GUSTing in verandering

Bellen Website Contact opnemen met de school

GUSTing in verandering Begeleiding van sensitieve jongeren en volwassenen.

Soms heb je effe geen keuze.Een longontsteking.Yep, dagenlang hoge koorts en zo weinig energie dat zelfs de meest gewone...
08/10/2026

Soms heb je effe geen keuze.

Een longontsteking.
Yep, dagenlang hoge koorts en zo weinig energie dat zelfs de meest gewone dingen me te veel zijn.

Er is nu effe één prioriteit, verder herstellen.
En dus valt er veel stil.
Het cliënten begeleiden en plannen maken of to-dolijstjes afwerken. Niet aan de slag kunnen om ideeën uit te werken enz…
Yep, ook in’t huishouden en sociaal is’t een laag pitje momenteel.

Nope, niet omdat ik daar bewust voor kies. Maar omdat ik deze keer gewoon niet anders kan.

Maar toch voel ik ergens diep vanbinnen nog wat onrust.
Niet heel de tijd, maar ‘t is er wel.

Blijkbaar kan mijn lichaam helemaal stilvallen, terwijl er vanbinnen toch nog iets in beweging blijft.

De voorbije weken schreef ik al een paar keer over vertragen.
Over voelen wat je nodig hebt en over luisteren naar je lichaam.

Yep, nu ervaar ik zelf nog maar eens dat weten wat je nodig hebt en daar ook innerlijk rust in vinden twee verschillende dingen kunnen zijn.

Want ik weet heel goed wat ik momenteel nodig heb.
Da’s rust en tijd om te herstellen.

En tóch voel ik af en toe die onrust.
En weet je, ze mag er gewoon ook effe zijn.

Liefs
🤍

28/09/2026

Seizoensmoment - herfst
We zijn vaak bezig met wat volgt, je volgende idee een volgende stap.
Met wat nog beter kan, wat nog niet gelukt is. Waar we nog naartoe willen.
En soms vergeten we te kijken naar wat er al is.

Daar maakten we deze voormiddag tijd voor tijdens het seizoensmoment voor ondernemende vrouwen.

Niet alleen naar de oogst van onze onderneming.
Ook naar wat er in onszelf gegroeid is terwijl we aan het ondernemen waren.
Want niet iedere oogst ziet er hetzelfde uit.
Soms heeft iets vrucht gedragen en is het daarmee ook gewoon klaar.
Soms gaf je ergens veel aan en kreeg je er minstens evenveel voor terug.
Soms stopte je veel energie in iets wat uiteindelijk weinig opleverde. Ook daar kan iets te oogsten zijn.
En soms ontdek je dat iets misschien niet mislukte, maar gewoon te weinig tijd, aandacht of voeding kreeg.

En dan is er nog iets wat vandaag letterlijk zichtbaar werd, want soms hoef je niets nieuws toe te voegen.
Je hoeft alleen eens anders te kijken naar wat er al is.
Naar je onderneming.
Maar ook naar jezelf.
- Wat heeft de voorbije periode jou gebracht?
- Wat heeft ze van je gevraagd?
- Waar ben jij in gegroeid?
- Wat mag je jezelf wat meer erkennen?

De herfst nodigt uit om te vertragen en onze oogst eerst eens werkelijk te bekijken.
Om te bewaren wat waardevol is en te laten rijpen wat nog tijd nodig heeft.
En ook om niet opnieuw op te rapen wat zijn werk heeft gedaan.

Een grote dankjewel aan de vrouwen die vandaag opnieuw mee rond mijn tafel zaten.
Dankjewel voor het vertragen, delen en het anders kijken.
Voor alles wat zichtbaar mocht worden.

Lijkt het je fijn om ook eens mee aan tafel te schuiven? Nope, geen businesscoaching, maar tijd voor jezelf. Voor vertragen, reflecteren op jezelf én je onderneming, samen ervaren en delen.
Op 11 januari zitten we opnieuw rond de tafel voor het winterse seizoensmoment.

Wil je erbij zijn? Stuur me gerust een berichtje.

