Lieke de Bever Coaching

Ik heb eigenlijk pas 2 boterhammen gegeten vandaag...

Waar ik nagenoeg iedere ondernemer op dit moment bezig zie over doelen en plannen voor 2022...

Allemaal gebaseerd op de lange termijn keuzes alvast zo strategisch mogelijk maken en vastleggen.

(Je wil namelijk niet als een kip zonder kop iedere maand rondjes rennen en brandjes blussen)

Zie ik ze ondertussen voor zichzelf enkel korte termijn keuzes maken.

➖ nog even snel dit doen en dan eet ik wel wat
➖ als ik nu nog even doorpak dan stop ik zo onderweg naar die afspraak wel even
➖ straks als deze maand achter de rug is dan komt er weer ruimte om beter voor mezelf...

En waar je er wél stellig van overtuigd bent dat je je tijd niet wilt besteden aan kleine nutteloze taakjes in je bedrijf...

Organiseer je jezelf dus blijkbaar wel zo dat je die kleine en nutteloze beslissingen constant moet maken ten aanzien van je eten.

Weet je hoeveel tijd en energie dat vreet?
Weet je hoeveel energie niet eten van je rooft?
Weet je wat het gevolg is van maar lang genoeg deze korte termijn keuzes maken?

Dat je straks die belangrijke video's staat op te nemen met wallen onder je ogen, een lege uitstraling en gemoedstoestand onder het vriespunt.

Doelen, plannen en een strategie zijn fantastisch maar begint het als kennisondernemer niet allemaal bij jou? Heb je daar al een plan voor gemaakt voor 2022?

Indien nee, laten we eens in contact komen en ik help je bij jouw fundament om jou en je bedrijf te laten floreren.

Wanneer is het stress en wanneer zijn het excuses?

Op mijn vorige post waarin ik schreef dat ik 6 maanden niet had gesport kwamen heel veel reacties.

Dat ik mensen aan het denken had gezet
Dat ik mensen zelfs af heb mogen remmen
Dat sommigen zich realiseerden dat je niet én én kunt doen

Ik was me namelijk die periode ook heel bewust dat ik mijn focus, aandacht en kracht op een ander vlak inzette. Ik had een dusdanige laserfocus dat 95% van mijn dagelijkse energie daarheen ging.

Ik voelde dat ik onder spanning stond maar maakte ook even van die spanningsboog gebruik.

Kortstondige stress is namelijk ook effectief, powerfull en krachtig.

Het is de energie waarop je heel veel voor elkaar krijgt.

Tot die stress te lang aan blijft houden, dan zorgt het voor problemen. Dat merk je aan bepaalde eigenschappen zoals:

- altijd aan staan
- slechter / korter slapen 
- opgeblazen buik
- hormonale disbalans
- het gevoel hebben ‘druk’ te zijn, zelfs als je vrij bent.

Inmiddels heb ik die balans weer hersteld. Is er hoognodige rust terug gekomen omdat ik het toe heb gelaten. En omdat ik wist: ik wil niet enkel 1 focus hebben. 

Ik bén die actieve persoon
Ik bén die positieve, spontane en leuke vriendin
Ik bén die ondernemer die meerdere ballen in de lucht kan houden. 

Maar dat kan ik alleen als ik zelf de verantwoordelijkheid neem om rust te nemen. Een van de dingen die we vaak het aller moeilijkste vinden. Want doorgaan = kracht. Toch?

In podcast nummer #23 ga ik in op de effecten van stress én wanneer je kunt onderscheiden of je rust mag nemen óf dat je gewoon uitstelgedrag aan het vertonen bent.

Ik heb 6 maanden niet gesport.

Zo. dat is eruit.

Jij bent toch die ex topsporter?
Jij sport toch elke dag?
Jij bent toch de laatste die dit zou laten varen?

Allemaal uitspraken waardoor ik normaal gezien linea recta terug zou rennen naar mijn oude patronen.

Patronen als:

Husstle hard
Discipline = strength
Consistency is key

Termen die jij vast en zeker ook maar wát graag omarmt. Niet zo gek natuurlijk als jouw zekerheid ook voortkomt uit op deze manier presteren.

