حکمت - خودشناسی

ذهن برای محاسبات و زندگی روزمره،
و در بازار و کسب و کار مفید است.
اما اگر فکر کنید که تمام زندگی شما همین است، در حماقت باقی خواهید ماند. و هرگز به زیباییِ احساس شادی و سرور باطنی، نیایش، عشق، و فیض الهی، که تنها از طریق قلب بر شما فرو می‌ریزد، آگاه نمی‌شوید،
زیرا خدا تنها از راه قلب وارد می‌شود.

قلب به زندگی‌تان روحی شاعرانه می‌بخشد
پاهایتان را به رقص وامی‌دارد
زندگی‌تان را آکنده از خنده و جشن و شادی و سرور می‌سازد
به شما حس شوخ‌طبعی می‌دهد
و شما را مستعد عشق ورزیدن و مشارکت می‌کند
زندگی حقیقی این است

اگر با ذهن‌تان زندگی کنید، مانند آدم آهنی یک زندگی مکانیکی خواهید داشت
شما می‌توانید از طریق ذهن‌تان چیزهای زیادی کسب کنید، و ممکن است از سطح زندگی بالاتری نیز برخوردار شوید، ولی هرگز زندگی خوبی نخواهید داشت.

زندگی امری فطری است و فقط می‌توان از طریق دل موجب رشد آن شد

عشق در سرزمین دل می‌روید و رشد می‌کند.
تمام چیزهایی که زیبا، باارزش، مهم و پرمعنا هستند از طریق قلب به دست می‌آیند

قلب درونی‌‌ترین مرکز
و ذهن فقط محیط بیرونی شماست

زندگی با ذهن حماقت است.
ولی زندگی با قلب، که از ذهن در مواقع لزوم استفاده شود، نشانه‌ی هوشمندی است
هوشمندی آن است که قلب، ارباب
و ذهن فقط خدمتگزار باشد
حماقت زمانی پیش‌ می‌آید که ذهن ارباب شود و قلب را کاملاً فراموش کند.
این بستگی به انتخاب شما دارد
به خاطر داشته باشید:
ذهن برده‌ای بسیار خوب و سودمند و اربابی خطرناک است و می‌تواند تمام زندگی‌تان را نابود سازد
به اطراف خود نگاه کنید!
ذهن، زندگی مردم را کاملاً نابود ساخته است.
مردم نمی‌توانند احساس کنند و حساسیت خود را کاملاً از دست داده‌اند. هیچ‌چیز آن‌‌ها را تکان نمی‌دهد.
خورشید طلوع می‌کند ولی هیچ احساسی در آن‌ها پیدا نمی‌شود،
زیرا با چشمانی تهی خورشید را نگاه می‌کنند‌.
آسمان پر از ستاره می‌شود، ولی آن‌ همه شگفتی و رمز و راز آن‌ها را به هیجان نمی‌آورد و از دل‌هایشان نغمه‌ای بیرون نمی‌آید.
پرندگان آواز می‌خوانند، ولی انسان خواندن را فراموش کرده‌ است.
ابرها در آسمان ظاهر می‌شوند و طاووس‌ها می‌رقصند، ولی انسان رقص را از یاد برده و عاجز و فلج شده‌ است.
درختان جوانه می‌زنند و…...
ولی انسان فقط فکر می‌کند
هرگز احساس نمی‌کند.
و بدون احساس، شکوفایی ممکن نیست.

بار دیگر به زندگی‌تان نگاه کنید.
اگر در قلبتان شعری وجود ندارد، زمان را از دست ندهید. به قلبتان کمک کنید تا شعر بیافریند.
و اگر در زندگی‌تان جایی برای ماجراهای عاشقانه وجود ندارد، مرده‌اید و هم‌اکنون در گور خود زندگی می‌کنید.
از آن خارج شوید!!!
بگذارید در زندگی‌تان ماجرایی احساسی و خیال‌انگیز وجود داشته باشد. میلیون‌ها شکوه و زیبایی در انتظار شماست.
درصدد جستجو و کشف آن برآیید.
شما به حرکت خود در اطراف معبد زندگی ادامه می‌دهید.
قلب، درِ آن معبد است.

اگر چسبیدن را رها کنی و اجازه دهی همه چیز ، خود به خود جاری شود ، رها خواهی شد ... اینگونه همه چیز را دگرگون کرده و هر جا که باشی در آرامش خواهی بود ... خودت را رها کن ! ... تا جاذبه ی عشق ؛ تو را به اصل خودت برساند ... بدین‌سان ، خود را دیدار خواهی كرد ! ... دیدار با خود ، دیدار با اوست ...

