Sibel Cebeci-Ruhun Gökkuşağı

. Hepimiz kendi yolculuğumuzu yaşıyoruz ve zaman zaman da destek arıyoruz. Bu sayfadaki yazıların ve bilgilerin yolunuzu aydınlatmakta araç olmalarını dilerim.

Kişisel ve ruhsal gelişim yolunuzda ne gibi araçlara sahip olduğunuz ve bu araçları nasıl kullanabileceğiniz ile ilgili bilgilerin aktarıldığı bu sayfada, aynı zamanda DEĞİŞİME HAZIR OLDUĞUNUZDA, ulaşabileceğiniz bir danışmanınız da var :)

Verilen eğitimleri ve tarihleri güncel haliyle buradan takip edebilir, bireysel ya da grup çalışmaları için bana ulaşabilirsiniz. Bazen de sadece "yalnız olma

13/08/2024

https://youtu.be/D8jVUYH1Zc0?si=fYd_Ig498Ugjf9E1

12/05/2024

Annelerimle anneler günü kahvesi ❤️

01/05/2024

Photos from Sibel Cebeci-Ruhun Gökkuşağı's post

24/04/2024

❤️❤️❤️

08/03/2024

Kutlu olsun 🌈

15/12/2023

Günaydın 🌈
Eskiden bulutlara bakıp, şekillerini birşeylere benzetirdik. Sanki bize mesaj veriyorlardı 😊 Belki de öyledir.
Ben mesajimi aldim, siz neye benzettiniz?
Benimkini sonra söyleyeceğim 👊

30/09/2023

Çift Gökkuşağı 🌈🥰🧿

04/09/2023

Doğal hayat 🥰
'nda, doğayla içiçe, tatlı bir kaçamak 🌈

05/05/2023

Karanlıktan korkan küçük bir çocuk gibi saklanamazsın. Karanlığın, sana öğretilmiş korkusuyla kaskatı kesilemezsin. Nereden biliyorsun karanlığın ardından ne çıkacağını? Denemeden, yürümeden nereden biliyorsun? Attığın her adımın ışık, her adımın zerafet olduğunu unutarak, neye dayanarak?
Bırak yatağın altından çıksın canavarlar! Belki de artık birinin o canavarlarla yüzleşmesi gerekiyordur! Belki de artık birinin, korkunun korkulacak birşey olmadığını deneyimlemesi ve paylaşması gerekiyordur!

Bir çocuğu korkutan yaşadıkları değil, yaşadıklarını paylaşamamasıdır... Paylaştıklarına inanılamaması, ciddiye alınamamasıdır. Sen inan o çocuğa. Sen sahiplen. Sen ciddiye al. Diğerleri kimin umrunda? Bunlar senin deneyimin. Senin yola çıkışların. Ama korkular senin değil, edindiklerin.

Hadi, koy onları usulca yerlerine. Kalk yatağından ve bak altına. Çık ve karanlıkta yürü. Işığını yay. Aydınlığını sahiplen.

Sanat, varolmaktır. Sanat, naifçe kendinin kabulüdür, saklanma. Bir şiir ol, bir aşk, bir ışık. Ve yürü. Salın...

Bağlıyız birbirimize. Attığın adımla yürüyoruz. Hareketinle harekete geçiyoruz. Ne isen o'sun. Dene, gör, fark et. Canavarla yüzleş. Varsayımlarla olmuyor işte. O taşı kaldırmakla, diğerinin üstüne koymakla oluyor. Keki hayal etmekle değil, yapmaya çalışmakla oluyor. Hadi, kalk...

Sibel Cebeci-Eylül 2015