Rinus van Offeren

Beste pieker- en stressreductie advies van 2026 ❤️

De afgelopen jaren kwam ik tot deze belangrijke ontdekking:

"De meeste groei komt vaak vermomd als een vloek."

Als ik achteraf terugkijk, realiseer ik me dat veel van de meest waardevolle momenten in mijn leven, ook het meest pijnlijk waren.

De momenten dat ik "faalde", zorgde vaak voor exponentiële groei.

Dit heeft mijn mindset veranderd.

Waar ik lang heb gevochten tegen het leven, accepteer ik "moeilijk" nu met overgave.

Niet omdat ik zwak ben,
maar omdat ik weet dat ik mijn eigen lijden vergroot door te vechten.

Wanneer tegenslag komt, dan zie ik dat niet meer als goed of slecht. Ik zie het als een ervaring waar ik van kan leren.

De Stoïcijnse filosofie heeft hier een interessante uitspraak over:

Amor Fati.

Amor Fati betekent: Een diepe liefde voelen voor je lot.

Het Stoïcijnse perspectief is, dat als tegenslag komt, je er net zoveel van houdt als een overwinning.

Je accepteert zowel het goede als het slechte, op dezelfde manier.

Je geniet van de tijden waarin het goed gaat.
Waarin je je vredig voelt.

Je geniet van je succes.
Van je overwinningen.

Maar als tegenslag komt,
wanneer problemen de kop op steken,
wanneer er iets op je pad komt wat gezien kan worden als "slecht",
dan behandel je dat hetzelfde als het goede.

Ik heb die diepe overtuiging inmiddels ook.

Ik weet dat er een reden is waarom dingen gebeuren.

Ze zijn er om me iets te laten zien.
Om me iets te leren.

De buitenwereld laat me continu zien waar ik nog niet vrij bent.

Problemen.
Tegenslag.

Het zijn ervaringen die me laten zien wat ik van mezelf nog los mag laten om dichterbij mijn kern te komen.

Om echte vrijheid in mezelf te kunnen ervaren.

Ik zie problemen dus niet meer als goed of slecht.

Want ik weet...

Aan de andere kant van die "problemen" wacht de persoon die ik bedoeld ben om te zijn, en die versie van mezelf wil ik maar al te graag ontmoeten.

Hoe denk jij hierover?

Geloof jij in Amor Fati?

De wereld is een mooie plek met veel zieke s**t 🤯🤮

Ik weet het.

En hoewel ik niet alle zieke shizzle kan veranderen, wil ik mijn steentje bijdragen om het beter te maken.

Heel eerlijk, ik ben geen heilig boontje.

Ik heb vroeger ook op manieren over vrouwen gepraat waar ik nu niet meer achter sta.

Ik heb me er ook schuldig aan gemaakt.

Maar ik doe het niet langer.

Wij hebben als mannen een belangrijke taak.

Een pact onder mannen die we samen moeten uitvoeren.

Vrouwen beschermen tegen ongepast gedrag.

Onze kinderen goed opvoeden en daar een voorbeeld voor zijn.

Wij hebben daar zelf de verantwoordelijkheid in te nemen. Want alleen dan gaat het écht veranderen.

Wij moeten elkaar als mannen onderling gaan aanspreken op dingen die niet kloppen. Als iemand over een grens gaat.

Vrouwen sexualiseren is niet ok, op geen enkele manier.

Ook niet binnen je eigen vriendengroep.

Dus laten we samen verantwoordelijkheid pakken.

Voor de vrouwen in deze wereld.

Voor alle dochters.

En laten we het goede voorbeeld zijn voor onze zonen.

Aho.

Het grote geheim is dat je alles positief bij elkaar kan denken.

Althans, dat is vaak de claim.

Zeker manifestatie guru's hebben er een handje van om het heel simpel te laten lijken.

Maar het ligt in mijn ogen iets genuanceerder.

Jouw zenuwstelsel heeft namelijk ook grote invloed.

En als die in de "alarmstand" staat, dan kan je positief denken wat je wil, maar in veel gevallen is het dan toch lastig om datgene wat je positief hebt bedacht daadwerkelijk uit te voeren.

In deze video leg ik uit waarom "alles is mindset" niet zomaar altijd werkt, en waarom positief denken niet altijd de manifestatiekracht geeft die je graag wil.