Liefs
🤍

21/09/2026

Vertragen…
We koppelen het gemakkelijk aan minder of niets doen.
Rust nemen, niks moeten, een lege agenda of op de zetel liggen.
Voor sommigen is dat op vakantie gaan en eindelijk eens op de rem staan.
Maar voor mij betekent vertragen niet per se dat je niks doet.
Nope, zelfs niet dat alles langzamer moet. Yep, ‘t mag, maar moet niet.
Want je kan vertragen terwijl je wandelt, terwijl je iets maakt, zelfs wanneer je een stad verkent.
Of sport of leest.
Yep, ook wanneer je praat of wanneer je juist heel bewust ergens mee bezig bent.

Vertragen zit voor mij veel meer in waar je je aandacht naartoe brengt.
Effe uit dat automatisch doen en denken van doorgaan en moeten.
Van alles wat nog op je to do lijstje staat.
Van wat er van je verwacht wordt.
Yep, van wat jij dénkt dat een ander van jou verwacht.
Wat die ander misschien zal vinden en denken.
Hoe iets zal overkomen en of je het wel goed genoeg doet.

‘t Gaat om opnieuw wat dichter bij jezelf komen.
Wat heb ik nu nodig?
Waar heeft mijn lichaam nood aan?
Waar heeft mijn hoofd nood aan?
Wil ik rust of heb ik net beweging nodig?
Wil ik alleen zijn of is er behoefte aan verbinding?
Wil ik effe niks of krijg ik juist energie van iets doen?

Dat antwoord hoeft en zal zeker niet elke dag hetzelfde zijn.
Da’s waarom ik vertragen zo belangrijk vind.
Om af en toe bewust uit de drukte, het gedoe, je dagelijks doen te stappen om weer te kunnen voelen: wat klopt er op dit moment voor mij.

Op vakantie lijkt daar soms vanzelf wat meer ruimte voor te ontstaan.
Maar eigenlijk zou je geen vakantie nodig moeten hebben om jezelf die vraag af en toe te stellen.

Lieve jij, wat heb jij vandaag nodig?
Echt nodig?

Liefs
🤍

1 september.Voor heel wat kinderen en jongeren staat er vandaag een eerste schooldag voor de deur.En de ene keek er al d...
01/09/2026

1 september.

Voor heel wat kinderen en jongeren staat er vandaag een eerste schooldag voor de deur.

En de ene keek er al dagen naar uit, een andere had gisterenavond buikpijn.
De ene kan niet wachten om vrienden terug te zien, een andere vraagt zich af bij wie hij straks op de speelplaats kan gaan staan.

Yep, voor sommigen voelt vandaag vertrouwd, maar voor anderen is zowat alles nieuw.

Maar vandaag start niet iedereen.
Er zijn ook kinderen en jongeren voor wie naar school gaan niet of niet meer vanzelfsprekend is.
Die vandaag niet mee aan de schoolpoort staan.
Voor wie school al een hele tijd moeilijk is.
Die graag zouden willen, maar bij wie het even niet lukt.
Of voor wie dit schooljaar er gewoon anders uitziet.

Ook voor leerkrachten, directies, zorgteams, ondersteuners, secretariaatsmedewerkers, onderhoudsmedewerkers en alle andere mensen die een school mee dragen, begint er vandaag weer iets nieuws.

1 september draagt voor iedereen een ander verhaal.

Dus aan iedereen voor wie vandaag een nieuw schooljaar begint, op welke manier dan ook.
Ik wens je een fijne start.
Op jouw tempo en op jouw manier.

Liefs
🤍

Als ik terugdenk aan ‘t festivalweekend, besef ik hoe anders ik vandaag een festival, fuif of feestje beleef dan vroeger...
05/08/2026

Als ik terugdenk aan ‘t festivalweekend, besef ik hoe anders ik vandaag een festival, fuif of feestje beleef dan vroeger.
Nope, niet omdat ik minder graag ga.
Integendeel, ik geniet er gewoon anders van.

Ik probeer veel meer bij mezelf te blijven en te voelen wat ik nodig heb.

Dat betekent tegenwoordig dat mijn oordoppen steevast meegaan. Yep, ook op een klein feestje met wat luidere muziek steek ik ze gewoon in.
Dat ik af en toe bewust de rust opzoek. Dat ik nauwelijks alcohol drink, gewoon omdat ik daar zelf geen zin in heb of de kater liever niet mee naar huis neem.

Zo voelde ik tijdens het festival op een bepaald moment: ‘t Is goe geweest.

