De millimeter

Voor veel leerlingen betekent de krokusvakantie een weekje NIET aan school denken😅 zéker als 't al een tijdje wat lastiger is, bv. met wiskunde, of als de motivatie laag zit.

Voor mij betekent de krokusvakantie de planning opmaken tot aan de paasvakantie voor de bijles en studiebegeleiding. 🗓️ Enkele leerlingen hebben minder ondersteuning nodig, dus is er wat plaats vrijgekomen.

⛄️

Dus: ben je op zoek naar ondersteuning voor één van je kinderen, voor wiskunde en/of studiebegeleiding, al dan niet in combinatie met (een vermoeden van) neurodivergentie?

Laat iets weten, en dan plannen we een kennismakingsgesprek in. Ik zet mijn website en contactgegevens in de commentaren.

🌨️

Waarvoor kan je bij mij terecht?

🔹Voor wiskunde ligt mijn focus op het opbouwen van inzicht en zelfvertrouwen.

Dikwijls voel ik me een vertaler: ik ga op zoek naar welke woorden en beelden het brein van de leerling nodig heeft. Wat zorgt ervoor dat ze het wél begrijpen, en kunnen toepassen? Wanneer moeten we vertragen, en wanneer kunnen we versnellen?

🔹Veel leerlingen komen bij mij met uitdagingen rond motivatie, focus en zelfvertrouwen. Sommigen vinden het niet eenvoudig om vat te krijgen op hun planning en taken, of om te begrijpen wat er precies van hen wordt verwacht.

Tijdens de studiebegeleiding ga ik op zoek naar wat wél al werkt en waar het lastig is. Waar is ruimte om te experimenteren?

Zo maken we het concreet én houden we het klein: we proberen iets uit, vooral om te zien of het werkt. En als het niet werkt, dan is dat ook goed nieuws: we kunnen het een beetje bijsturen of op zoek gaan naar iets anders.

Dit kan in combinatie met ondersteuning voor wiskunde, maar hoeft niet.

🔹Neurodivergentie betekent dat elk brein anders werkt, en unieke noden heeft. Ik kan zeer goed afstemmen op de specifieke behoeftes van leerlingen met (een vermoeden van) autisme, ADHD, hoogbegaafdheid, ... en ondersteun hen ook om zichzelf hierin beter te leren kennen.

🔹Leerlingen uit het lager, secundair en thuisonderwijs zijn welkom.

Groetjes,
Nele

Labels en diagnoses ... Zijn ze helpend of eerder stigmatiserend? Op welke manier kunnen ze ondersteunend zijn en wat zijn mogelijke valkuilen? Bieden ze herkenning en ruimte voor groei, of kunnen ze je net vastzetten in een stereotype van jezelf?

Ik heb meer dan 40 jaar ervaring met 'leven zonder diagnoses'. Bij mij speelde zeker een weerstand mee. En ook een burn-out (daarover straks meer).

Drie jaar geleden ging ik dan toch op zoek naar meer 'klassieke' diagnoses. Wat me over de streep van de weerstand trok was om tegemoet te komen aan de taal die gesproken wordt binnen de mutualiteit.

Het bracht me -- onverwacht -- ook inzicht in behoeftes, eigenaardigheden en beperkingen die ik op die manier van mezelf nog niet kende. Blinde vlekken.

Het gaf me een genuanceerde taal om mezelf beter te begrijpen en hier met anderen over te communiceren.

Het gaf me ook een nieuw inzicht in de burn-out waar ik veel langer en dieper dan 'hoe het hoort' mee geconfronteerd ben geweest, en het herstelproces waar ik nog steeds midden in zit.

Het heeft zelfs een naam: autistische burn-out. Met de foto van een 'slapende Nele' wil ik ook dit stuk van m'n dagdagelijkse realiteit tonen.

🌿

Deze donderdag zit ik in een panel op het Festival van de Gelijkheid, om 17:30 in Kunstencentrum VIERNULVIER in Gent. Het panel wordt georganiseerd in samenwerking met de InclusieAmbassade en BlinkOut.

