07/06/2015
*** پذیرش در دورههای تخصص
تحصیل در دورههای تخصص پزشکی در آلمان با روال معمول در ایران تفاوت دارد. ورود به این دوره نه از طریق کنکور، بلکه با موافقت استاد راهنما که در این مورد خود یک پزشک متخصص است، صورت میپذیرد. این دوره در کلینیک و تحت نظارت پزشک متخصص برگزار میشود. در ضمن تفاوت دیگری که وجود دارد، این است که بعضی از رشته هایی که در ایران به عنوان فوق تخصص محسوب میشوند، در آلمان تخصص به حساب میآیند. برای نمونه، بعضی از فوق تخصص های داخلی را میتوان نام برد.
در ایران شما اگر بخواهید کلیه بخوانید و فوق تخصص کلیه بگیرید، نمیتوانید از ابتدا با کلیه شروع کنید. ابتدا باید تخصص داخلی بگیرید، بعد مثلا ً فوق تخصص کلیه میگیرید. ولی در آلمان، رشته هایی مانند کلیه، ریه، گوارش و کبد ، به عنوان یک تخصص محسوب میشوند. یعنی پزشک از همان ابتدا، با تخصص خود شروع میکند. پس یک سری از رشته هایی که در ایران فوق تخصص محسوب میشوند، در آلمان و به طور کلی در سیستم کشورهای اتحادیه ی اروپا، به عنوان دوره های تخصصی محسوب میشوند.
طبق قوانین آلمان، قوانین مربوط به پزشکانی که تبعه ی اتحادیه ی اروپا نیستند و فارغ التحصیل پزشکی عمومی از خارج از اتحادیه ی اروپا هستند، با قوانینی که شامل حال پزشکان آلمانی و پزشکان تبعه ی کشورهای اتحادیه ی اروپا میشود، متفاوت است. برای پزشکان ایرانی که میخواهند در آلمان ادامه ی تحصیل بدهند، دو گزینه وجود دارد؛
1- ادامه ی تحصیل در مقاطع تخصص بالینی یا کلینیکال در رشته های مختلف
2- ادامه ی تحصیل در مقطع دکترا یا (PhD) در رشته های پایه ی علوم پزشکی در دانشگاههای مختلف آلمان
که هرکدام از آنها شرایط خاص خود را دارد و سیستم ورود به آن متفاوت است.
در آلمان مدرکی که فارغ التحصیلان رشته های علوم پزشکی، چه دندانپزشکی و چه خود پزشکی عمومی، در نهایت میگیرند، برخلاف ایران، مدرک دکترا نیست، بلکه مدرکی معادل فوق لیسانس یا کارشناسی ارشد است ولی بسیاری از داوطلبان تحصیل در رشته های پزشکی که از ایران فارغ التحصیل شده اند، علاقه دارند تخصصی در دانشگاه های آلمان بگیرند. مثلاً در ایران پزشک عمومی بوده اند و الان میخواهند وارد دوره ی تخصص قلب و عروق و… بشوند.
در این ارتباط چند مسئله اهمیت پیدا میکند:
نخست آنکه پزشکی که در ایران چه از دانشگاه آزاد و چه از دانشگاه سراسری فارغ التحصیل شده باشد، در هر دو صورت، میتواند برای ورود به دوره های تخصصی در آلمان اقدام کند.
اما اینکه چه شرایطی وجود دارد؛ اولاً پزشک باید آنجا مدرک کامل فارغ التحصیلی داشته باشد، اجازه ی طبابت یا اجازه ی پزشکی از وزارت بهداشت ایران داشته باشد و عضو سازمان نظام پزشکی ایران باشد. یعنی داشتن شماره، مهر و عضویت در سازمان نظام پزشکی ایران لازم است.
