Soulful Expeditions

De beste koffie drink je uit de achterkant van een auto.

Om de zoveel kilometer zie je in de berm een oldtimer bestelwagentjes staan. Allemaal zijn ze omgebouwd naar koffiebars op wielen.

We stoppen altijd wel een keer om deze ervaring mee te geven aan onze deelnemers.
Zoals hier in de woestijn.
Na 100 km rijden over een eenzame asfaltweg door de woestijn kom je deze bar tegen. De volgende koffiebar is ongeveer 100 km verder.

Lieve mensen,

Gisteren stonden jullie daar opnieuw op onze infoavond. Jullie zijn al met ons naar Marokko geweest. En jullie waren er weer bij!
Niet omdat het moest en ook niet omdat wij het gevraagd hadden, maar gewoon omdat jullie er wilden zijn. Dat alleen al zegt veel.

Wat jullie daar gedaan hebben, kan je niet plannen en ook niet sturen. Jullie vertelden over jullie avontuur, over wat het met jullie gedaan heeft, over de momenten waarop het spannend was en waarop het groots voelde. We zagen in de zaal hoe mensen begonnen te lachen, hoe hun ogen begonnen te glinsteren en hoe twijfel langzaam plaatsmaakte voor goesting.

Nieuwe deelnemers hebben uiteindelijk beslist om mee te gaan omdat ze jullie verhalen hoorden. Niet alleen door onze uitleg, maar vooral door jullie echtheid.

Voor Tom en mij betekent dat oprecht veel. Dat jullie spontaan komen opdagen, dat jullie dit mee dragen en dat jullie zo gul zijn in wat jullie delen, daar voelen wij vooral diepe dankbaarheid voor.

Dankjewel dat jullie er zijn en dat jullie mee bouwen aan wat dit geworden is.

Door weer en wind het vlakke land van West Vlaanderen doorkruist.
Bestemming: een kleine offroad beurs ergens tussen modder en koffie.

Mini beurs, maximale goesting.

Even rondgelopen tussen staal, rubber en veel verhalen.
Sfeer opsnuiven, praten en natuurlijk een beetje promoten 🫣

Leuke verhalen, mooie machines en vooral veel passie.
Soms moet je gewoon even tussen de wagens staan
om te voelen waarom je doet wat je doet.

Diezelfde passie mag je verwachten morgen op de infoavond.

Tot morgen. 🔥

Wat een warm weerzien!

Een paar maanden na onze expeditie van afgelopen november kwamen we opnieuw samen.
Op vraag van de groep zelf.

Wat in Marokko begon, is blijven doorwerken.
De groei zette zich verder voor elk van ons.
Wat daar is losgelaten, is daar gebleven.

Tom en ik kookten samen gezond Marokkaans eten.
Aan tafel ontstonden gesprekken die vanzelf kwamen.
Er was rust, herkenning en een vanzelfsprekende verbondenheid maar vooral werd er veel gelachen.

Het mooie om te zien was hoe vriendschappen zich hebben gevormd.
Niet tijdelijk, maar echt.

Voor Tom en mij is dit bijzonder om te mogen meemaken.
Dat we iets mochten faciliteren dat verder leeft, ook lang na de reis.

Dankbaar.
En met een grote glimlach.

Wil je ook iets meemaken dat groter is dan jezelf.
Wil je connecteren, verdiepen, en merken dat het blijft doorwerken.
Niet alleen tijdens de reis, maar ook lang daarna.

Dan ben je welkom op onze infoavond op 23 februari.
Daar vertellen we wat we doen, hoe we werken en voor wie dit klopt.

Schrijf je in via een DM. Je voelt snel genoeg of het resoneert.

Geen avontuur zonder voorbereiding.

Vandaag samen aan het bouwen aan de volgende trajecten.
Stap voor stap krijgt het vorm.