معرفت.

قال مولی‌نا امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) فِي وَصِيَّتِهِ لِمُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ: «وَ اعْلَمْ أَنَ‏ اللِّسَانَ‏ كَلْبٌ‏ عَقُورٌ إِنْ خَلَّيْتَهُ عَقَرَ وَ رُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً فَاخْزُنْ لِسَانَكَ كَمَا تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَك‏»

امیرالمؤمنین؛ امام علی بن ابیطالب (ع) در وصیتش به فرزندش محمد بن حنفیه فرموده است که بدان که زبان همانند سگِ هار و گزنده می‌ماند که اگر او را رها کنی، گاز می‌گیرد و چه بسا سخنی که از انسان سلب نعمت می‌کند، پس نگهبان زبان خویش باش، همچنان که مقیدی که نگهبان طلا و نقره‌ات باشی.
منبع: شیخ مفید، الإختصاص، ص229؛
حسن بن محمد، ديلمى، إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج1، ص103.

چی زیبا بیان میکند!