Teacher معلم

مخاطبین گرانقدرم!
نظریات و برداشت های تان را در مورد تصویر باهم شریک سازید

کشتی شکسته

مردم به سِحر و شعبده در خواب رفته‌اید
در این کویر تشنه، پیِ آب رفته‌اید

تا کی در انتظار مسیحی دوباره‌اید؟!
در جستجوی نور کدامین ستاره‌اید؟!

مردم! برای هیبت‌مان آبرو نماند
فریاد دادخواهی‌مان در گلو نماند

اینان تمام هستی ما را گرفته‌اند
شور و نشاط و مستی ما را گرفته‌اند

در موج‌ خیز حادثه، کشتی شکسته است
در ما غمی به وسعت دریا نشسته است

در زیر بار غصه، رمق ناله می‌کند
از حجم این سروده، ورق ناله می‌کند

اندوه این حدیث، دلم را به خون کشید
عقل مرا دوباره به طرف جنون کشید

هَل مِنْ مبارز از بُن دندان برآورم
رخش غزل دوباره به جولان درآورم

برخیز تا به حرمت قرآن، دعا کنیم!
از عمق جان، خدای جهان را صدا کنیم

با ازدحام این همه بت، در حریم حق
فکری به حال غربت دین خدا کنیم

در سوگ صبح، همدم مرغ سحر شويم
در صبر غم، به سرو بلند اقتدا کنیم

باید دوباره قبله خود را عوض کنیم
با خشت عشق، کعبه‌ای از نو بنا کنیم

جای طواف و سجده برای فریب خلق
یک کار خیر، محض رضای خدا کنیم

در انتهای کوچه بن‌بست حسرتیم
باید که فکر عاقبت، از ابتدا کنیم

با این یقین که از پسِ یلدا سحر شود
برخیز تا به حرمت قرآن دعا کنیم

دقیق بخوان!

برگو دلیل چیست که بی بخت وچاره ام
آری هزاره ام

خار وشکسته سخت چنان سنگ خاره ام
آری هزاره ام

برگو دلیل چیـست به مـن طعنه میدهند
پاسخ به لطف من به دو صد کینه میدهند
هـرچند روی ناقه ٔ خدمـت ســواره ام
آری هزاره ام

بایـک مریض عـقـده ز دل وا نمیشود
جُرمش چه بود اینکه مـداوا نمیشود
ای کـاش بنـگری جـگر پاره پاره ام
آری هزاره ام

بنگر مریض من به روی تخت بی پناه
ای کاش گویدم به چه جرم وبه چه گناه
قلبم سفید وبخت منِ بی معین سیاه
در آسـمان بخت چـرا بی ستاره ام
آری هزاره ام

فریاد مـن بگوش کسی هـم نمیرسد
بـرمـرغ بی پناه قفسی هم نمیرسد
دستم به هیچ خار وخسی هم نمیرسد
من تاهنوز مجرمِ شکل و قواره ام
آری هزاره ام

هستم زقوم خاص، مریضم طبیب کو؟
در علم و فضل من تکم آنجا رقیب کو؟
دادم شـعـار دوستی امّـا حبـیب کو؟
چـون آبـشار سـوی بلـندی فـواره ام
آری هزاره ام
ای داکتر ، شعـار تو باید خـدا بود
باید رهـت زراه تعصـب جـدا بود
دلجویی از مریض خطّ اهتدا بود
گرچند من به مملکتم بی شماره ام
آری هزاره ام

در هیچ جا دماغ بلند امتیاز نیست
انسانیت به بینیّ مانند قاز نیست
برقامت بلند و به ریشِ دراز نیست
من برسمند محنت وغم ها سواره ام
آری هزاره ام.
..........
نابود باد تبعیض وتعصب در افغانستان.

یعقوبی.

.................................