Islami Nuri i Zemres

"Fitorja e së vërtetës nuk mund të ndodh vetëm se me besimtarët dhe për hir të besimtarëve. Mirëpo këta besimtarë nuk bien nga qielli por kultivohen në tokë. Ata nuk janë as barishte që mbijnë pa mbjellje, dhe që rriten dhe japin frute pa përkujdesje. Përkudrazi, ata janë bimë që kanë nevojë për bujq të devotshëm e durimtarë që u përkushtohen këtyre bimeve gjatë gjithë fazave të rritjes dhe zhvillimit të tyre përmes ujitjes, plehërimit dhe spërkatjes me ilaçe për t'i mbrojtur nga sëmundjet derisa të forcohen e të japin frutet tyre me lejen e Zotit të tyre."

Shejh Jusuf Kardavi

"Popujt prishen pasi prishen mbretërit, e mbretërit prishen pasi prishen njerëzit e dijes. Mbretërit do të ishin më pak të prishur nëse nuk do ishin gjykatësit e prishur dhe dijetarët e prishur. Pra mbretërit do të kishin frikë prej tyre dhe prej oponencës së tyre"

Shejh Muhamed Gazali

"Nuk ka gjë më të dëmshme ndaj dijes se sa pseudodijetarët që faktikisht janë injorantë por hamendësojnë se janë të dijshëm dhe që janë shkatërrues por hamendësojnë se janë rregullues"

Ibnu Hazmi

"Umeti ynë ka nevojë për një brez që respekton me rigorozitet ligjet e Allahut në gjithësi ashtu siç respekton ligjet e Tij në fe. Një brez që zbaton politikën e qëndrueshmërisë së gjatë dhe durimit kuptimplotë. Brez që duron deri sa fara të mbijë filizën e derisa filiza të nxjerrë gjethe e lule, e derisa lulet të nxjerrin frute, e dirisa frutet të piqen e të bëhen të vlefshme për t'u ngrënë, me lejen e Allahut."

Shejh Jusuf Karadavi

"Imam Jahja Bin Muadhi ka thënë: Ai që i lutet Allahut me gjithë zemër, ia pranon"

Prandaj unë ( Ibnul-Kajimi) mendoj, se nëse dikush i drejtohet Allahut me gjithë zemër, në momente vështirësie dhe nevoje, duke qenë shpresëplotë, nuk i refuzohet duaja"

Imam Ibnuj-Kajimi

"Evlijatë e vërtetë të Allahut janë ata që synojnë kënaqësinë e Allahut përmes zbatimit të urdhërit, braktisjes së haramit dhe durimit ndaj kaderit"

Ibnu Tejmija. Mexhmu'ul-fetava

Dikush e ofendoi Ebu Bekrin رضي الله عنه:

Muhammedi ﷺ, i cili ishte ulur aty pranë, habitej dhe buzëqeshte.
Kur burri ia rëndoi më shumë Ebu Bekrit ofendimin, ky i fundit ia ktheu me te njejten monedhë.

Menjeherë, Muhammedi ﷺ u çua në këmbë dhe u largua nga mexhlisi.

Ebu Bekri i shkoi pas dhe i tha:

O i Dërguar i Allahut! Përderisa më ofendonte dhe më shante, ti qëndroje ulur, pasi unë ia ktheva atij, t'i u zemërove dhe u largove!

Muhammedi ﷺ i tha:

"Kur ai të shante dhe ofendonte, ti kishe një engjëll i cili i kthente përgjigje.
Por, kur ti vetë i ktheve përgjigje, engjëlli u largua dhe erdhi shejtani.
E unë nuk qëndroj në një vend me shejtanin.

Pastaj, Muhammedi ﷺ i tha Ebu Bekrit:

O Ebu Bekr!

Tre gjëra janë të vërteta:

Çdo rob të cilit i bëhet padrejtësi dhe ai ia len në dorë Allahut, Allahu do e ndihmojë dhe lartësojë atë."

| Imam Ahmedi |

"A ju ka prekur pesimizmi?!

Ju lutem më thoni: kush mund ta ndryshojë këtë që e ka vulosur Allahu;"Allahu e ka shkruajtur (vulosur) se Unë dhe profetët e mi do të triumfojmë" Kuran.