Vroeger zou ik sowieso gebleven zijn. Want ja... de hoofdact moest nog komen.
En er zou maar eens iets kunnen gebeuren dat ik dat zou missen.
FOMO dus!
Nu, FOMO?
Nope.
Ik luisterde naar wat ik op dat moment nodig had.
En ‘t was duidelijk. Ik had nood aan rust.
Zorg voor mijn rug.
Zorg voor de pijn in mijn been.
En yep, ik reed naar huis.

We vertrokken zaterdag ook bewust wat later naar de festivalweide...
en yep, bleef ik die avond wél tot de allerlaatste groep.

Dat weekend bevestigde opnieuw iets wat ik de voorbije jaren stilletjes aan geleerd heb.
Dat de keuzes die ik vandaag maak, ni beginnen op ‘t moment dat ik mijn oordoppen insteek of beslis om vroeger naar huis te gaan.
Die beginnen veel vroeger.
Bij het opmerken.
Opmerken dat mijn hoofd al een hele tijd ‘aan’ staat.
Opmerken dat mijn lichaam nood heeft aan een adempauze.
Opmerken dat ik vandaag misschien iets anders nodig heb dan gisteren.
Pas daarna volgen de keuzes.

En ja, misschien is dat voor mij wel de grootste betekenis van zelfzorg geworden.
Niet wachten tot mijn lichaam luid begint te roepen.
Maar veel vroeger leren luisteren.
Dat inzicht heeft voor mij niet alleen veranderd hoe ik een festival, fuif of feestje beleef.
Het heeft veranderd hoe ik naar mezelf kijk.

En jij?
Wanneer had jij onlangs het gevoel dat je echt goed voor jezelf hebt gezorgd?

Wat ik toen zelf nog niet zag...Ik hield enorm van fuiven en festivals.Yep, de muziek, de sfeer, de mensen.Ik ging er ec...
31/07/2026

Wat ik toen zelf nog niet zag...

Ik hield enorm van fuiven en festivals.
Yep, de muziek, de sfeer, de mensen.
Ik ging er echt helemaal in op.
Ik was luid. Yep, ook vaak heel aanwezig.
En ik genoot kei hard.

En euhm... de hele avond op één vaste plek in een kringetje blijven staan?
Nope. Da’s helemaal niet Ines
Ik zei dikwijls: “Ik zwerf effe rond hé.”

En weet je, pas jaren later begon ik te zien dat er ondertussen nóg iets gebeurde.
Terwijl ik aan ‘t dansen en feesten was, bleef een stukje van mijn aandacht voortdurend ‘aan’.

Waar is die eigenlijk? Is iedereen er nog?
En als iemand vroeg waar iemand was, wist ik dat meestal ook. (Ahja, door mijn rondzwervingen had ik het perfecte beeld in mijn brein van hoe, wie, wat, waar...)

Yep... ik werd meer dan eens ‘t moederke van de groep genoemd.

Tegen het einde van de avond dacht ik vaak ook al vooruit.
Vertrekken we straks voor de grote drukte? Kan iedereen nog fietsen en moeten we nu nog snel bonnekes gaan halen voor die sluiten?... En morgen moet ik nog en en en…

Ik genoot van ‘t uitgaan.
En ondertussen bleef mijn hoofd registreren, vooruitdenken en opletten.
Yep, allebei tegelijk.

Ik dacht oprecht dat iedereen een festival of fuif zo beleefde.

Pas jaren later begon ik te zien dat mijn aandacht bijna altijd naar alles rondom mij ging en veel minder naar wat er op dat moment eigenlijk in mezelf gebeurde.

Dat ene inzicht veranderde uiteindelijk niet alleen hoe ik naar festivals en feestjes kijk, maar ook hoe ik vandaag bewuster voor mezelf zorg.
Daar vertel ik je in de volgende post van deze reeks meer over.

Ik ben benieuwd...
Ben jij op een festival, fuif of feestje volledig in het moment?
Of herken je dat je ondertussen ook met van alles bezig bent?

Laat het gerust weten in de reacties. Ik lees graag mee.

29/07/2026

Wat een festivalweekend mij opnieuw leerde over mezelf

Terugdenkend aan hoe ik vroeger op fuiven en festivals was...
Ik was meestal degene die ‘de pot’ of ‘de bonnekes’ bijhield.
Ik ging de volgende ronde drank halen en hield een beetje in ‘t oog waar iedereen was.

