01/06/2026
Son zamanlarda yapay zekâ, eğitim ve tasarım üzerine çok sayıda makale okuyorum.
İlginç olan şu:
Birçoğunu okurken kendimi “Biz bunu yıllar önce konuşuyorduk.” derken buluyorum.
Belki de bazı şeyler önce sahada görülüyor, sonra akademik makalelere dönüşüyor.
10 yıl boyunca çocuklarla çalışırken şunu öğrendim:
Çocukların daha fazla teknolojiye değil,
daha fazla meraka,
daha fazla oyuna,
Daha fazla anlamlı soruya ihtiyacı var.
Bugün yapay zekâ eğitim dünyasını yeniden şekillendiriyor.
Ama beni düşündüren başka bir şey var.
Çocuklara yaratıcılığı öğretiyoruz.
Problem çözmeyi öğretiyoruz.
Teknolojiyi öğretiyoruz.
Peki, onlara dünyanın nasıl çalıştığını öğretiyor muyuz?
Çünkü yetişkin dünyasında her zaman en iyi fikirler kazanmıyor.
Görünürlük kazanıyor.
Network kazanıyor.
Sermaye kazanıyor.
Ve belki de asıl olarak değiştirmemiz gereken şey bu.
Çocuklar dünyayı bozmadılar.
Ama yakında onu yönetecekler.
Belki de onlara sadece sistemin içinde başarılı olmayı değil, sistemi yeniden tasarlamayı da öğretmeliyiz.
Sizce eğitim çocukları hayata mı hazırlıyor, yoksa sadece mevcut sisteme mi hazırlıyor?
