20/09/2023
بعضی اوقات باید از دشمن سپاس‌گذاری کرد...
این جمله مرا به یاد صحبت‌های داکتر حمیرا قادری نویسنده کتاب رقص در مسجد انداخت.
ایشان در برنامه‌ی که از طرف سازمان Let's talk در دیار مولانا برگزار شده بود صحبت‌های را پیرامون موفقیت زندگی خویش داشت.
اظهار داشت که من مدیون دوره ط-ا-ل-ب-ان استم.
اگر تالبان نمی‌بودند، شاید هرگز یاد نمی‌گرفتم که چگونه در برابر خود سوزی‌های فروان که اتفاق افتید ایستادگی کنم.
اگر جنگ‌های داخلی نمی‌بودند، شاید هرگز به مفهوم ایستادگی در مقابل گرسنگی پی نمی‌بردم.
من مدیون محدودیت ایجاد شده دوره ط-ا-ل-ب-ان استم، همان محدودیت بود که از من یک زن قوی و مبارز سرسخت ساخت...
حال آنکه با حاکمیت دوره دوم ط-ا-ل-ب-ان در افغانستان تعداد از خواهران ما از حقوق ابتدایی شان که همانا تحصیل می‌باشد باز مانده است...
خوش‌بختانه در طی دو سال حاکمیت ط-ا-ل-ب-ان تعداد زیادی از عزیزان مان یاد گرفتند که در برابر خود سوزی‌های فراوان که جریان دارد چگونه ایستادگی کند و چالش را به فرصت تبدیل کند.
یکی از آن عزیزان بانو بسگل نیک‌زاد می‌باشد.
این پست را به حمایت از بسگل نیک‌زاد باشما شریک کردم.
بانو نیک‌زاد به دانشگاه ملبورن با بورسیه پنجاه فیصد قبول شده و برای پنجاه فیصد دیگر، به کمک مالی ضرورت دارد.
شاگرد با استعداد و از خانواده فقر نشین غرب کابل قد علم نموده است.
وظیفه هر کدام مان است که به اندازه توان‌مان برای شگوفا شدن ظرفیت و توانمندی خواهران مان در این برهه‌ی حساس سهم بگیریم. بهترین کار در زندگی اینست که خوشی و امکانات خود را با دیگران شریک بسازیم و در کامیابی شان سهم داشته باشیم.
به امید درخشش هر چه بیشتر صدای‌های خُفته و خَفَک شده که در این سرزمین به چشم یک بانو نه! بلکه یک موجود تحقیر شده به آن نگاه می‌شود...
I'm Basgul, a first-generation college student from Afghanistan studying Busines… Murtaza Nikzad needs your support for Support Basgul’s Educational Journey.