Nope, niemand vroeg me dat.
Yep, ik deed dat gewoon.

De hele avond, heel weekend lang, yep, altijd.
En… ik vond dat toen ook heel normaal.

Tot ik thuiskwam.
Een hoofd dat bleef doorgaan.
Mijn lijf dat op was, soms gewoon ziek, vaak migraine.

Ik dacht jarenlang dat dat de prijs was van een leuk weekend.

23/07/2026

Dit is zo’n moment waarop ik mezelf vroeger vaak voorbijliep.

Mijn laptop gaat zo dicht en ik vertrek naar het tweede verjaardagsfeestje van deze week.

Een paar jaar geleden zou ik waarschijnlijk gewoon doorgegaan zijn. Doordoen tot de laatste minuut. Nog rap rap dat kaartje schrijven, alles bij elkaar pakken, handtas dicht... en hup, de auto in.

Vandaag probeer ik dat anders te doen. Ik kies ervoor om heel even bewust te schakelen.

Net omdat ik weet dat die overgang een moment is waarop ik mezelf makkelijk voorbijloop.

Dat lijkt misschien een klein verschil, maar ik heb geleerd dat net die kleine momenten vaak het grootste verschil maken.

Zelfzorg begint voor mij niet bij iets gaan doen of een vrije namiddag. Dat kan helpend zijn, maar het is niet de basis. Voor mij begint zelfzorg bij jezelf goed genoeg leren kennen om op te merken wat je op dat moment nodig hebt. Pas daarna volgen de keuzes.

Fijne dag nog voor wie ook iets te vieren heeft, voor wie op vakantie is of voor wie na de werkdag bewust kiest voor effe niks. Yep, da mag.

En als jouw agenda de komende dagen ook goed gevuld is, hoop ik dat je jezelf er ergens tussenin niet vergeet.

Liefs

Voorbereiden is niet altijd controledrang. Soms is het gewoon goed voor jezelf zorgen.Voor sommigen was vandaag een verl...
20/07/2026

Voorbereiden is niet altijd controledrang. Soms is het gewoon goed voor jezelf zorgen.

Voor sommigen was vandaag een verlengd weekend of een brugdag richting 21 juli.
Voor anderen gewoon een werkdag zoals alle andere.

Yep... hier ook een werkdag.

Computerwerk, de eerste voorbereidingen voor mijn examenopdracht bij Saskia Klaaysen - Anahata Coaching & Training tussendoor wat boodschappen en nu sluit ik de dag achter mijn laptop af.

Deze week wordt een leuke, goed gevulde week. Twee familiefeestjes (jarig neefje en nichtje), mijn gewone werk én als afsluiter twee dagen op het festivalterrein van Rock Olmen.

Vroeger zou ik gedacht hebben: komaan, nog effe alles geven. Wat extra plannen, nog snel dat erbij, nog effe dit... en gaan. Doorgaan. Bam!

En yep... achteraf kreeg ik bijna altijd de rekening gepresenteerd.
Niet tijdens de drukte zelf, maar erna.
Leeg, ziek of een week later ineens volledig op.

Yep, nu probeer ik dat anders aan te pakken.

Ik heb bewust minder cliëntmomenten ingepland, ruimte gelaten in mijn agenda en mijn werk anders verdeeld.

Morgen werk ik bijvoorbeeld nog een halve dag. Yep, op de nationale feestdag. Niet omdat ik mezelf geen vrije dag gun, maar omdat het de rest van mijn week net wat meer ademruimte geeft.

Nope, da’s niet omdat ik minder aankan, maar omdat ik mezelf ondertussen beter ken.

Voorbereiden is voor mij niet hetzelfde als alles onder controle willen houden. ‘t Is een manier om ook tijdens een drukke week rekening te houden met mezelf.

En eerlijk... dat lukt niet altijd zenne. Maar ik merk wel hoeveel verschil ‘t maakt wanneer ik mezelf meeneem in wat ik plan, in plaats van pas te luisteren wanneer mijn lichaam heel luid begint te roepen en op de rem springt.

Adres

Beerse

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer GUSTing in verandering nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met De School

Stuur een bericht naar GUSTing in verandering:

Snelkoppelingen

Delen