Dat is de enige modus die je kent.

Maar toch lukt het je even niet.

Je zit al even niet zo lekker in je vel en krijgt de draad niet opgepakt...

Je hebt in je herinnering nog een periode waarin het je wél allemaal lukte.

Waarin je veel sportte, gezond at en alle ballen in de lucht hield.

Waar is die wilskracht, dat doorzettingsvermogen en die ijzeren discipline die je toen had?

Als ex topsporter was dit jarenlang ook mijn modus en dat heeft me heel ver gebracht. Ook heel ver over mijn grenzen.

En met die lessen vaar ik nu een andere koers.

Zie volgende post

1/2

Waardoor de disbalans groter werd.

Waardoor alle 'slechte keuzes' die jij juist denkt te kunnen tackelen met strakkere routines en meer discipline.

Je raakt uitgeput, uit balans en qua gedrag verder verwijdert van jouw echte zelf.

Maar weet jij wel dat sporten 20% van je fysieke resultaat brengt en voeding 80%?

In een drang naar terug naar die balans willen zet je jezelf nog maar wat meer vast in strakke regimes die je met meer discipline op moet brengen.

Het gevolg:

Al 'slechte keuzes' die jij juist denkt te kunnen tackelen met strakkere routines en meer discipline.

Je raakt uitgeput, uit balans en qua gedrag verder verwijdert van jouw echte zelf.

Ik heb 6 maanden niet gesport omdat ik niet wist waar ik de kracht vandaan moest halen. Ik kan het iedereen aanraden.

Het is de boodschap die ik nu verspreid.

Real strength is knowing when to quit.

Real strength is knowing when to quit.

Want waar mijn default modus nog altijd ‘hussle hard’ is, weet ik ook dat daarin de grootste valkuil zit.

Waardoor de disbalans alleen maar groter wordt.

En als mijn volger herken jij je hier waarschijnlijk in. Lekker knallen, tandje bij en niet lullen maar poetsen.

Maar alle 'slechte keuzes' die jij nu maakt en die jij denkt te kunnen tackelen met strakkere routines en meer discipline…

Zorgen er eigenlijk voor dat je uitgeput raakt. Uit balans bent en daardoor qua gedrag en keuzes juist verder verwijdert raakt van jouw echte zelf.

Fun fact:

Wist jij wel dat sporten 20% van je fysieke resultaat brengt en voeding 80%?

Dus in die drang om alles weer terug in het gareel te krijgen ga je maar alvast wat extra sporten. En leg je jezelf daarin de verplichting op die je op discipline moet voldoen.

Het gevolg:

Je verzaakt in je eetkeuzes waarmee je meer schade doet dan je met sporten kunt compseren.

Ik heb 6 maanden niet gesport omdat ik niet wist waar ik de kracht vandaan moest halen en omdat ik wist dat wél gaan, de disbalans alleen maar groter maakte.

Ik kan het iedereen aanraden en sterker nog, ik coach jou vaak naar minder dan naar meer inspanning.

Real strength is knowing when to quit.

Het is de boodschap die ik nu verspreid.

Ik heb 6 maanden niet gesport.

Zo. dat is eruit.

Jij bent toch die ex topsporter?
Jij sport toch elke dag?
Jij bent toch de laatste die dit zou laten varen?

Allemaal uitspraken waardoor ik normaal gezien linea recta terug zou rennen naar mijn oude patronen.

Patronen als:

Husstle hard
Discipline = strength
Consistency is key

Termen die jij vast en zeker ook maar wát graag omarmt. Niet zo gek natuurlijk als jouw zekerheid ook voortkomt uit op deze manier presteren.

Dat is de enige modus die je kent.

Maar toch lukt het je even niet.

Je zit al even niet zo lekker in je vel en krijgt de draad niet opgepakt...

Je hebt in je herinnering nog een periode waarin het je wél allemaal lukte.

Waarin je veel sportte, gezond at en alle ballen in de lucht hield.