Laat me even iets weten via een direct bericht of hieronder als je graag komt -- dat vind ik fijn om te weten, voorspelbaarheid, weet je wel.

Groetjes,
Nele

Ongeveer twee jaar geleden kreeg ik 'n kwartet diagnoses. Ja, vier. Sommige zag ik al van mezelf, andere riepen aanvankelijk weerstand in me op.

Ik ging door een rouwproces. Bepaalde herinneringen kregen een nieuwe betekenis. Ik begon stukken van mezelf te zien die ik nog niet op die manier kende, leerde m'n neigingen om te maskeren te zien.

Waar er op voorhand véél weerstand was, voel ik nu dat ik er veel aan gehad heb, om m'n neurodivergentie beetje bij beetje beter te leren kennen.

En intussen blijf ik regelmatig een dutje doen, de gevolgen van 'n autistische burn-out zijn dagelijks voelbaar, en dat wil ik niet wegsteken.

Ik ben één van de sprekers op een debat over labels op donderdag 11 december om 17:30 op het Festival van de Gelijkheid in Gent.

Labels: op zoek naar de waarde én de valkuilen.
Panelgesprek i.s.m. InclusieAmbassade en BlinkOut.

Link in de commentaren.

Zie ik je daar?
Nele

Ongeveer twee jaar geleden kreeg ik 'n kwartet diagnoses. Ja, vier. Sommige zag ik al van mezelf, andere riepen aanvankelijk weerstand in me op.

Ik ging door een rouwproces. Bepaalde herinneringen kregen een nieuwe betekenis. Ik begon stukken van mezelf te zien die ik nog niet op die manier kende, leerde m'n neigingen om te maskeren te zien.

Waar er op voorhand véél weerstand was, voel ik nu dat ik er veel aan gehad heb, om m'n neurodivergentie beetje bij beetje beter te leren kennen.

En intussen blijf ik regelmatig een dutje doen, de gevolgen van 'n autistische burn-out zijn dagelijks voelbaar, en dat wil ik niet wegsteken.

Ik ben één van de sprekers op een debat over labels op donderdag 11 december om 17:30 op het Festival van de Gelijkheid in Gent.

Labels: op zoek naar de waarde én de valkuilen.
Panelgesprek i.s.m. InclusieAmbassade en BlinkOut.

Link in de commentaren.

Zie ik je daar?
Nele

"Als je vast loopt, dan kan ik jou misschien helpen door enkele lastige vragen te stellen, he. Laat zeker iets weten dan."

of

"Ik hoor het wel als je nood hebt aan een Nele, iemand die even naar je kan luisteren als het moeilijk gaat."

Dat zijn dingen die ik wel eens zeg aan de leerlingen die komen voor studiebegeleiding en meer algemene ondersteuning.

Sommige leerlingen plannen extra lessen tijdens de examens, andere laten iets van zich horen als ze nood hebben een "een Nele". Door die flexibiliteit aan te bieden, kan ik afstemmen op de specifieke behoeftes van elke leerling.

Voor hulp bij wiskunde is de aanpak gelijkaardig. Dan stel ik misschien wat minder lastige vragen 😄 ... alhoewel dat ook wel eens kan gebeuren.

Een last-minute bijles kan nog gepland worden, ook voor nieuwe studenten. Zaterdagnamiddag, of volgende week.

Meer info in de commentaren.

Groetjes,
Nele

Hoe blij was ik om in Kaffie is kaffie deze zetel te ontdekken...

Vroeger kwam ik hier iets eten (lekkerrrrr) en wat werken, maar ik zat dan te dommelen boven m'n computer ... en nu kan ik gewoon een kort dutje doen en dan weer verder werken!