De oplossing is niet altijd makkelijk.

Het is belangrijk dat je jezelf vooral veilig voelt in jezelf, en daar is soms meer voor nodig dan op de bank zitten en positief denken.

Herken je dit bij jezelf? Laat het weten in de comments 👇🏽

Wat zou je anders doen als je nog 365 dagen te leven had?

Ik weet het... cliché vraag.

Maar in deze video wellicht stof tot nadenken.

Een reminder.

Om (weer) eens wat dieper na te denken over de heiligheid van deze menselijke reis.

Wat we hier mogen ervaren is ontzettend bijzonder.

Dus wat doe je met je tijd?

Je denkt misschien dat je 60, 70 of 80 jaar wordt, maar er is 0 garantie.

Je bent terminaal.

Elke dag tikt kostbare tijd weg die nooit meer terug komt.

Voor je het weet ben je dood ☠️

Wat blijft er over als je daar écht diep op in voelt?

Wat doet er echt toe voor jou?

En waar verlies je nu kostbare energie aan mensen, werk, zorgen, etc, die je ook anders zou kunnen gebruiken?

Laat me in de comments weten wat je denkt ❤️

PS. Ik ben even wat minder online. Voel dat ik even wil reflecteren. Maar ik blijf uiteraard posten wanneer de behoefte er is om te delen 🙏💫🫶

Dit is de kans die the Manosphere documentaire heeft laten liggen in mijn ogen 🤔

Er is veel te doen over de documentaire.

Wat vooral belicht wordt is de toxische masculiniteit die er onder mannen heerst.

Toch ben ik het niet helemaal eens met alles wat er in de docu geschetst wordt.

Bekijk de video.

Laat me in de comments gerust weten wat jij ervan vindt 🙏

PS. Gisteren zijn we weer aan de slag gegaan met een groep dappere mannen.

De start van het 6 maanden persoonlijk leiderschapstraject: the Wise Warriors Journey.

Het was een mooie waardevolle dag met veel verbinding.

Allemaal mannen die moedig genoeg zijn om met zichzelf aan de slag te gaan om terug te komen bij hun kern.

Die voelen dat ze in lijn willen leven met wie ze in hun kern zijn.

Ben je een man in de tweede helft van je leven, en vraag je jezelf soms of dit het is?

Mis je rust, plezier en misschien wel zingeving?

Stuur me dan een dm en ik ga graag met je in gesprek.

De stem in je hoofd kan je grootste vijand zijn, of je beste vriend.

Welke kies jij?

Afgelopen 48 uur ging ik met de mannen van de Wise Warriors Journey een mooie laatste uitdaging aan.

Offline.
De natuur in.
2 zweethutten (2 x 1,5 uur)
Een solo quest van 24 uur alleen in het bos.

Geen eten, geen drinken. Alleen een m***e, slaapzak, tarp en wat warme kleren.

Jij en je gedachten.

6 maanden geleden, toen ze begonnen aan het traject, zagen de meeste mannen dit als de grootste uitdaging van het traject.

Op dat moment waren ze allemaal onrustig.

Boosheid.
Verdriet.
Frustratie.
Onzekerheid.
Angst.
Verloren gevoel.

Er speelde van alles in de groep.

Ze keken er toen niet echt naar uit om 24 uur met zichzelf in een bos te zitten.

Bang voor de stem in hun hoofd.
Het alleen zijn.

Zondag en maandag was het dan zover.

De omstandigheden vooraf waren niet top. Er stond kou, wind, regen, hagel en bliksem op het menu.

Toch waren alle mannen vrij relax.

Het verschil?

Innerlijke rust.

Waar ze 6 maanden geleden elke dag in gevecht waren met zichzelf, waren ze nu kalm.

De stem in hun hoofd is niet meer hun vijand, maar een stem. Een stem die er elke dag is en die ze observeren en gebruiken wanneer het hun uitkomt.

Ze snappen wie ze zijn en waar ze voor staan. Daarnaast begrijpen ze zichzelf en dit leven een stuk beter.

Ze voelen dat wat het leven ze geeft precies de bedoeling is, en kunnen daarin vertrouwen.

Ik ben heel trots op die gasten.

Ze hebben de quest allemaal bijna met 2 vingers in de neus voltooid, ondanks dat het een pittige uitdaging was.

Niemand had moeite om alleen daar in het bos te zijn, met kloteweer en verder niks.