Waar is die wilskracht, dat doorzettingsvermogen en die ijzeren discipline die je toen had?

Als ex topsporter was dit jarenlang ook mijn modus en dat heeft me heel ver gebracht. Ook heel ver over mijn grenzen.

En met die lessen vaar ik nu een andere koers.

Zie volgende post [1/2]

''Ik houd elke dag mijn calorieën bij''

Door die uitspraak gingen bij mij de alarmbellen al rinkelen.

Begrijp me niet verkeerd: een beetje kennis van voeding, de energiebalans en calorieën is niet verkeerd. Het gebrek aan die kennis is de reden waarom veel mensen ongewenst te zwaar zijn.

Maar als je elke dag je calorieën bijhoudt en nog steeds niet lekker in je vel zit dan gaat er dus nog ergens wat mis.

Tot die conclusie was ze zelf ook al wel gekomen.

En in een poging om het resultaat te forceren trok ze de touwtjes nog maar wat strakker aan. Het calorie budget nog maar wat naar beneden en de wilskracht nog maar wat omhoog.

In de hoop dat het dan wel zou lukken.

Het is draaien aan de verkeerde knoppen waardoor de oorzaak van het probleem enkel groter wordt.

Fysieke en emotionele stress met een compensatie in eten.

Morgen neem ik een podcast voor je op hoe je uit deze cirkel raakt. Stay tuned!

Heb jij alles al in je winkelmandje voor vandaag?

Eten en emoties⁠⁠
⁠⁠
Een aantal jaren geleden had ik een doel voor ogen. Ik wilde super fit en afgetraind worden en eten kunnen zien als enkel functionele brandstof. Ik behaalde mijn doel en kwam tot de conclusie dat ik nog nooit zo fit en nog nooit zo ongelukkig was geweest. ⁠⁠
⁠⁠
Eten en emoties is iets wat we als negatief bestempelen. De vele vrouwen die ik mag coachen komen vaak bij me en zeggen: ik wil eten ook leren zien als enkel functionele brandstof. ⁠⁠
⁠⁠
Maar we vergeten massaal dat eten en emoties ook een positieve relatie hebben. Want eten is zo veel meer dan functioneel voeden. Eten verbindt! ⁠⁠
⁠⁠
Eten is het delen van geluksmomentjes. Eten verbindt ons als mensen, in culturen, in liefde delen en in gelegenheden vieren. ⁠⁠
⁠⁠
We proosten met elkaar op het behalen van een titel of diploma. ⁠⁠
We eten een taartje als er een verjaardag te vieren is.⁠⁠
Je kookt het favoriete eten van die persoon omdat je weet dat je hem of haar er blij mee maakt. ⁠⁠
⁠⁠
Is dat slecht? Helemaal niet! ⁠⁠
⁠⁠
Sterker nog, een van de favoriete activiteiten van mij en mijn vriend is buiten de deur ontbijten. Heerlijk met koffie en een vers broodje of croissantje.⁠⁠
⁠⁠
Je mág genieten van eten en ik wil ook absoluut dat je dat doet. ⁠⁠
⁠⁠
Volgende week zal ik een post schrijven waarin jij jezelf kunt toetsen of je teveel gehecht bent aan eten. Tot die tijd, geniet van het weekend en neem er wat lekkers bij!

