🇵🇱Kalendarz Pamięci

13 lutego 1945 – Wyswobodzenie głównego obozu Gross-Rosen

W systemie niemieckich nazistowskich obozów istniało miejsce, które więźniowie nazywali „kamiennym piekłem”.
Około 13 lutego 1945 roku wyswobodzono główny obóz Gross-Rosen.
Z czasem stał się on jednym z najcięższych obozów pracy w systemie niemieckich nazistowskich obozów.
O codzienności decydował kamieniołom granitu.
Ciężkie bloki kamienia. Pył w płucach. Wycieńczenie ponad ludzkie siły.
Nazwa Gross-Rosen pochodziła od pobliskiej miejscowości i oznaczała „Wielkie Róże”.
Dla więźniów nie miała jednak nic wspólnego z pięknem.
Za każdym numerem transportu stał człowiek.
Za każdym kamieniem — czyjeś życie.

Źródła: Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy; United States Holocaust Memorial Museum (materiały w domenie publicznej, wykorzystanie edukacyjne).

🇬🇧 Calendar of Remembrance
8 February 1940

Establishment of the Łódź Ghetto (Litzmannstadt Ghetto)
​On this day, the German authorities issued the official decree to establish a closed Jewish district in Łódź. It became the second-largest ghetto in occupied Poland, isolating over 160,000 people from the world. Behind barbed wire and wooden bridges, prisoners were forced into slave labor in "resorts," producing goods for the German army.

​The ghetto was a direct path to the death camps:
​More than 70,000 people were sent to their deaths at the Chelmno (Kulmhof) extermination center, mostly in 1942.
​Approximately 65,000–67,000 people were deported to Auschwitz-Birkenau during the final liquidation in August 1944.

Only a few thousand survived this hell.
We remember the victims.

​🇵🇱 Kalendarz Pamięci
8 lutego 1940

Utworzenie getta w Łodzi (Litzmannstadt Ghetto)
​Tese dnia władze niemieckie wydały oficjalne zarządzenie o utworzeniu zamkniętej dzielnicy żydowskiej w Łodzi. Stało się ono drugim co do wielkości gettem w okupowanej Polsce, izolując od świata ponad 160 000 osób. Za drutem kolczastym i drewnianymi kładkami więźniowie byli zmuszani do niewolniczej pracy w „resortach”, produkując towary na potrzeby niemieckiej armii.

​Getto było bezpośrednią drogą do obozów śmierci:
​Ponad 70 000 osób zostało wysłanych na śmierć do ośrodka zagłady w Chełmnie nad Nerem (Kulmhof), głównie w 1942 roku.
​Około 65 000–67 000 osób wywieziono do Auschwitz-Birkenau podczas ostatecznej likwidacji w sierpniu 1944 roku.

Z tego piekła ocalało zaledwie kilka tysięcy osób. Pamiętamy o ofiarach.

​