Sterker nog, iedereen heeft ervan genoten en was dankbaar dat ze dit mochten ervaren.

Dit is hoe het is als je jezelf weer écht ontmoet.

Wanneer je rust voelt in je systeem, kan vertrouwen op jezelf en het leven, en daar eigenaarschap over neemt.

Ben je zoekende als man in de tweede helft van je leven?

Wil je van onrust naar rust en vertrouwen?

Er zijn nog 2 plekjes voor de volgende ronde van the Wise Warriors Journey.

Start 13 april.

Wil je meer weten?

DM me het woord "VUUR" en ik stuur je alle info.

Mannen, wij hebben samen iets belangrijks te doen.

Namelijk de ban doorbreken die ontstaan is onder mannen.

De ban dat het "gevaarlijk" is om jezelf kwetsbaar op te stellen en te delen wat er in je speelt.

Wij lopen allemaal met dezelfde dingen rond, en we kroppen ze allemaal op.

Dat komt door aangeleerde patronen.

Diepe overtuigingen dat het niet veilig is om het achterste van je tong te laten zien, je emoties te tonen, en te bespreken waar je 's nachts van wakker ligt.

Het probleem is, het is ook niet echt veilig.

Binnen mannenkringen heerst angst om te delen (vriendengroepen, de voetbalkantine, je buurman, zelfs je beste vriend 1:1). Weinig mannen durven hun problemen en gevoelens met elkaar te bespreken.

Terecht... want als je niet oplet word je ook afgefikt. Er is vaak geen begrip of er wordt lacherig over gedaan.

Maar eigenlijk is het triest.

Triest dat we zo met elkaar omgaan, en dat we als mannen onze ellende allemaal opkroppen in plaats van delen.

Er zijn zoveel mannen die zich mentaal (en daardoor fysiek) niet goed voelen, maar die dat niet durven te delen omdat ze bang zijn voor de reactie van de buitenwereld.

Dus laten we elkaar steunen.

Wij mannen kunnen elkaar zoveel geven. We kunnen zoveel steun bij elkaar vinden, als we elkaar de veiligheid bieden om te delen.

Want zeg eens eerlijk...

Wanneer heb je aan je beste vriend gevraagd hoe het écht met hem gaat? En daar oordeelloos naar geluisterd?

Laten we elkaar dat luisterend oor bieden, aandachtig naar elkaar luisteren, elkaar zien met alles erop en eraan, en diepgang in onze relaties standaard maken.

Want zelfs de meest stoere kerels hebben soms een luisterend oor en een schouder nodig. Ook al geven ze dat liever niet toe.

Laten we dit onderwerp uit de schaduw halen en als mannen onderling eens echte diepe gesprekken met elkaar gaan voeren.

Dan kunnen we daarna weer over bier, voetbal en autoracen praten 😉

Wat betekent het om als man terug te komen bij je authentieke kern? Wat is je kern eigenlijk?

Wat je jezelf eigenlijk afvraagt is: wie ben ik écht in dit leven?

Vaak komt deze vraag uit een gevoel van "is dit het nou?"

Je werkt je hele leven al hard om de boel op orde te krijgen, toch voel je leegte.

Of je voelt dat je bepaalde remmend gedrag en patronen hebt ontwikkeld die continu terugkomen, en je geen grip op lijkt te krijgen.

Vaak doe je ook dingen waarvan je je afvraagt: "waarom doe ik dit nog?", zoals keihard zuipen met je maten, terwijl je er eigenlijk geen zin meer in hebt (en geen zin meer hebt in de katers 🤯).

Heel veel mannen van 40+ lopen met deze vragen rond. Het antwoord op deze vragen vind je in je kern (dus niet in je hoofd 😉).

Maar wat is je kern, en hoe kom je daar?

Je kern is eigenlijk wie jij bent als je leeft vanuit jouw diepste waarheid en kernwaarden. Als je compleet jezelf bent, zonder angst wat de buitenwereld van je denkt of vindt.

In je kern ben je 100% authentiek jezelf, zonder maskers.

Wil je weten hoe je daar komt? Ik heb een video voor je gemaakt waarin ik je exact uitleg hoe je dat doet (video duurt 10 minuten).

Laat het woord KERN achter in de comments, en ik stuur je de video. Of stuur me een dm met het woord KERN.