Daar word ik heel blij van ... ☺️

Uitgeruste groetjes!
Nele

Na enkele weken voel ik weer energie om audio's op te nemen over polyvagaaltheorie. 🎙

Deze audio's zijn voor de deelnemers aan module 1 van polyvagaaltheorie, waar we in de diepte duiken rond de biologie van veiligheid en verbinding. Hoe zit ons autonoom zenuwstelsel in elkaar, en hoe kunnen we dat opmerken in ons dagelijkse leven?

✨Vandaag gaat het over de energie en beweging van het sympathische zenuwstelsel.🔥

🌸

Ik hoop binnenkort ook ruimte te hebben om nieuwe mini-trajecten polyvagaaltheorie in te plannen 📆. Ook dat ligt al een tijdje stil. Ik krijg regelmatig vragen: wanneer komt er nog eens ééntje? Ik hoop te kunnen zeggen 'binnenkort' ... en weet dat ik ook hier moet luisteren naar het ritme van m'n zenuwstelsel.

🌸

Die pauzes ⏸ dat eigen ritme, het omgaan met dat verschil tussen mijn dromen en mijn capaciteit ... ⏳ dat is m'n dagelijkse realiteit van leven en ondernemen op het ritme van m'n zenuwstelsel.

Het maakt m'n trajecten héél authentiek en doorleefd, dat krijg ik toch regelmatig terug van m'n deelnemers. 🌱 Het vraagt ook telkens weer een nieuw laagje geduld, leren omgaan met frustratie en rouw, en de flexibiliteit om te schakelen volgens de impulsen die er wél zijn. 🩷

🌸

Is dat herkenbaar, dat telkens weer zoeken naar wat er wel en niet lukt? Hoe ziet dat er voor jou uit, leven op het ritme van jouw zenuwstelsel? Ik ben benieuwd.

Groetjes!
Nele

Nog 4 of 5 weken ... en dan beginnen de examens voor veel leerlingen. Hoe is het gelopen tot nu toe? Misschien zijn er al wat mindere toetsen geweest (voor wiskunde bijvoorbeeld).

En toch is het voor sommige leerlingen echt een uitdaging om op voorhand voor de examens te werken.

🔹Motivatie en focus zijn moeilijk te vinden.
🔹Ze hebben het gevoel dat ze niet weten hoe eraan te beginnen.
🔹In het verleden is het niet gelukt, dus waarom zou het nu anders zijn?
🔹Misschien is er al heel wat achterstand, en voelt het aan als een grote berg om dat in te halen.

Als ouder heb je misschien 't gevoel dat jouw ondersteuning niet echt meer binnen komt ... of heb je hier niet voldoende tijd voor.

Herkenbaar? Zou extra ondersteuning welkom zijn?

-- --

Ik geef bijles wiskunde en studiebegeleiding, met oog voor neurodivergentie (elk brein is uniek en heeft z'n eigen uitdagingen en kwaliteiten). Ook algemene ondersteuning is mogelijk, bv. hoe werk ik naar de examens toe op een manier die bij me past?

Ik benader elke leerling met veel mildheid en geduld, waardoor ze hun eigen leren geleidelijk aan weer in handen kunnen nemen. Op een manier die wél werkt voor hen, ook al is dat niet 'zoals het hoort'. Met vallen en opstaan, dat hoort erbij, en ik help hen om ook daar beter mee om te gaan.

🌿

Praktisch: ik heb zaterdagnamiddag 8/11 en dinsdag 11/11 nog tijd om meteen op te starten. Er zijn nog enkele andere plekjes in m'n agenda, we kijken samen wat nodig en mogelijk is.

➡️ Kijk even op mijn website om me alvast wat te leren kennen, en dan bel ik graag even om te horen waar er nood aan is, en of het klikt met mijn aanpak. Link in de commentaren.

🌿

Misschien tot gauw,
Nele

-- --

📖 bijles wiskunde en studiebegeleiding 🐦 met oog voor neurodiversiteit 🌿 voor leerlingen uit het lager, secundair en thuisonderwijs 📍 tussen Gent Dampoort & Zuid

-- --