با توجه به اینکه دوره های تخصص پزشکی در آلمان، برخلاف رشته های علوم پایه ی پزشکی به زبان آلمانی است و نه به زبان انگلیسی، آشنایی با زبان آلمانی لازم و ضروری است. در آلمان، در مقطع دکترا و پی اچ دی علوم پزشکی، امکان تحصیل به هر دو زبان آلمانی و انگیسی وجود دارد. اما مقطع تخصص پزشکی، در کشور آلمان فقط و فقط به زبان آلمانی میتوان تحصیل کرد.
سطح زبان لازم برای ورود به دوره ی تخصص پزشکی سطح "B2" است. منتها این سطحی است که در نهایت برای گرفتن تمام مدارک لازم، ضروری است. در شروع کار، یعنی پزشک وقتی میخواهد تماس و ارتباط خود را با بیمارستان ها و کلینیک ها شروع کند و از یک بیمارستان یا کلینیک پذیرش بگیرد، لازم نیست حتما مدرک "B2" داشته باشد. میتواند با سطح زبان پایین تر آلمانی هم این کار را شروع کند.
و اما مراحلی که یک پزشک برای وارد شدن به سیستم تخصص آلمان طی می کند:
مرحله ی نخست؛ گرفتن پذیرش از یک بیمارستان یا کلینیک است. یعنی یک پزشک متخصص و پروفسوری که بر اساس قوانین آلمان، اجازه ی گرفتن دستیار یا رزیدنت را دارد، باید حاضر شود ایشان را به عنوان دستیار یا رزیدنت خود، در کلینیک، بیمارستان و یا مطب خود بپذیرد. منتها این شرط کافی نیست. یعنی یک پزشک ایرانی وقتی میخواهد وارد سیستم تخصصی شود، علاوه بر اینکه باید از کلینیک یا بیمارستان پذیرش بگیرد و این مدرک را در دست داشته باشد، باید دو مرحله ی مهم دیگر را هم طی کند.
قدم دوم گرفتن مجوز طبابت یا پزشکی از اداره ی صادرکننده در آن ایالت است که اصطلاحاً به آن "Berufserlaubnis " میگویند.
سیستم آلمان، سیستم فدرال است. ۱۶ ایالت یا "بوندسلند" وجود دارد که بعضی از قوانین در این ایالتها مشترک است و بعضی از آنها متفاوت است. یک پزشک بعد از اینکه از آن بیمارستان یا کلینیک پذیرش را گرفت، باید به اداره ی اداره ی صادرکننده ی مجوز طبابت یا پزشکی بابت اشتغال به کار پزشکی آلمان در آن ایالت مراجعه کند و اجازه ی کار طبابت یا اجازه ی کار پزشکی در آن بیمارستان و کلینیک خاص را هم بگیرد.
سیستم تخصص در آلمان، علاوه بر تحصیل، کار هم هست. یعنی تحصیل و کار در کنار هم است. پس مثل سیستم دانشجویی نیست که فقط همان پذیرش از دانشگاه یا پذیرش از بیمارستان یا کلینیک دانشگاهی و یا غیردانشگاهی کافی باشد.
قدم بعدی پس از گرفتن این دو مدرک، مراجعه به اداره ی کار آن شهری است که بیمارستان یا کلینیک در آنجا واقع شده و گرفتن اجازه ی کار، یعنی "Arbeitserlaubnis" است.
چس از آنکه پزشک ایرانی، هرسه ی این مدارک را تهیه کرد، با دردست داشتن آنها، یعنی پذیرش از بیمارستان یا کلینیک، اجازه ی کار پزشکی (Berufserlaubnis) و اجازه ی کار از اداره ی کار آن شهر (Arbeitserlaubnis)، به سفارت آلمان در ایران و یا در کشور دیگری که سکونت دارد مراجعه میکند و از آن طریق درخواست ویزا میکند.
05/06/2015
05/06/2015
20/04/2015
20/03/2015
25/01/2015
04/01/2015
27/12/2014
09/12/2014
08/12/2014
28/11/2014
27/11/2014