.زندگی در واقعیت خود، نامحدود و بیکران است نه به بدن محدود است نه به ذهن. به هیچ محدودیتی محدود نیست. دریاگون است. حتي دریا نیز دارای محدودیت است، اما زندگی به هیچ وجه محدود نیست. هیچ آغاز و پایانی ندارد. | اما ما هویتمان را به بدن و ذهن محدود ساخته ایم. فراموش کرده ایم که واقعیت ما این نیست. بدن فقط يك کاروانسراست.| ما در بدنهاي بسياري به سر برده ایم. خودآگاهي اي هستي که از بدني به بدن دیگر، از ذهني به ذهن دیگر، از یکي به آن دیگری منتقل مي شوي. آنروز که بداني بي شكل هستي، روز بزرگی است. روز کنار رفتن پرده ي اسرار است. بعد از آن دیگر همان آدم گذشته نخواهي بود. بعد از آن تو جزيي از خدا مي شوي و خدا جزيي از تو.

از خوردن بستنی قیفی در خیابان خجالت نکش. از اینکه بایستی و از سوژه ای که خوشت آمده عکس بگیری. از اینکه بنشینی کنار کودک فال فروش و با او درد دل کنی. از اینکه وسط جمع قربان صدقه مادرت بروی. از اینکه در کوچه با بچه ها دنبال بازی کنی. از ابراز علاقه به کسی که دوستش داری. از عصبانی شدن. از بلند خندیدن. از گریه کردن های بی دلیل. از کنار گذاشتن آدمهایی که تو را نمیفهمند و یا تو آنها را نمیفهمی. از ایستادن در خیابان و به آسمان خیره شدن خجالت نکش.
عمر هیچکس قرار نیست جاودانه باشد. برای خودت زندگی کن. فقط برای خودت. بی خیال نظر و حرف و نگاه دیگران باش. فکر نکن اینگونه که باشی خودخواه هستی، نه ... خودخواه کسی نیست که هر طور دوست دارد زندگی می کند، بلکه خودخواه آن کسانی هستند که دوست دارند دیگران مطابق میل و سلیقه آنها زندگی کنند.

ما فانوسی در درون خود داریم ,
روغن آن فانوس , تنفس ما , قدمهای ما
و لبخند صلح آمیز ماست .
تمرین ما روشن کردن فانوس است .

آزادی

آنگاه می‌دانی آزادی چیست که عمیقاً به دیوارهای زندانت آگاه باشی، چرا که همان آگاهی، محدودیت‌های خودساخته را از بین می‌برد.

وقتی شما دربارهٔ خودتان می‌آموزید، خودتان را تماشا می‌کنید، نحوه قدم زدن‌تان را تماشا می‌کنید، چگونگی غذا خوردن‌تان را، آنچه می‌گوید را، غیبت کردن‌ را، نفرت ورزیدن را، حسادت را. اگر شما از تمام اینها در خودتان آگاه باشید، بدون هیچ انتخابی، آن قسمتی از مراقبه است.

جیدو کریشنامورتی

When you learn about yourself, watch yourself, watch the way you walk, how you eat, what you say, the gossip, the hate, the jealousy
if you are aware of all that in yourself, without any choice, that is part of meditation.

از هرچه بترسی به طرف آن کشیده می شوی، ترس و ابتلا دو روی یک سکه اند هرچه بیشتر بترسی بیشتر به موضوع ترس خود دچار می شوی. اگر ترسی نباشد، ابتلائی هم نیست. اگر ابتلائی نباشد، چیزی وجود ندارد که از آن بترسیم. باید از خواب برخیزی و هوشیارانه زندگی کنی. اگر بدانی جسم نیستی، ترس هایت خواهند ریخت. این چیزی است که در سلوک به آن خواهی رسید. تو بدن و یا ذهن خود نیستی.

انسان معمولی نمی داند عشق چیست. وقتی کسی به شما لذت می دهد، این طور فکر می کنید که شما عاشق آن شخص
هستید؛ اما در حقیقت اینجا شما عاشق خودتان هستید، ماجرا
از این قرار است که این ایگوی شماست که بواسطه توجه یک نفر دیگر خوشحال شده است، همش همین است. آیا اگر آن فرد لذتی که
به شما می دهد را متوقف کند باز هم عاشقش خواهید بود؟ عشق می بخشد بدون آنکه انتظاری در ازای آن داشته باشد.

مرگ تنها برای آن عده زیباست که:

زندگی خود را زیبا سپری کرده اند
آنان که از زیستن نهراسیده_اند،
آنان که به قدر کافی شهامت زندگی کردن و خطر را داشته اند،
.