Më thoni; kush mund ta grabisë këtë trashëgimi;"Dhe sundimin ua trashëguam atyre që ishin të nëpërkëmbur në lindje të tokës dhe në perëndim të saj" Kuran.

Më thoni: kush mund ta zbrapsi këtë vëndim hyjnor;"Fjala jonë tashmë është shkruar se profetët Tanë janë të ndihmuarit dhe të përkrahurit" Kuran

Në momentin që ti mendon se të gjitha shtigjet janë të mbyllura, Allahu do të të furnizojë me bujarinë e Tij nga shtegu i të pamundurës"

Shejh Gazaliu, Allahu e mëshiroftë

"Fitoje veten tënde sot sa është tregu akoma hapur, çmimi i favorshëm e paratë e mjaftueshme, sepse do vijë shumë shpejt koha kur nuk do të kesh mundësi të blesh as veten tënde e asgjë sepse nuk do kesh në dorë gjë, as tregun e as paratë. Ajo ditë është dita e llogarisë para Zotit tënd ku do të ketë shumë të fituar por edhe shumë të dështuar e të humbur. Atë ditë i padrejti, ndaj vetes dhe të tjerëve do të kafshojë fort gishtat e tij"

Ibnul-Kajimi
Libri Fevaid

"Islami është: besim që ka në thelb Teuhidin; adhurim që ka në thelb sinqeritetin; moral që ka në thelb të mirën; traditë që ka në thelb qëndrueshmërinë; Ligj që ka në thelb drejtësinë; familje që ka në thelb solidaritetin; shoqëri që ka në thelb vëllazërinë; Umet që ka në thelb ekuilibrin; shtet që ka në thelb të vërtetën; qytetërim që ka në thelb integritetin". Imam Jusuf Kardavi (Allahu e ruajtë)

Emri i tij është Lukman ibnu Baura. Ai ishte skllav i zi nga Abisinia. Buzët i kishte të trasha, me shtat të shkurtër, me hundë të shtypur dhe me këmbët e çara. Megjithatë, këto të meta nuk ia ulnin aspak statusin që gëzonte tek Zoti, pasi e kishte nderuar me urtësi dhe dije. Thotë Zoti në Kuran:”Ne i dhamë Lukmanit urtësi.”

Këto janë disa nga porositë e Lukmanit që ia jepte të birit të tij:

O bir! Gënjen kush thotë se e keqja del me të keqe. Nëse pretendon se kjo është e vërtetë, le të ndezë një zjarr përbri një tjetri dhe prit të shohësh nëse e fikin njëri-tjetrin apo jo! Në fakt, është e mira ajo që e largon të keqen, ashtu siç fik uji zjarrin.

O bir! Nëse je duke u falur, kujdes me zemrën tënde! Nëse je duke ngrënë, kujdes me gojën. Nëse je në shtëpinë e dikujt tjetër, kujdes me shikimin. Nëse je mes njerëzve, kujdes me gjuhën.

O bir! Largoje xhelozinë sepse ajo prish besimin tënd fetar, dobëson shpirtin dhe sjell veç pendim!
O bir! Fillesat e para të nevrikosjes janë çmenduri, fundi pendim!

O bir! Butësia është maja e urtësisë.
O bir! Ruhu nga shokët e ligj, sepse janë si shpata, e bukur në pamje por e shëmtuar në vepra.

O bir! Nëse dëshiron të bësh mik një person, zemëroje më parë! Nëse sillet me drejtësi në gjendje nervozizmi mirë, në të kundër ruhu prej tij!

فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ

Zoti i tyre iu përgjegj lutjes së tyre (e tha): Unë nuk ia humb mundin asnjërit prej jush, mashkull qoftë apo femër. Ju jeni njëri nga tjetri por ata që u dëbuan prej shtëpive të tyre dhe emigruan, u munduan vetëm pse ishin në rrrugën Time, lftuan dhe u vranë, atyre patjetër do tua shlyej mëkatet e tyre dhe do t’i veje në Xhennete në të cilët burojnë lumenj. Ai është shpërblim nga ana e All-llahut, se më i miri i shpërblimeve është te All-llahu.

-Surah Aal-E-Imran, Ayah 195