Wat nu als het een uitnodiging is?⁠⁠
⁠⁠
Waar ik me vroeger volledig stortte op de functionaliteit van voeding en hoe je nu zó kunt eten dat je je lijf als het ware 'manipuleert' om een bepaald effect te creëren.... ⁠⁠
⁠⁠
Is de conclusie van al die jaren de functie van voeding analyseren dat je het lijf niet kunt tricken. ⁠⁠
⁠⁠
Sterker nog, jouw lijf is veel slimmer en trickt JOU. Want alles wat jij op daadkracht gedaan denkt te krijgen, dat komt later als een boomerang bij je terug. ⁠⁠
⁠⁠
Dan zie je dus dat diëten uiteindelijk gewichtstoename veroorzaken, dat bikini modellen belandden in eetbuien en dat restricties zorgen dat je enkel nog dat wilt eten tot je jezelf ervan overeet. ⁠⁠
⁠⁠
De disbalans aan de ene kant, zorgt altijd voor een disbalans aan de andere kant.⁠⁠
⁠⁠
Het is daarom dat ik me ben gaan verdiepen in de reden waarom. ⁠⁠
⁠⁠
Waarom verlangen we na eten, lang nadat ons lijf verzadigd is... ?⁠⁠
Waarom is de middag niet zo gezellig als je geen lekker gebakje hebt kunnen eten?⁠⁠
Waarom hebben we zo veel behoefte aan suikers, zout en vet?⁠⁠
⁠⁠
Wat als je die vragen nu eens niet als een oordeel of afkeuring ziet, maar een uitnodiging naar zelfonderzoek?⁠⁠
⁠⁠
Wat zou er gebeuren als je écht eens toe durft te geven waar jouw behoefte vandaan komt en waar jouw lijf tekort komt? ⁠⁠
⁠⁠
Wat als je inzicht zou krijgen in de reden waarom jouw lijf je deze signalen geeft en dit van je vraagt?⁠⁠
⁠⁠
Ik ben heel benieuwd welke waarheid er dan boven komt drijven.

De redenen waarom jij je afvraagt waarom jij steeds naar eten zoekt. Je herkent je overige behoeftes niet.
⁠⠀
Een van de eerste vragen die ik stel als ik in gesprek ben met je. Had je fysieke honger? Indien nee, wat was de daadwerkelijke reden dat je at?⁠⠀
⁠⠀
Ik snap het, eten lost onbehaaglijke gevoel tijdelijk op. Het is de afleiding van het voelen van het gemis van iets anders. Tot dat gemis natuurlijk als vanzelf weer boven komt drijven en jij weer naar de kast loopt voor wat lekkers. ⁠⠀
⁠⠀
Je behoeftes leren erkennen is de eerste stap naar niet meer op wilskracht gewicht verliezen en een betere relatie met eten!⁠⠀
⁠⠀
Heb jij er al eens op deze manier naar gekeken?

Als ik straks...⁠⠀
⁠⠀
We zijn er als mensen zo gevoelig voor! Denken dat met het behalen van doelstelling X, het geluk waar je naar zoekt zal arriveren. ⁠⠀
⁠⠀
Als ik straks die kilo's kwijt ben, dán kan ik gelukkig zijn.⁠⠀
⁠⠀
Als ik straks dat uiterlijk heb, dán heb ik rust in mijn hoofd.⁠⠀
⁠⠀
Als ik straks bij mijn doel ben, dán kan ik genieten van eten.⁠⠀
⁠⠀
Ik lees momenteel het boek van Steven Bartlett waarin het gaat over het begrip happiness. Hij beschrijft hoe hij het zo enorm voor zich zag dat, met het bereiken van succes, dat geluk vanzelf zou komen.⁠⠀
⁠⠀
Maar wat bleek:⁠⠀
⁠⠀
Until you give up on the idea that happiness is somewhere else, and that your happiness depends upon any kind of tomorrow – in a new relationship, a new promotion, a new dress size, a new sports car or, in my case, in becoming a millionaire – it will never be where you are.⁠⠀
⁠⠀
Bam. Straight up!⁠⠀
⁠⠀
Als je je geluk af laat hangen van een bestemming die je hebt te bereiken, zal het nooit zijn waar jij bent. Je bestemming schuift namelijk op en er is nooit een begin en eind.⁠⠀
⁠⠀
Des te meer reden om dat aan te kijken waar je nú tegenaan loopt. ⁠⠀
⁠⠀
Als je nu werkt aan een fijne relatie met eten, zullen die kilo's een logisch gevolg zijn. ⁠⠀
⁠⠀
Als je nu werkt aan de acties die jou jouw beste zelf maken, zal gelukkig zijn een logisch gevolg zijn. ⁠⠀
⁠⠀
Wacht niet op geluk om te beginnen met. Creëer geluk door te beginnen met.
Happiness is where you are, right now💫