I Love Islam اسلام را دوست دارم

عدالت اجتماعی به معنای حقوق برابر برای همۀ مردم و پایداری بر این آرمان است که همه افراد بشر باید بدون هیچگونه تبعیضی از مزایای پیشرفت‌های اقتصادی و اجتماعی بهره‌مند باشند و به حقوق یکدیگر احترام بگذارند و مصالح عمومی را رعایت کنند. به زبان ساده‌تر، عدالت اجتماعی عبارت است از شناخت حقوق طبیعی و قراردادی که جامعه برای تمام افراد قائل است.تاریخ نشان می‌دهد، ضرورت عدالت اجتماعی با شکل‌گیری اجتماعات و درک انسان از همزیستی با دیگران معنا یافته است و با اینکه عدالت اجتماعی، آرزوی بشریت بوده و هست ولی هر چه بر دانش و آگاهی بشر افزوده‌شده نابرابری، تبعیض و فقر در جوامع بشری نیز بیشتر شده است.

په یوه چاپیریال او ټولنه کې ژوند د اصولو او قوانینو پرته نه تېرېږي او نه هم هغه ټولنه کامیابېږي چې قوانین یې پر اخلاقو او نیک سلوک برابر نه وي، ځکه چې اخلاق یو له هغه غوره صفتونو څخه دي، چې ژوند زیاتې لارې چارې ورسره سمېږي او په ټولنه کې انسان د ښه ژوند جوګه کېږي، ولو که هغه انسان غریب، ظاهري شکل او صورت څخه تور او یا هم بدرنګ وي.

یو چا د اخلاقو په اړه څومره ښه لیکلي وه: “چې د اخلاقو مقام خو د شمشاد له دنګې څوکې هسک دی، ځای یې تل د زړونو په تَل کې وي، خو خوشبو یې د مشکو په څیر په هر کور، ګور، ګودر، منبر، محراب، لوژ، سټیج او مورچل کې حس کېږي، اخلاق د تروږمیو او وحشتونو په متن کې د سکون څرک او د احساس بله ډیوه ده، اخلاق، اراده ده، طبیعت دی او د انسانانو د فکر او مدنیت هنداره ده.” نو کله چې اخلاق داسې یو مقام ولري، نو باید هر هغه انسان چې انساني او مدني ټولنه کې ژوند کوې غوره کړي او خپل وخت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د سنت او اخلاقو موافق تیر کړي.

کله چې په یوه ټولنه کې اخلاق وپېژندل شي، هغه ټولنه بیا پرمختګ کوي، هلته د ژوند اسایش برابرېږي، خلک له یو بل سره همغږي وي او د ژوند په هر حالت کې له یو سره درېږي او ملاتړ یې کوي، تاسو د رسول الله (ص) له نبوت مخکې ژوند وګورئ چې هغه په خپله ټولنه کې د ښو اخلاقو او غوره کردار له امله څومره مشهور او منلی شوی و، بیا له نبوت وروسته چې نوموړي په کومو اخلاقو ټولنه کې ژوند وکړ، نن یې هم ټوله نړۍ له خوشبو ډکه ده، د رسول الله (ص) غوره اخلاق او نېک چلند و چې په متعصب او سخت زړي کافران به ورته مات او ایمان به یې راوړل، په ټولنه کې د هغه د نېکو اخلاقو اندازه له دې هم کولای شو، چې ملګرو او صحابه کرامو یې هرې سختۍ او ازمایش ته ځان ورکولو، د نوموړي هرې خبرې ته لاس په نامه ولاړ وه او ځانونه یې د نړۍ هر کونج ته ورسول، مشهوره ده چې د چین ایغوري سیمې او یا هم شرقي ترکستان د صحابه کرامو او ملګرو د ښو اخلاقو په نتیجه کې د اسلام دائرې ته را د ننه شول.

په یوه چاپېریال او ټولنه کې ژوند د اصولو او قوانینو پرته نه تیرېږي او نه هم هغه ټولنه کامیابېږي چې قوانین یې پر اخلاقو او نیک سلوک برابر نه وي، ځکه چې اخلاق یو له هغو غوره صفتونو څخه دي، چې ژوند زیاتې لارې چارې ورسره سمېږي او په ټولنه کې انسان د ښه ژوند جوګه کېږي، ولو که هغه انسان غریب، ظاهري شکل او صورت څخه تور او یا هم بدرنګ وي.
یو چا د اخلاقو په اړه څومره ښه لیکلي وو: ((چې د اخلاقو مقام خو د شمشاد له دنګې څوکې هسک دی، ځای یې تل د زړونو په تَل کې وي، خو خوشبو یې د مشکو په څېر په هر کور، ګور، ګودر، منبر، محراب، لوژ، سټیج او مورچل کې حس کېږي، اخلاق د تروږمیو او وحشتونو په متن کې د سکون څرک او د احساس بله ډېوه ده، اخلاق، اراده ده، طبیعت دی او د انسانانو د فکر او مدنیت هنداره ده.)) نو کله چې اخلاق داسې یو مقام ولري، نو باید هر هغه انسان چې انساني او مدني ټولنه کې ژوند کوې غوره کړي او خپل وخت د رسول الله (ص) د سنت او اخلاقو موافق تېر کړي.
په انساني ټولنه کې موږ ته له ټولو غوره مقتداء او رهبر زموږ خوږ پیغمبر محمد (ص) دی، ځکه په خپله قرآن یې تصدیق کړی،نو بیا مهمه ده چې موږ یې پر لاره لاړ شو، د هغه ژوند له پیدایښت تر ځوانۍ، له ځوانۍ تر بعثت، له بعثت بیا تر رحلت ټول ولولو، چې د چاپېریال او ټولنې خلکو، کشرانو او مشرانو سره یې سلوک او اخلاق په کوم انداز وه، په کور او جومات کې یې کوم اخلاق لرل، د ګاونډي او کلیوالو سره کومه رویه کاروله، په نظام او اداره کې خلکو سره کوم رفتار کولو، تر څو یې په خپل ژوند هم عملي کړو او نورو ته هم د ښې لارې ښودونکي شو.

این است مجاهدین واقعی قدس که با صلاح های ناچیز اما تاثیر گذار میجنگد
نصرة للقدس
حسبناالله ونعم الوکیل